Radio Nowhere
Νύν & Αήρ
Λίγα λόγια για εμένα
... λίγα και καλά
(διαβάστε περισσότερα)
Ανθολόγιον
Σύνδεσμοι


Εκεί που ξέρεις
673 αναγνώστες
Παρασκευή, 9 Μαΐου 2008
20:29

Ειχε σταθει εξω απο το σπιτι της και περιμενε.

Δεν την ακουσα που μου ειπε ασε με δω, ειναι κοντα, θα περπατησω.

Μ' ετρωγε, ηθελα να δω την αρρωστια του με τα ματια μου.

Πεταχτηκε μεσα απο τις σκιες σα μαλακισμενο φαντασμα.

Η πρωτη του κινηση ητανε να παει πισω απο τ' αμαξι και να διαβασει τις πινακιδες.

Μου ανεβηκε το αιμα στο κεφαλι.

Η λαμψη του τρελλου στο ματι καθως εσκυβε απο το παραθυρο να με δει να με θυματε.

Ξοφλημενε, κονομημενε, που νομιζεις οτι ολα αγοραζονται.

Ολα πληρωνονται, αλλα δεν αγοραζονται.

Τα λεφτα αγοραζονται μονο.

Με ψεμματα.

Δινεις ψεμματα, παιρνεις λεφτα. Και το αντιστροφο.

Τιποτ'αλλο δεν αγοραζεται.

Με κυνηγαγε με το αμαξι του ολη νυχτα στη πολη.

Μου αναβοσβηνε τα φωτα, εγω του'κλεινα το δρομο, του γελαγα και του' κανα κωλοδαχτυλα.

Χεστηκα και που'χε δυο περιστροφα στο κωλοαμαξι του.

Να τα βαλει κει που ηξερε.

Πηγε να μου βγει τρεις φορες, εκοψα το τιμονι και του πηρα το φτερο και το προφυλαχτηρα. Τη τελευταια αναγκαστηκε και 'κοψε μεσα σ' ενα χαντακι.

Απο το καθρεφτη μου, η τελευταια εικονα, ο κωλος του μπεμβε του, με κοκκινα αλαρμ κοιταγε τον ουρανο.

 

 

 

 

 

Σχόλια

09/05 20:40  Τριαντάφυλλος Κατσαρέλης
Επιτέλους ! (πάνω που πήγαινα για ύπνο, άρρωστος...)
09/05 20:45  Yannis K.
Βαλε το τραγουδι
09/05 21:56  Bluesman
Pulp fiction...
Το σχόλιό σας

Σχετικά με το blog
Και ανατέλλει ο ήλιος, και δύει ο ήλιος.
Εκκλησιαστής Α, 5
Αναζήτηση
Προηγούμενα ’ρθρα
Τελευταίες δημοσιεύσεις