Radio Nowhere
Νύν & Αήρ
Λίγα λόγια για εμένα
... λίγα και καλά
(διαβάστε περισσότερα)
Ανθολόγιον
Σύνδεσμοι


Μονόλογος, διάλογος ... το ίδιο είναι
562 αναγνώστες
Κυριακή, 1 Ιουνίου 2008
17:30

Kι’ όλο να λες, να λες, στα θάμβη της νυκτός
για ένα –με γυάλινα πανιά– πλοίο που πάει
όλο βαθειά, όλο βαθειά, όσο που πέφτει εκτός :
όξ’ απ’ τον κύκλο των νερών –στα χάη.

Γιάννης Σκαρίμπας

Ουλαλούμ, 1936

 

- Θελω να σε ρωτησω

- Πως με βρηκες?

- Μεσα απο τις λεξεις

- Υπαρχει κατι που ν' αξιζει να μαθεις?

- Αν ειναι πιο σημαντικο η χαρα απο τη γνωση.

- Ναι ειναι, αρκει μονο να μη σε τυφλωνει.

- Υπαρχει καποιο οριο, καποιο τελος στο να μ' αρεσουν τα πρωινα, η βροχη και τα προσωπα των ανθρωπων.

- Δεν υπαρχει αλλα ποτε δε θα το μαθεις.

- Και οι καθρεφτες? 

- Πως αλλιως θα καταλαβαινες τους αλλους?

- Εσυ γιατι κρυβεσαι?

- Μονος σου μιλας.

 

 

Σχόλια

01/06 22:33  Θρασύβουλος Καλοχαιρέτας
16:02 yannis k.
5*
02/06 00:56  CANYON
5*...οινος ευφραινειν καρδιαν ανθρωπου...χικ...
Το σχόλιό σας

Σχετικά με το blog
Και ανατέλλει ο ήλιος, και δύει ο ήλιος.
Εκκλησιαστής Α, 5
Αναζήτηση
Προηγούμενα ’ρθρα
Τελευταίες δημοσιεύσεις