Radio Nowhere
Νύν & Αήρ
Λίγα λόγια για εμένα
... λίγα και καλά
(διαβάστε περισσότερα)
Ανθολόγιον
Σύνδεσμοι


Για λιγο με το φεγγαρι
521 αναγνώστες
Σάββατο, 23 Φεβρουαρίου 2008
19:53

 Ο παγωμενος αερας απο τον ωκεανο εκανε τις Κινεζουλες να φορανε δυο και τρεις σκελεες. Ετσι τα σωματα τους επαιρναν ενα περιεργο σχημα που πολυ απειχε απο του να χαρακτηριστει ελκυστικο. Αυτες βεβαια τετοιους χαρακτηρισμους τους ειχαν αφησει πολυ πισω πριν καν ερθει το κρυο στη πολη.

 Απολαμβανα μια σαλατα απο φυκια μετασχηματιζοντας τα με το μυαλο μου σε μαρουλι - πως θατανε το μαρουλι αν το αφηνες μια νυχτα να πλαγιασει με παστες σαρδελες.

 Απο μια γωνια του απεναντι κτιριου-τερατος που πριν δυο μηνες ουτε καν υπηρχε αρχισε να ξεπροβαλλει ενα γεματο φεγγαρι. Το κρυο το ενιωθες σαν κατι ζωντανο στον αερα ακομα και μεσα απο τα τζαμια του εστιατοριου. Ειχα ενα μισογεματο μπουκαλακι ζεστο σακε να τελειωσω με τα φυκια μου και κανενας δε θα μπορουσε να μου στερησει αυτες τις απολαυσεις. Κανενας ...

 Οταν ηρθε και καθισε στο τραπεζι μου νομισα πως ειχε γινει καποιο λαθος, πως με ειχε περασει γι' αλλον. Με χαιρετησε και με ρωτησε απο που ειμαι. Της ειπα και ασυναισθητα γυρισα να δω αν το φεγγαρι ηταν ακομα στη θεση του και μετα κοιταξα το μπουκαλακι το σακε.
 Δεν ειχα δει πιο ομορφο προσωπο στη ζωη μου. Το χαμογελο της ηταν διαφανο, το δερμα της πιο ασπρο κι απο το πρωτο φετινο ρυζι και τα ματια της στρογγυλα σαν τα δικα μου. Φοβερο προσον για Κινεζα. Θα μπορουσα να γραφτω ακομα και στο Κομμα για χαρη της εαν αυτο διευκολυνε εστω και καπως τα πραγματα.

Φλυαρησαμε. Ητανε ευχαριστη και πνευματωδης. Ηταν απο τη Σαγκαη και ειχε ερθει να κανει μια παρουσιαση της εταιρειας της. Ενα συννεφο περασε μπροστα απο το γεματο φεγγαρι. Ειχε σπουδασει Αγγλικη γλωσσα στο πανεπιστημιο και ειχε βγει πρωτη σε διαγωνισμο απαγγελιας αγγλικου κειμενου δυο φορες. Ταλεντο. Θα εφευγε αυριο για τη Σαγκαη και δεν ηξερε ποτε επροκειτο να ξαναγυρισει. Μου κοπηκε η ορεξη και για κουβεντα και για φυκια. Μονο σακε ηθελα πλεον. Οι απαντησεις μου εγιναν μονολεκτικες. Κατι καταλαβε -αλλα σιγουρα οχι το σωστο- μου ειπε οτι χαρηκε πολυ και εφυγε.

Δεν την κοιταξα καθως εφευγε. Καπως επρεπε κι εγω να προφυλαξω τον εαυτο μου.

Φωναξα το σερβιτορο και του εδωσα τα φυκια στο χερι.

"Παρτ' αυτα απο δω και φερε μου ενα σακε", του ειπα μ'ενα υφος σα να μου'χε σκοτωσει τη μανα.

 

Song

 

Σχόλια

23/02 20:02  favlos
Γιάννη σε ανακηρύσσω σε Άγιο σε ξένα χώματα.
23/02 23:33  Τριαντάφυλλος Κατσαρέλης
Im partibus (infidelis) φίλε favle είναι επακριβώς ο τίτλος για τους Επισκόπους των περιοχών, οι οποίες ΘΑ - κάποτε - αποτελέσουν τμήμα της Εκκλησίας.
Φερ' ειπείν : Ιωάννης - Σίλας του Σετσουάν και πάσης Σαγκάης.
24/02 03:02  favlos
Ιωάννης Ράδιος του Εδώ & Τώρα και πάσης Σαγκάης...:)
24/02 03:31  Yannis K.
Που γυρνας τετοια ωρα τεκνον μου, δεν ειναι χριστιανικον!
24/02 03:48  favlos
Ελέγχω την Αθήνα...χεχε...
24/02 04:37  Yannis K.
Ψαχνεις τη φεγγαροπροσωπη? :)
24/02 14:19  Τριαντάφυλλος Κατσαρέλης
Προτείνω ένα συναινετικό τίτλο (με απαλοιφή του κατά κόσμον ονόματος) :
Σίλας - Ράδιος του Πουθενά και Πάσης Σαγκάης.
24/02 14:40  Yannis K.
Κατοχυρωθηκε!
Το σχόλιό σας

Σχετικά με το blog
Και ανατέλλει ο ήλιος, και δύει ο ήλιος.
Εκκλησιαστής Α, 5
Αναζήτηση
Προηγούμενα ’ρθρα
Τελευταίες δημοσιεύσεις