Radio Nowhere
Νύν & Αήρ
Λίγα λόγια για εμένα
... λίγα και καλά
(διαβάστε περισσότερα)
Ανθολόγιον
Σύνδεσμοι


Σε υπηρεσία
634 αναγνώστες
Πέμπτη, 19 Ιουνίου 2008
15:41

Τον εκοψα αμεσως μολις μπηκα στο μπαρ.

Η σταση του σωματος εδειχνε ανθρωπο που δεν ειχε χορτασει το σεξ.

Αυτοι ειναι η χειροτερη παρεα. Νευρικοι και γλοιωδεις. 

 Ετσι, εκανα οτι δεν καταλαβα οτι ειναι Ελληνας και προχωρησα προς τη μπαρα για μια παρτιδα γκολφ με το παλιο μου Nokia.

Ακουσα μια δυνατη καλησπερα μολις ειχα σχεδον φτασει. Φτου γαμω το κερατο μου μεσα, σκεφτηκα. Με ειδε ο πουστης.

Ελα ρε, Ελληνας εισαι, ρωτησε.

Ελα ρε, που το καταλαβες, σκεφτηκα.

 Ενα επειγοντως ηταν χαραγμενο στα ματια του που κοιταζαν γυρω να συλλαβουν τα παραμικρο. Ενα γεματο κωλο. Μια στιγμιαια λαμψη ελαχιστης γυμνης σαρκας. Ποδι. Χερι. Πλατη. Λαιμο.

Τα ιδια με ρωτησε οπως ολοι του σιναφιου του. Που θα βρει να πηδηξει, και πως δουλευουνε τα κολπα δω περα. Του ειπα οτι ειμαι με τη γυναικα μου εδω και οτι δε μπορω να το κουνησω ρουπι, δεν ηξερα τιποτα τι παιζοτανε.

Με κοιταξε δυσπιστα αλλα και ευνουχος θα μπορουσα να του εχω πει οτι ειμαι για να γλυτωσω τις ηλιθιες κουβεντες.

Αρχισε να μου λεει τα κατορθωματα του στη Νοτια Κινα, στο Ντουμπαι και δε ξερω γω που αλλου ειχε καμαρι οτι ειχε βγαλει τα ματια του.

Ευτυχως χτυπησε το κινητο και με απροσμενη ακομα και για μενα ευγενεια του ζητησα συγνωμη και πηγα παραπερα να μιλησω. Ακομα μιλωντας στο τηλεφωνο τον χαιρετησα απο μακρια κι εφυγα γι αλλου.

Στο επομενο, αφοσιωμενος στη παρτιδα μου - μια λιμνη, δασος, λοφος, η τρυπα χιλιεςδιακοσιες γιαρδες μακρια - μου την επεσε μια ξεμπαρκη. Μονο το αρωμα της μπορεσα να εμπεδωσω και δε μου ελεγε τιποτα. Χωρις να τη κοιταξω καλα καλα της ειπα οτι στο ταδε μπαρ ητανε ο φιλος μου ο Μιχαλης, ειχε γκριζα μαλλια, καρω πουκαμισο, επαιζε κομπολοι κι επινε Τσιβας. Να παει να τονε βρει και θα περναγε καλα. Δοκιμασε λιγο τ'ονομα στη γλωσσα της μικαλι, μικαλι μαζεψε τη τσαντα της απο το σκαμπω διπλα  κι εφυγε.

Ειχα βγαλει ηδη τρεις πιστες και δυο σκετες βοτκες οταν με την ακρη του ματιου μου ειδα απ' εξω να περναει ενα ζευγαρι. Τη κραταγε γερα απο τη μεση μην του φυγει.

Εκανα την καλη μου πραξη και σημερα, σκεφτηκα, κι αυτο που της εδινε αξια ηταν η αδιαφορια μου απεναντι της. Ετσι πρεπει. Oταν κανεις το καλο να μη σκεφτεσαι ποσο καλος εισαι, απλα να εισαι φυσικος και απλος. Κι εγω ετσι ημουνα.

 

 

 

Σχόλια

19/06 17:38  coldplay
Αντε να δουμε θα χορτασει ο Μιχαλης...
Φιλε ωραιος ...αφου δεν ειχε ωραιο αρωμα καλα εκανες και την εστειλες στον Μιχαλη...
19/06 17:51  Τριαντάφυλλος Κατσαρέλης
Μεγάλη υπόθεση το άρωμα (βλ. και σχετική ταινία) και όπως έχω ξαναγράψει η "φωνή".
www.youtube.com/watch?v=dBHhSVJ_S6A
19/06 18:43  CANYON
5*
19/06 19:38  Yannis K.
coldy, η αξια στη λεπτομερεια, εκει που και η ποιοτη.

Τριανταφυλλε, εξαιρετικο βιντεο. Αδειο το βλεμμα του Pacino αλλα η η καρδια γεματη, στο τελος φτανει να γεμιζει και το αδειο βλεμμα.

canyon 5*
19/06 21:01  Τριαντάφυλλος Κατσαρέλης
Και το <κοριτσάκι> Yanni... Μόνο σε αυτή τη σκηνή παίζει στην ταινία, αλλά θα το ψήφιζα για Όσκαρ Β' Γυναικείου ρόλου !
Τόσο φυσική και φρέσκια...
19/06 21:35  Τριαντάφυλλος Κατσαρέλης
Πηγαίνετε για ύπνο συνάδελφε και κάντε κάτι για να πάει και "εκείνος" !..
Αν κοιμηθεί (χλωμό) το πρωί θα <στρέψει> (βλ. βλόκιον Θρασ.) και μετά θα είναι δίπλα μου περιμένοντας να χτυπήσει το τηλέφωνο από τη Μαρσίλια...
20/06 03:10  Yannis K.
A εχετε και την αγωνια σας εσεις.

Ολα θα πανε καλα.

Τρεμε Μαρσιλια!
20/06 03:16  katepano
Γιάννης κερνάει..και όλοι πίνουν!
Εμείς κοινωνούμε την ποίηση του λόγου του!
Το σχόλιό σας

Σχετικά με το blog
Και ανατέλλει ο ήλιος, και δύει ο ήλιος.
Εκκλησιαστής Α, 5
Αναζήτηση
Προηγούμενα ’ρθρα
Τελευταίες δημοσιεύσεις