Radio Nowhere
Νύν & Αήρ
Λίγα λόγια για εμένα
... λίγα και καλά
(διαβάστε περισσότερα)
Ανθολόγιον
Σύνδεσμοι


Τελος εποχης
647 αναγνώστες
Κυριακή, 9 Μαρτίου 2008
08:36

Το μπαρ το ελληνικο θα κλεισει.

Η ιδιοκτητρια, μια γλυκυτατη Κινεζουλα, που πολυ τους Ελληνες αγαπησε οταν γνωρισε καποτε ενα κιμπαρη και ομορφοπαιδο απο το Βολο, που τωρα ουτε στο yahoo δεν της απανταει, απηυδησε πλεον με τη φαρα μας. Δεν θελουν ενα στεκι δικο τους, δεν θελουν μια μικρη Ελλαδα στη καρδια του κιτρινου πουθενα. Μονο να χαθουν μεσα στη αποχαυνωση του αγοραιου και φτηνου σεξ (σεξ, σεξ, σεξ) θελουν. Η λασπη, που λενε οι ναυτικοι, μονο αυτη επιβιωνει.

Της το 'σπασαν δυο φορες, και τις δυο Ελληνες. Δεν τους ερχοτανε καλα που δεν τους καθοτανε αφου ηπιαν τα τσιβας τους. Ενας ειχε και το απολυτο θρασος να της πει αφου δεν ερχεσαι στο ξενοδοχειο δε θα ξαναπατησω στο μπαρ και θα το πω και στους αλλους να μη ξαναπατησουν. Πρεσβευτες.

Ο μυθος του Ζορμπα που τοσο μας εχει ανεβασει διεθνως απ'την αλλη εχει καψει εγκεφαλους. Νομιζουν οτι ειναι μονο χορευω, σπαω, πηδαω. Τη μεγαλοσυνη της καρδιας του ουτε που τη σκεφτονται, οχι να τη πλησιασουν.

Περασαν και καλοι, ωραιοι ανθρωποι, καταχαρακωμενοι, με μια καρδια σα το Μαρακανα.

Πολλοι της αφηναν και κανα μπουκαλακι ουζο, ενας αλλος ενα Χατζημιχαλη, ενα λαδι μινερβα, τσιπουρο, εγω αφησα το σακουλακι μου με τη ριγανη. Σταγονες Ελλαδας πολυτιμες

Χαιρομουνα και μονο που τους εβλεπα. Και δωστου να παιζει Διονυσιου, Ρεπανης, Τερζης και Νατασουλα. Και οποτε ενιωθα οτι μ'επαιρνε να πεταω μεσα λιγο Νικο, Σωκρατη, Αλκινοο, Αλκηστη. Να γουσταρουνε τα Ελληνακια, να ξεχασουνε λιγο τη λαμαρινα και τις πικρες πισω στο Περαμα η' στην Αστυπαλαια.

Δεν ...

 Ενα βραδυ με κατι Κροατες ναυτικους το κεφι ηταν τετοιο που αν μας εβλεπε ο Βακχος θα μας εδινε τα κλειδια του μαγαζιου του και θα 'φευγε σκυφτος.

Η' το αλλο με τους Μεξικανους που μπουκαρε η αστυνομια για σπασιμο επειδη δε γουσταρανε το παρτυ μας τα μπουρδελαδικα απο διπλα αλλα οι Μεξικανοι τους πηρανε αγκαλια και στο τελος φυγανε γελωντας.

Ολες οι φυλες περασανε.

Αφησανε το στιγμα τους.

Οι Τουρκοι κακομοιρηδες και τσαμπα μαγκες

Οι Ελληνες μοσχομαγκες, παρεξηγιαρηδες και ξερεις ποιος ειμαι γω

Οι Μεξικανοι εξω καρδια και κακομουτσουνοι

Φιλιπινεζοι χαμογελαστοι και πονεμενοι

Γερμανοι σιωπηλοι και να φερνουνε το ευγενικο τους κρυο μαζι

Αμερικανοι καλοπαιδα και ανοιχτοκαρδοι

Ινδοι ψυχουλες και σα να'ρθαν χτες στο κοσμο

Σκωτσεζοι ν'αναστεναζουνε τα μπουκαλια

Ρουμανοι πιο μελαγχολικοι κι απο σαραντα φθινοπωρα

Κροατες λεβεντοπαιδα Μεσογειος και Σλαβικη ψυχη

Χρωματα, χρωματα, ανθρωποι,

καθενας ενα νησι, το μπαρ μια γεφυρα απο νησι σε νησι ...

Το μπαρ κλεινει,

η καρδια μου δεν εχει μερος στη Κινα να σταθει


Σχόλια

09/03 10:29  Θρασύβουλος Καλοχαιρέτας
Καλημέρα και έτη πολλά. Να χαιρεσθε, ότε αρχίζουν να σας κρατούν όλο και ολιγώτερα εν αλλοδαπήι.
09/03 10:41  Yannis K.
Σωστο κι αυτο φιλε μου.
Ευχαριστω για την επισημανση και αυτης της θεασης των πραγματων
09/03 12:37  Goldmine
Αλήθειες...
Ο επίλογος με μελαγχόλησε.
Να περνάς καλά φίλε...
09/03 12:38  favlos
Η μισή μου καρδιά στην Κίνα βρίσκεται...:)
Πάνω κάτω συμφωνώ με την λακωνική περιήγηση στούς λαούς.Ειδικά Ινδους,Φιλιπ και Γερμανούς.
09/03 12:46  Τριαντάφυλλος Κατσαρέλης
Όχι ρε γαμώτο, το είχα κάνει και δικό μου virtual στέκι, να παίζει το "Γίνε κομμάτια"...
Της τυχοδιώκτριας δεν το μαρτυράω ακόμη, εκείνη το είχε δέσει ότι θαρχόταν κιόλας...
09/03 13:15  Yannis K.
Gold, ολο και πιο δυσκολο τωρα

favle, τα περι λαων αν και σχηματικα και γενικευσεις οπωσδηποτε ειναι μεσα στον περιορισμο των 5 λεξεων και στο περιβαλλον που αναφερονται

Τριανταφυλλε, απο τοτε το τραγουδι επαιζε καθε βραδυ 7-8 φορες, ηταν σα να συνεδεε ολα τα υπολοιπα και να τα εφερνε και στο "σωστο" δρομο, μοιραια εκεινη την ωρα ησαταν κατα καποιο τροπο εκει
Το σχόλιό σας

Σχετικά με το blog
Και ανατέλλει ο ήλιος, και δύει ο ήλιος.
Εκκλησιαστής Α, 5
Αναζήτηση
Προηγούμενα ’ρθρα
Τελευταίες δημοσιεύσεις