Radio Nowhere
Νύν & Αήρ
Λίγα λόγια για εμένα
... λίγα και καλά
(διαβάστε περισσότερα)
Ανθολόγιον
Σύνδεσμοι


Η ζωη χωρις οδηγιες χρησεως
1103 αναγνώστες
Τετάρτη, 17 Οκτωβρίου 2007
08:37

Στις 11 Νοεμβριου 1887 ο Adolph Fisher εκτελεστηκε δι' απαγχονισμου για ενα εγκλημα που ποτε δε διεπραξε. Δεν βρισκοταν καν στον τοπο που σκοτωθηκαν οι αστυνομικοι τη νυχτα της εξεγερσης του Σικαγου. Πληρωσε την εναντιωση του εργατικου του σωματειου στις απανθρωπες συνθηκες εργασιας που επικρατουσαν στα τελη του 19ου αιωνα. Καποιοι ψευδομαρτυρες ανελαβαν το εργο της επιφασης δικαιοσυνης και ενας ακομη μαρτυρας προστεθηκε στα βιβλια μιας ιστοριας που δεν  εκτιθεται  στα σχολικα βιβλια. Ο Adolph Fischer ομως φυλαγε την τελευταια του λεξη για το τελος αφηνοντας μια παρακαταθηκη κι'ενα μεγαλο αινιγμα δηλωνοντας απο το ικριωμα ακριβως πριν το σχοινι σφιχτει γυρω απο το λαιμο του: "Αυτη ειναι η πιο ευτυχισμενη στιγμη της ζωης μου".

 

Ενα χρονο μετα το θανατο του ενας ιδιατερα προικισμενος νεος τελειοποιησε τη μεθοδο της ξηρης φωτογραφιας, και κατασκευασε την επαναστατικη φωτογραφικη μηχανη Kodak με αποτελεσμα πολυ συντομα να γινει ενας απο τους πλουσιοτερους ανθρωπους του κοσμου. Ηταν ο George Eastman που στη συνεχεια αποδεικνυοντας την ξεχωριστη του προσωπικοτητα ανεπτυξε μια επαναστατικη φιλοσοφια διοικησης, προσφερε στους εργατες του πρωτογνωρες παροχες για την εποχη του οπως λιγοτερες ωρες εργασιας, επιδοματα αναπηριας, συνταξεις γηρατος, ασφαλιση, συμμετοχη στα κερδη και στο τελος το... ενα τριτο των μετοχων της εταιρειας του. Στις 14 Μαρτιου 1932 αυτος ο φωτεινος ανθρωπος, εγραψε ενα συντομο σημειωμα και αφου καπνισε το τελευταιο του τσιγαρο αυτοκτονησε σημαδευοντας με περιστροφο την καρδια του.

 

 Η συγκριση αυτων των δυο μπλοκαρει το νου μας που αδυνατει να τους καταλαβει και να αξιολογησει τις τελευταιες τους στιγμες.

 

Ειναι απλα ενα ψυχολογικο παραλληρημα στην περιπτωση του ενος, που προκαλειται και εντεινεται απο το πλησιασμα του αναποφευκτου, μια αμυνα του οργανισμου να ελαττωσει τον πονο απο το παραλογο του επερχομενου?

 

Ειναι μια κουραση στην περιπτωση του αλλου, στο λυκοφως μιας γεματης ζωης, μιας ζωης γεματη ιδεες, δημιουργια, προσφορα που αδυνατει να εγκλωβιστει στην αδρανεια των γηρατειων που ερχονται?

 

Ειναι η ευρεση και πραγματωση ενος υψηλου σκοπου χωρις κανενα ιχνος μισαλοδοξιας εφοσον ειναι τοσο απλα κατανοητο οτι η θυσια αυτη ειναι για τη βελτιωση της ζωης εξαθλιωμενων συνανθρωπων σου?

 

Ειναι η ελλειψη σκοπου καποιου που βοηθησε οσο λιγοι τον ανθρωπο και παρα να αφεθει σε μια πολυτιμη ενδοσκοπηση υποκυπτει στην καταθλιψη και στο υπαρξιακο κενο?

 

Το επομενο ερωτημα καπου το νιωθουμε να πλαναται γυρω μας τοσο που δεν μπορουμε στο τελος να το αποφυγουμε: ποιος απο τους δυο θα θελαμε να ειμαστε απο την πρωτη ως την τελευταια τους στιγμη.

Σχόλια

17/10 09:44  Diego
ωράιο.

Εγω πιστεύω οτι ο κάθε ανθρωπος γεννιέται με συγκεκριμένες προδιαγραφές. Οταν λέω προδιαγραφές εννοώ μια έμφυτη τάση προς κάποιες, περίπλοκες σε περίπτωσεις, κατευθύνσεις.
Υπο το κατάλληο timing, εφόσον δεν υπαρχει σκόπιμη ανάμιξη από τον ίδιο, αυτες οι τάσεις εκδηλώνονται και πραγματοποιούνται.

Κάπως ετσι παίξανε και οι 2 που αναφέρεις. Τωρα το ερώτημα σου δεν μπορεί να απαντηθεί ουτε στην θεωρία με τρόπο σοβαρό λόγο του ότι δεν μπορούν να υπάρχουν 2 όμοιοι άνθρωποι. Ειναι τόσες οι πιθανές μεταβολές που δεν είναι εφικτή καμμία σύγκριση.

Σημαντικό είναι να βρόυμε τις δικές μας τάσεις και να δούμε τι θα κάνουμε με αυτές και πότε.
17/10 10:45  Yannis K.
Φιλε Diego Armando το ερωτημα ειναι σαφως ρητορικο και οι απαντησεις ειναι συντριπτικως (και φυσιολογικως κατ'εμε)υπερ της μια πλευρας. Εγω παρ'ολο που το εθεσα ετσι τωρα αρχιζω να το βλεπω σαν το οραμα και την προοπτικη που αν βρεθει ειναι ικανο να φωτισει μια κατα τ'αλλα στερημενη ζωη. Και το αντιστροφο
Το σχόλιό σας

Σχετικά με το blog
Και ανατέλλει ο ήλιος, και δύει ο ήλιος.
Εκκλησιαστής Α, 5
Αναζήτηση
Προηγούμενα ’ρθρα
Τελευταίες δημοσιεύσεις