Radio Nowhere
Νύν & Αήρ
Λίγα λόγια για εμένα
... λίγα και καλά
(διαβάστε περισσότερα)
Ανθολόγιον
Σύνδεσμοι


Μαρίνα made in China
665 αναγνώστες
Τετάρτη, 16 Απριλίου 2008
22:01

Ειχε τριχες στις μασχαλες αλλα ενα προσωπο σαν αλαβαστρο.

Η αθωοτητα με την οποια ειχε χρησιμοποιησει το μεικ απ την εκανε ακομα πιο ομορφη, μ'ενα τροπο που μονο ξαναμμενοι ναυτικοι θα καταλαβαιναν. Και θα 'χαν δικιο.

Μαρινα.

Ποιος σου'δωσε αυτο τ'ονομα Μαρινα;

Πανα'ι'οτις.

Οκ, καποιος Παναγιωτης περασε απο δω.

Μαλλον και τα χρυσα της σκουλαρικια δικο του εργο θα ειναι.

Ανοιξε εικοσι μπυρες με τα δοντια της και τις ηπιαμε μαζι.

Καποια στιγμη τις εφυγε ενα κομματακι απο καποιο δοντι, το 'πιασε απ' τη γλωσσα της και μου το χαρισε χαμογελωντας.

Γεια σου Παναγιωτη, οπου και να' σαι.

Η Μαρινα εμαθε να χτυπαει παλαμακια, να λεει "καλισπελα" και "εισαι στις ομοφιες σημελα".

Ισως και κατι παραπανω.

Γιατι οταν τις εδωσα το χερι - τι μου 'ρθε;- για καληνυχτα μου ειπε κοιτωντας με ισια στα ματια:

Να προσεχεις ...

 

 

 

Σχόλια

16/04 22:18  Τριαντάφυλλος Κατσαρέλης
Αργείς, ανησυχούμε, αλλά μας "στέλνεις"...
Τα πορογαλλικά μου είναι... έτσι μεταφράζω μόνο τον ένα στίχο που ο Salif ψελλίζει στα γαλλικά : "Μη φεύγεις αγαπημένε / η..."
Το σχόλιό σας

Σχετικά με το blog
Και ανατέλλει ο ήλιος, και δύει ο ήλιος.
Εκκλησιαστής Α, 5
Αναζήτηση
Προηγούμενα ’ρθρα
Τελευταίες δημοσιεύσεις