Radio Nowhere
Νύν & Αήρ
Λίγα λόγια για εμένα
... λίγα και καλά
(διαβάστε περισσότερα)
Ανθολόγιον
Σύνδεσμοι


Κερασμένα 'πο μένα
798 αναγνώστες
Πέμπτη, 12 Ιουνίου 2008
17:05

Αυτο που με τραβηξε να μπω ηταν οι πεταλουδες απο νεον στη μαρκιζα και κυριως αυτη η κατω κατω που τρεμοσβηνε.

Τα ποτα ηταν χαλια, η μπυρα ζεστη και η μουσικη σα ροζ ζαχαρη, μπαγιατικη, κρουσταλιασμενη.

Οτι μισουσα. Το τελευταιο που θα μπορουσα ν' ανεχτω. Το λαστιχο της αντοχης μου ομως δεν ειναι αυτο που ηταν.

Η Μπέιμπε καθοταν στην αλλη ακρη του μπαρ, μας χωριζαν τρια μετρα, ενας Νορβηγος κι ενας απο το Καναδα, Καναδος.

Δεν θα' ταν ισως ουτε δεκαπεντε, την ειχαν να καθαριζει το μπαρ μεχρι να μαθει την καθολου ασκοπη τεχνη να λεει ψεμματα και να δεχεται αυτα των αλλων  χαμογελωντας και συγκατανευοντας. Προς το παρον ετρεμε μολις καποιος πλησιαζε την ακρη απο τον ασπρο φραμπαλα της κοντυτερα απο τα δυο μετρα.

Αρχισα να τη κερναω πορτοκαλαδες απο την αλλη ακρη. Στη τριτη χαμογελασε κι οταν στην εκτη γυρισε και με κοιταξε κανονικα με ολο της το προσωπο εκανα μια συμφωνια με τη μαμα σα.

Θα της εφερνα βιβλια. Μολις τελειωνε ενα θα μου τηλεφωνουσαν και θα πηγαινα εκει. Αυτη θα'γραφε μπροστα μου τη περιληψη στα Κινεζικα, οτι καταλαβαινε. Εγω θα την επαιρνα και θα την εδινα για  μεταφραση. Αν ηταν σωστη θα της εδινα πενηντα γιουαν, για καθε βιβλιο. Γελασαμε, αλλη μια κοκακολα και την αλλη μερα της πηγα το Μυστικο Κηπο. Εκδοση απλουστευμενη, τριανταδυο σελιδες. Την αλλη μερα μου τηλεφωνησαν. Πηγα. Σωστα. Χαμογελασα. Πενηντα γιουαν και ειχα κι ετοιμο τον Ολιβερ Τουιστ. Παει κι αυτος την παραλλη. Ροβινσωνας Κρουσος. Πητερ Παν. Μικρες Κυριες. Χάιντι. Φτασαμε στον Τομ Σωγιερ. Μια φορα μου χαμογελασε με τοσο φωτεινα ματια που δε κοιμηθηκα.

Κατι εγινε. Πηγα σε μια αλλη πολη κατι να δω. Μετα δυο βδομαδες ξαναπερασα.

Καθοταν στους καναπεδες με δυο αλλες και τρεις Γιαπωνεζους.

Στον αλλο καναπε στην ακρη ενας τσαλακωμενος μεχρι τη μεση Τομ Σωγιερ.

Ηπια τη μιση απο τη χλιαρη μου μπυρα, πεντε λεπτα, εφυγα.

Περπαταγα και εκανα οτι δε μ' ενοιαζε.

Χτυπησε το κινητο. Δεν απαντησα.

Δε ξαναπατησα.

Σχόλια

12/06 18:21  CANYON
5*...
12/06 19:12  Βασιλης-Αντ
Και καλα εκανες που δεν ξαναπατησες Γιαννη.
Το <ονειρο> ειχε χαλασει...

Υ.Γ.Παλιοτερα, μας εβαζες και φωτογραφιες στα θεματα σου, που βοηθουσαν να περιπλανιομαστε κι εμεις μαζι σου.
12/06 19:33  Yannis K.
canyon, σταθερη αξια, 5*

Γεια σου Βασιλη. Καμια φορα τα ονειρα ειναι σα τις πετρουλες που παταμε να περασουμε το ποταμι, ε?

Κοτζαμ αντρες και μιλαμε για πετρουλες...

Οι φωτογραφιες και μενα μου 'χουν λειψει.
Θα ... του πω.
12/06 20:22  Βασιλης-Αντ
Γιαννη
και αν εχεις ζησει δουλευοντας σαν super cargo, πριν τριαντα χρονια στα ποταμια του Βορνεο φορτωνοντας βαπορια με κορμους δενδρων, τα κειμενα σου και οι φωτογραφιες για μενα ισως ειναι πιο οικεια, απο τους αλλους φιλους.
12/06 20:32  Τριαντάφυλλος Κατσαρέλης
Μένω άφωνη συνάδελφε - όχι που δεν περίμενα - τις στοχευμένες δράσεις σας Κοινωνικής Υπευθυνότητας.
Τι πρεσβεύει ο Ερμής (με δικά μου λόγια και όχι "όπως τα λέει το βιβλίο").
1. "Κάνε το κακό και ρίξτο στο γυαλό".
2. Εάν η δράση δεν είναι ανταποδοτική = "δεν πιάνει τόπο", χ#στα κι'άστα και πάμε γι'άλλα...

"Νυχτερίδα" - Μ.Κ.
Το σχόλιό σας

Σχετικά με το blog
Και ανατέλλει ο ήλιος, και δύει ο ήλιος.
Εκκλησιαστής Α, 5
Αναζήτηση
Προηγούμενα ’ρθρα
Τελευταίες δημοσιεύσεις