Radio Nowhere
Νύν & Αήρ
Λίγα λόγια για εμένα
... λίγα και καλά
(διαβάστε περισσότερα)
Ανθολόγιον
Σύνδεσμοι


Χαμενος στη μεταφραση
729 αναγνώστες
Τρίτη, 19 Φεβρουαρίου 2008
17:27

 

 O ανεμος που φυσαγε σηκωνε και στροβιλιζε  ναυλον σακουλες και χαρτια απο ξεσκισμενα πυροτεχνηματα.

 Οι δρομοι ηταν αδειοι. Οι φτωχοδιαβολοι να χουχουλιαζουνε με τη γυναικουλα τους και CHTV5 και οι νεοπλουτοι της νεας νομενκλατουρας και του Shanghai Stock Exchange να απολαμβανουν το περαστικο τους μεγαλειο στα karaoke tv οπου ψηλες μογγολες ειχαν αναλαβει να τους αποδειξουν ποσο μαγκες ειναι με καποιο μικρο ανταλλαγμα.

 Εφτυσα, ξεχνωντας πως ο ανεμος ηταν κοντρα.
Σιχτιρισα τη τυχη μου, αυτο ευτυχως χωρις συνεπειες.
Ακουσα κατι φωνες, κατι γδουπους και καποιον να κλαιει και να παρακαλαει. Απο τη γλωσσα καταλαβα οτι καποιος δυστυχος Γιαπωνεζος που η δικη του αναγκη και η διεστραμμενη διαθεση του αφεντικου του να πατησει ποδι η κωλοεταιρεια του στη Κινα τον ειχαν φερει αντιμετωπο με πεντε-εξι μεθυσμενους Κινεζους που βρηκαν ευκαιρια να εκδικηθουν για τις γιαγιαδες τους πανω σ' αυτον το δυστυχο.
Αυτο που ειχε πει ο πρωτος του "M/V PANTOKRATORAS" σ'εκεινο το κωλομπαρο της Γιοκοχαμα: "Σ' ευχαριστω Θε μου που δε μ'εκανες Γιαπωνεζο" επαιρνε αλλη διασταση μεσα μου.

Ηθελα να παω σπιτι, να δω τα μειλ και ν'  ακουσω λιγο ραδιο στο ιντερνετ αλλα τη στιγμη εκεινη αναψε η πινακιδα μπροστα απο το μαγαζι που περνουσα. Στα εργα που εβλεπα αυτο ηταν το σημαδι για τον ηρωα ν'ακολουθησει το πεπρωμενο της στιγμης, εγω απλως θυμηθηκα οτι το Τζονι μου 'χε τελειωσει στο σπιτι και καλα θα ηταν να κανω μια σταση.

Μια Κινεζα, που καποτε -αλλα δεν ξερω ποτε- ηταν κι'αυτη εικοσιδυο χρονων σκουπιζε τον παγκο, η' μαλλον αφηνε τη βρωμα απο ενα βρεγμενο πανι επανω του.

"Χαλο" μου ειπε.

"Χαλο και σε σενα" της λεω.

"Σιλα;" μου κανει.

"Γες"

"Να'ι'ς καντρι"

"Γες"

"Εντ να'ι'ς πιπλ"

"Δις ις νοτ σο σουρ" ειπα, θυμουμενος αυτοματα τον Γ.

Παραγγειλα το ποτακι μου, επειτα δευτερο και κραταγα τη χαρα για τον εαυτο μου που βρηκα καποιον να μιλαει αγγλικα. Δεν ηθελα τιποτα κι' αυτη ηθελε να πουλησει τα ποτακια της. Του φεαρ φορ μι. Καπου ξεσηκωσε και κατι σιντι που της ειχαν αφησει Ελληνες ναυτικοι και ακουγα τον Τερζη να τραγουδαει με μια φωνη που αν ηταν αληθινη δεν θα 'βρισκε δουλεια ουτε στο Αυγουστιατικο πανηγυρι στο χωριο μου.

"Να'ι'ς περφιουμ" μου λεει η Κινεζα.

"Δις ισ νοτ περφιουμ" της απανταω και βγαζω απο τη μεσα τσεπη του μπουφαν το σακουλακι.

"Δις ισ οριγκανο, εντ ι χαβ ιτ ολουιζ γουιδ μι, του πουτ ιν δε φουντ εντ του σμελ Σιλα"

Οι κουμποτρυπες που'χε για ματια μισανοιξαν.

"Σιλα βερι να'ι'ς" απαντησε με σινικη απλοτητα.

Πληρωσα τα ποτα και βγηκα.

Ο αερας ειχε σταματησει, το ιδιο και το κλαμα του Γιαπωνεζου.

 

Γιου μαστ λισεν δις σονγκ

Σχόλια

19/02 17:48  Τριαντάφυλλος Κατσαρέλης
Δεν τολμώ να γράψω πολλά...
1. Το προηγούμενο και το σημερινό σηματοδοτούν ένα νέο Jean Claude Izzo...πρόσεξε...
2. Το "μαστ λισεν σονγκ" μου άστραψε μια φλασιά για την αυριανή δική μου μουσική "προσφορά"...δεν κρατιέμαι και γράφω το άρθρο από σήμερα, ώστε να το ανεβάσω αύριο με τη μία !...
19/02 17:53  Yannis K.
:) οχι αγαπητε συναδελφε.
Εγω νομιζω ειναι μια αλλη απαντηση στο "δουλεια δεν ειχε ο διαολος" :)
19/02 18:46  Θρασύβουλος Καλοχαιρέτας
Εξελισσεσθε εις παίκτην ολκής... ; )
19/02 18:52  CANYON
5*...ο τροπος που γραφεις ειναι ξεκουραστα και αβιαστα δυνατος,ειμαι βεβαιος οτι το γνωριζεις.-
Το σχόλιό σας

Σχετικά με το blog
Και ανατέλλει ο ήλιος, και δύει ο ήλιος.
Εκκλησιαστής Α, 5
Αναζήτηση
Προηγούμενα ’ρθρα
Τελευταίες δημοσιεύσεις