Radio Nowhere
Νύν & Αήρ
Λίγα λόγια για εμένα
... λίγα και καλά
(διαβάστε περισσότερα)
Ανθολόγιον
Σύνδεσμοι


Κίτρινη παράνοια, αδιαφανής
740 αναγνώστες
Τετάρτη, 9 Απριλίου 2008
09:19

Μισή από μίσος κι όνειρο μισή από νοσταλγία

οσο και να τους βαριεμαι, οσο και να μου σπανε τα νευρα, οσο κι αν θεωρω φτωχικες τις ζωες τους απο αποψη ποιοτητας εγω ειμαι ο τελευταιος που θα σας πει οτι ειμαστε καλυτεροι απ'αυτους η' οτι αλλο συγκριτικου βαθμου.

βεβαια αυτο δε χρειαζεται να το πω εγω, αρκεις να δεις μια ταινια του Ζανγκ Γιμου για να το καταλαβεις.

αρκει να διαβασεις και να στοχαστεις λιγο Λαο Τσε (το Κομφουκιο τον εχω λιγο χεσμενο αλλα κι αυτος μπορει να ανταποδωσει αν θελει) για να καταλαβεις.

αρκεις να γνωρισεις τον υπομονετικο, αιωνια χαμογελαστο μεσο Κινεζο, που κινειται χαλαρα σα χρυσοψαρο στη λιμνη χωρις τις δικες μας νευρωσεις και εντασεις και θα καταλαβεις.

αυτο που θελω να πω ειναι οτι εισαι λιγοτερος απο μισος χωρις τις ριζες σου, χωρις τα ομορφα πραγματα που συντροφεψαν την εφηβεια σου, χωρις τη κουλτουρα σου την πλασμενη με συγκεκριμενες εικονες, ηχους, γευσεις, αναμνησεις, χωρις ολα αυτα που σε προσδιοριζουν.

εισαι εκτος των συμβολων τους, δε σου λενε τιποτα, ειναι μονο χρωματα και γραμμες, χωρις κανενα σχεδιο και κανενα νοημα. χαμενος σε χωρο αλλων εκπομπων, τοσο διαφορετικων που μεσα σου γινεται αλλων αισθησεων.

κρατω το χαμογελο τους

 Αυτα τα ωραια ηθελα να πω μεχρι που προσπαθησα να μπω στην ειδηση του in.gr που λεει για τις διαδηλωσεις στο Σαν Φρανσισκο εναντιον τους και βλεπω λευκη σελιδα. Μπαινω στην αποκατω ειδηση που λεει για το πυρηνικο προγραμμα του Ιραν κανενα προβλημα. Τα παιρνω. Βλαμμενοι που εχετε φτιαξει μια εικονικη πραγματικοτητα για το κοσμο σας, πως τη λεγανε κεινη τη φοβερη ταινια που ητανε κλεισμενος ο Τζιμ Καρευ σε ενα εικονικο κοσμο που τα γεγονοτα και οι εκβασεις της καθε μερας ηταν απολυτως σκηνοθετημενες. Ε, αυτοι θελουνε να το κανουνε για εναμισυ δισεκατομυριο ανθρωπους, και στο θεο τους το 'χουνε καταφερει. Για το μεσο χαμογελαστο Κινεζο δε τρεχει τιποτα, δεν το διαβαζω, δεν το ακουω αρα δεν υπαρχει. Βεβαια η μποχα του δε περιοριζεται αλλα στη μποχα ειναι μαθημενοι. Ρωταω τους Κινεζους στο γραφειο, κανεις δε ξερει τιποτα και με κοιτανε οπως ο Τσακ Νορρις καποιο χαρτι που δεν ειναι ουτε λευκο ουτε κομικς. Θελω να τους πω οτι ζειτε μια ζωη σε κομικς αλλλα δε μπορω. Κραταω το ρημαδι το χαμογελο τους.

 

Σχόλια

09/04 10:53  Θρασύβουλος Καλοχαιρέτας
Καλώς λίαν, αλλά δε φοβάσθε μη σας βουζουριάσουν που τους γράφετε τέτοια? Εν Σοβιετία ελάμβανες εισιτήριον δια το αρχιπελαγος Γουλαγ με απλή αναφορά επί επιστολοχάρτου.
09/04 11:04  Yannis K.
Μονη μου ελπιδα το αναδελφον του αλφαβητου μας.
09/04 18:29  Swearengen
Γιάννη, μην ανησυχείς. Εάν παρ' ελπίδα σε ...βουζουριάσουν (που λέει και ο Θρασύβουλος :), θα γράψω εγώ την ιστορία σου.

Α. Σολζενίτσιν
09/04 18:54  Yannis K.
Ειναι μια περιπτωση κοτας και αυγου:
τι ηρθε πρωτο, η παθητικοτητα και αδιαφορια τους η' η αγνοια περι των σημαντικων ιστορικων γεγονοτων;
ερευναται η ισχυς του "η αγνοια ειναι ευτυχια".
οσο για το μπουζουριασμα αν ειναι να με στειλουνε πακετο πισω εξεταζεται ως θετικη εξελιξη.
Το σχόλιό σας

Σχετικά με το blog
Και ανατέλλει ο ήλιος, και δύει ο ήλιος.
Εκκλησιαστής Α, 5
Αναζήτηση
Προηγούμενα ’ρθρα
Τελευταίες δημοσιεύσεις