Radio Nowhere
Νύν & Αήρ
Λίγα λόγια για εμένα
... λίγα και καλά
(διαβάστε περισσότερα)
Ανθολόγιον
Σύνδεσμοι


Απελπιστικα ομορφη
610 αναγνώστες
Τετάρτη, 5 Μαρτίου 2008
10:23


Ως σπονδη στις πρωτες μας φαντασιωσεις

Τις ασπρομαυρες,

τις πιο ιερες

σε περιοχες εξορισμενες,

κρυφες και εν παραβυστω,

σε μια εφηβεια που ξυπναγε

ανηξερη και απελπισμενη, 

τα Σαββατοβραδα

ενα πρισματικο παραθυρο στο κοσμο,

μαγικη εικονα

τοσο προκλητικη

μες στις σιωπες της,

τοσο λιγο αθωα

πισω απο τα μεγαλα μαυρα της ματια,

η εικονα της με τα ασπρα

μεσα σ'ενα ανελεητο Αυγουστο

ειναι η εικονα αμετρητων

νοητων αποπλανησεων

σ'ενα για παντα χαμενο,

ζεστο, υγρο καλοκαιρι.

Σχόλια

05/03 11:08  mc
Έξοχο...
05/03 11:15  ORIGINAL
5* πολυ καλο απο οριτζιναλ
05/03 12:47  zyzzx
Ποσες και ποσες μασκες
Πανω απο το προσωπο της ψυχης μας φοραμε...
Οταν γι' αστειο η ψυχη τη μασκα θελησει να βγαλει
Αραγε ξερει οτι ετσι αφηνει
Το προσωπο γυμνο να φανει;
Η μασκα η πραγματικη, δεν νοιωθει τιποτα κατω απ' τη μασκα
Αλλα κοιταζει μες απ' αυτη με ματια κρυμμενα. F.P.
Η θα φας η θα σε φαν'
05/03 14:45  Yannis K.
Μ'εχουνε ηδη φαει λαχανο αγαπη μου
05/03 16:23  katepano
Ακριβώς έτσι...!
Το σχόλιό σας

Σχετικά με το blog
Και ανατέλλει ο ήλιος, και δύει ο ήλιος.
Εκκλησιαστής Α, 5
Αναζήτηση
Προηγούμενα ’ρθρα
Τελευταίες δημοσιεύσεις