Radio Nowhere
Νύν & Αήρ
Λίγα λόγια για εμένα
... λίγα και καλά
(διαβάστε περισσότερα)
Ανθολόγιον
Σύνδεσμοι


Περαστικός ... ΙΙ
680 αναγνώστες
Δευτέρα, 21 Απριλίου 2008
19:34

Παρκαρα και προσπαθησα να διακρινω αναμεσα στα λιγνα πευκα και την ομιχλη τα φωτα του μπαρ.

Sailing τρεμοσβηνον ... εδω ειμαστε.

Περπατησα στο μονοπατι που διεσχιζε τη τη λιμνη.

Οι βατραχοι, μαθημενοι ερωτευμενοι εβρισκαν καλυψη μεσα στην ομιχλη νομιζοντας πως ολος ο κοσμος ηταν δικος τους εφοσον κανενας δεν τους εβλεπε κι εφοσον ο οριζοντας τελειωνε εκει που και η οραση τους.

Η απαντηση μου ηταν ενα μελαγχολικο κατουρημα στη λιμνουλα τους, ο ρομαντισμος καποιων εγινε κομματακια και παρατωντας το μοναχικο τους καραοκε, βουτηξαν μεσα της φοβισμενοι και ψευτες.

Στο μπαρ καποιοι Κινεζοι σκασμενοι απο μουχλιασμενα γυμναστηρια και απο τα αδιακοπα ευκολα κατορθωματα τους επνιγαν την ανια τους παιζοντας ζαρια στο μπαρ και τσακιζοντας τα μικροφωνα και τα ευαισθητα νευρα μου.

Μια μπυρα, μια μπυρα ... εμεινα ωρα να κοιταω σκυλοδρομιες σε μια οθονη και να προσπαθω να μην ακουω τον ηχο απο τα ζαρια τους που κροταλιζαν και διελυαν την θαλπωρη της ομιχλης που με το τροπο της με ζεσταινε.

Βγηκα εξω.

Οι βατραχοι ειχαν ηδη σταματησει το αντρικο τραγουδι τους.

Οτι εγινε εγινε.

 

 

Το τραγουδι δεν ειναι απο την ταινια.

Τελικα ειναι Βιετναμεζικο και καποιο παλικαρι ειχε φροντισει να το μεταφρασει στα Αγγλικα.

Επειδη πολυ με αγγιξε ηθελα να ειναι εδω κοντα και οι στιχοι. Εκανα μια επιλογη τους και τους παραθετω.

Το βραδακι λεω να βαλω το τραγουδι της ταινιας που ειναι κι αυτο το κατι αλλο.

A Winter of White Flowers
Composer: Nguyen Nhat Huy

Singer: Tam Doan

Απο τη μερα που εφυγες προσευχομαι

η ζεστη σου ανασα παραμενει εδω απο κεινη τη στιγμη του αποχωρισμου

Χιονι πεφτει γυρω απο το προσωπο μου και στο δρομο που περπαταω

Και εισαι σα τα συννεφα που εξαφανιζονται μεσα απο τα χερια μου

Τοσες μερες περασαν περιμενοντας

Σιωπηλα να κοιτω τα ασπρα λουλουδια που πεφτουν

Στα ονειρα μου, γυρνας ξαφνικα

Μολις ομως ξυπνω ειμαι παλι μονος μου

Μη με ξεχασεις ποτε, αγαπη μου

 

Σχόλια

21/04 20:37  Τριαντάφυλλος Κατσαρέλης
Όλα ωραία και καλά, αλλά υπάρχουν και όρια !
Μη ξανακατουρήσεις τα "βατραχάκια ΜΟΥ", σύμβολο των Μ.&Μ.Ε. στον "ΠΡΟΜΗΘΕΑ"...
21/04 21:24  katepano
www.geocities.com/athens_5th_century/
21/04 21:50  Τριαντάφυλλος Κατσαρέλης
Φίλτατε katepano, με nick το βυζαντινό αξίωμα, απ'όπου (όπως προφανώς γνωρίζετε προήλθε και το καπετάνιος κλπ...), είναι τιμή μου να σας καλωσορίσω <εδώ>.
Λόγω της διαφοράς της ώρας ο οικοδεσπότης μου αφήνει τα "κλειδιά κάτω από το χαλάκι της πόρτας". Το link θα το "εξερευνήσω" και με προσωπικό ενδιαφέρον, προτού το διαβιβάσω στη σύζυγό μου, της οποίας είναι πεδίο αρμοδιότητας.
22/04 01:32  katepano
Κύριε Κατσαρέλη, ευχαριστώ θερμά για το καλωσόρισμα. Το link θα ήθελε να εστιάσει στους Βατράχους του Αριστοφάνη.
Οι αναλογίες με το άρθρο (και τις εμπειρίες) του Γιάννη δεν εξαντλούνται στον αρχικό συνειρμό με τα αμφίβια.
22/04 03:58  Yannis K.
ευγενεια και ευαισθησια με στυλ.
δυσκολα αποκτημενα πραγματα και πολυ υποτιμημενα στο τοπο μας.
τοχω πει οτι πρεπει να λειπω πιο συχνα, αλλωστε ο Τριανταφυλλος εχει το πασπαρτου.
κανενα σχολιο γι'αυτο το εκπληκτικο τραγουδι και αυτη τη θεικη ταινια ...
για τιμωρια σας θα σας βαλω σημερα -πρωτα ο Βουδας- τη μεταφραση του.
22/04 16:13  Τριαντάφυλλος Κατσαρέλης
Όλα πανέμορφα, τώρα που διαβάζω και τους στίχους... Το τραγούδι μου θυμίζει γαλλοιταλικό στυλ του 60, αλλά ακούγεται πολύ όμορφα σε "άγνωστη" γλώσσα με "μελωδική προφορά", που (κακώς ίσως) την είχα συνδέσει σαν πιο "ξερή και απωθητική".
Το σχόλιό σας

Σχετικά με το blog
Και ανατέλλει ο ήλιος, και δύει ο ήλιος.
Εκκλησιαστής Α, 5
Αναζήτηση
Προηγούμενα ’ρθρα
Τελευταίες δημοσιεύσεις