Radio Nowhere
Νύν & Αήρ
Λίγα λόγια για εμένα
... λίγα και καλά
(διαβάστε περισσότερα)
Ανθολόγιον
Σύνδεσμοι


Ο πριγκηπας της Κινας
1152 αναγνώστες
Κυριακή, 24 Φεβρουαρίου 2008
17:21

Δεν θα μου'βγαινε σε καλο αυτη η εμμονη μου με τα καβουρια και το ηξερα καλα. Απλα δεν ηξερα ποτε θα'ταν αυτη η ωρα.

Ηταν Κινεζος, εφερνε προμηθειες σε πλοια και ηθελε να τον φωναζουν Κινγκ. Εγω του το ξεκοψα απο την αρχη "Κινγκ αποκλειεται να σε πω ποτε. Νο γουέι. Εγω τους κινγκ δε τους παω. Αμα θες να σε λεω Πρινς και πολυ σου ειναι". Και απο τοτε του'μεινε και τονε λεγαμε ολοι Πρινς.

Ηθελε να μου κανει το τραπεζι, να με καλοπιασει για να με "δαγκωσει" αργοτερα. Τον ρωτησα  ποιοι θα ειμαστε. Ηθελε να φερει και τη φιλεναδα του, σου λεει η εταιρεια πληρωνει γιατι να μη κανω και το κομματι μου. Σωστος ο Πρινς! Ετσι ειπα και γω να φερω τη γραμματεα μας, γιατι ητανε που ητανε βαρετος -σα νορμαλ Κινεζος-αμα ειχε και το αισθημα απο διπλα, τη κατσαμε.

Μου λεει, τι φαι θες;

Καβουρια, του λεω.

Α σήφουντ, μου κανει.

Σήφουντ αλλα να'χει και καβουρια μεσα, του λεω για να μη ξεχνιομαστε.

Οκ, οκ, μου λεει.

Θα σε δω, του λεω και κανονισαμε την ωρα.

Οταν ειδα τη Κινεζα του καταλαβα οτι δεν υπηρχε περιπτωση να μπει ποτε σε κανενα τουριστικο φυλλαδιο για τη Κινα, αλλα επειδη αυτο ισχυει για τις περισσοτερες Κινεζες αυτη δεν την εκοβα ουτε στο προσπεκτους της "Πρινς, Εφοδια Πλοιων" να μπαινει.

Το εστιατοριο ητανε σο-σο αλλα οι πελατες στριβανε το κεφαλι και με κοιταγανε σα να βλεπανε τον Τσακυτσαν να κοπαναει κοσμο, με ανοιχτο το στομα και χαζοχαμογελωντας. Θα το συνηθισεις μεγαλε, ειπα απο μεσα μου.

Παραγγειλαμε τα θαλασσινα μας ΚΑΙ καβουρια, αλλα δεν τα ειχα δει ολα.

Μας φερανε μια κατσαρολα με νερο στο τραπεζι που στο κατω της μερος ειχε καρβουνα που καιγανε, το νερο σε λιγο θα αρχιζε να βραζει.

Τι ειναι αυτο, ρωτησα.

Με το τυπικο αιωνιο κινεζικο χαμογελο μου εξηγησαν οτι εμεις θα μαγειρευαμε επι τοπου πανω στο τραπεζι.

Με ζωσανε φιδια κινεζικα.

Που γινανε δρακοι στη συνεχεια οταν μας φερανε ζωντανες γαριδες, χταποδια ΚΑΙ καβουρια να τα δολοφονησουμε επι τοπου στο βραστο κινεζικο νερο.

Τη καταδικη μου μεσα, σκεφτηκα χαμογελωντας για να μη δωσω στοχο και με πουνε και χεστη.

Εκει που τα ειδα ολα ηταν οταν προσπαθουσαν να πιασουν τα χταποδακια που ειχαν την ατυχια να γεννηθουν στη Βορειο Κινα με τα ξυλακια κι αυτα θελοντας να κρατηθουν σε μια ζωη εστω και εστιατοριου πιανονταν απο το χειλος της πιατελας και γατζωνονταν και ειμαι σιγουρος οτι τα ακουγα να κλαινε και να παρακαλανε φωναζοντας με ολη τη δυναμη της χταποδισιας ψυχης τους οτι προτιμουσαν το κρυο νερο αποτο βραστο.

Ο Πρινς και η δικια του ομως απονοι και πεινασμενοι τα διακτινιζαν στο καφτο τιποτα.

Επικεντρωσα την προσοχη μου στη σαλατα, στο κοκκινο κρασι και στη γραμματεα μας.

Ειχα διασπασει στα δυο τον εαυτο μου, το ενα κομματι μου υποφερε για το δραμα των ατυχων μαλακίων και το αλλο ξεστομιζε διαφορες μαλακίες να περασει η ωρα να φυγουμε μπας και προλαβω να βρω κανα KFC ανοιχτο.

Ηταν Μαρτιος οταν εγινε το τραπεζι, η παραγγελια για τα εφοδια του πλοιου σταλθηκε με φαξ τον Ιουνιο αλλα το φαξ του Πρινς ηταν εκεινη τη στιγμη σιωπηλο σα μωρο καβουρι.

 


Σχόλια

24/02 17:42  Ο Χαρτοφύλακας
Και εμεις στον Ελλαντα αμα πιασουμε κανα αστακο στα χερια μας δεν θα ειναι ευκολος ο θανατος του.
Εμενα μου ανοιξες την ορεξη παντως!Οσο για τα ασπόνδυλα,δεν πονάνε λεει τα ατίμα.
24/02 17:55  Τριαντάφυλλος Κατσαρέλης
Μες στο κλειστό δωμάτιο

Μουσική/Στίχοι: Αδελφοί Κατσιμίχα/Παππά Λένα
Αποστολέας: Πάυλος Τ.
Στάλθηκε: 22-12-2000
(5 ψήφοι)


Μέσ' το κλειστό δωμάτιο, μπορείς να βρεις
ότι δεν τόλμησες ποτέ να ονειρευτείς
δεν τόλμησες
κι ότι μέσα σου βαθιά αγάπησες
κι όμως ποτέ δεν είδε να βγαίνει αληθινό

Όλα είν' εκεί, εκεί υπάρχουν όλα
μες το κλειστό δωμάτιο
όλα ή τίποτα
Αγάλματα Θεών λησμονημένων
και της Ελένης το πουκάμισο
Όλα είν’ εκεί και άλλα πολλά
πού κάποτε φαντάστηκες

Ο φόβος του Χριστού στον κήπο της Γεσθημανή
τα βήματα της θλίψης του της αίγλης του το φως
το αίμα των θυσιασμένων και οι χαμένοι στόχοι τους
το ψύχος το δριμύ των χωρισμών, των χωρισμών

Το διαμαντένιο αηδόνι του βασιλιά της Κίνας
σινιάλα από φάρους πού σβήστηκαν
και μαγικά τοτέμ απ' άγνωστες φυλές
εφηβικά κορμιά και καλοκαίρια γαλανά
θάνατοι και φωτιές και αόρατη ομορφιά

Μες το κλειστό δωμάτιο υπάρχουν όλα
αν έχεις μάτια να τα δεις
αν έχεις χέρια να τα αγγίξεις
Μπορείς να βρεις κλειδί να ξεκλειδώσεις τη σιωπή τους
Αρκεί να πας αρκεί να πας
ολάνοιχτος γυρεύοντας τα, γυρεύοντας τα
24/02 18:54  Yannis K.
ΑΠε αν σου πω τι ειχα παθει μ'ενα αστακο και ημουνα και στο ταξιδι του μελιτος ...

Δεν λεω για τα ασπονδυλα, καπου καποιος τα μαγειρευει μη τρελαθουμε. Μου φαινεται βαρβαρο η' ηλιθιο η θυσια τους να γινεται στο τραπεζι που τρως.
Δε νομιζω οτι ειναι μονο υποκρισια αυτο που λεω.
24/02 18:56  Yannis K.
Αγαπητε μου φιλε, τι εννοεις μ 'αυτους τους υπεροχους στιχους;
24/02 19:27  Τριαντάφυλλος Κατσαρέλης
Μα ήρθαν αμέσως στο μυαλό μου : "του βασιλιά της Κίνας" !...άντε του πρίγκηπα.
Είναι ένα από τα αγαπημένα μου, το έχω σε δύο εκτελέσεις, αλλά δυστυχώς δεν το βρήκα στο web !
Το γνώριζα και το αγαπούσα πολύ καιρό, η έκπληξη ήταν όταν γνώρισα τη στιχουργό... η ΚΥΡΙΑ !... οικοκυρά η οποία απεφάσισε να εκδόσει τους στίχους της στα ~ήντα της !...
24/02 19:34  Yannis K.
Ευχαριστω...
Το σχόλιό σας

Σχετικά με το blog
Και ανατέλλει ο ήλιος, και δύει ο ήλιος.
Εκκλησιαστής Α, 5
Αναζήτηση
Προηγούμενα ’ρθρα
Τελευταίες δημοσιεύσεις