Radio Nowhere
Νύν & Αήρ
Λίγα λόγια για εμένα
... λίγα και καλά
(διαβάστε περισσότερα)
Ανθολόγιον
Σύνδεσμοι


Ειδες το μυρμηγκι!
629 αναγνώστες
Παρασκευή, 15 Φεβρουαρίου 2008
21:53

 

Επειδη τις παρανοησεις τις φοβαμαι οπως ο διαολος το ... το....ουφ, ξερω κι εγω τι φοβαται ο διαολος;
Tελος παντων φοβαμαι τις παρανοησεις.
 Γι αυτο ας δουμε οτι υπαρχει μια οντοτητα που λεγεται μυρμηγκι και μια οντοτητα που ειναι τελειως διαφορετικη απο μυρμηγκι, συμπεριφερεται τελειως διαφορετικα απ'οτι ενα μυρμηγκι αλλα αποτελειται απο μυρμηγκια. Αυτη η οντοτητα ειναι η μυρμηγκοφωλια.
 Το ιδιο με εναν ανθρωπο. Αποτελειται απο διςδιςδις διαφορετικα μικρα κομματια. Σε μια μεταφραση που εχει επιχειρηθει αυτα ειναι τα γονιδια (τωρα, γιατι σε 200 χρονια θα δουμε τι ειναι, εδω θαμαστε).

 
Το καθενα επιτελει ενα σκοπο, εχει μια επιδιωξη, ενα εγωισμο επιβιωσης μεσω αντιγραφης. Και το ενα αγνοει το αλλο. Λιγο πιο μακροσκοπικα, υπαρχει ενα κομματι που λεγεται "θελω να φαω", ενα αλλο που λεγεται "θελω να πηδηξω", ενα "θελω να αρεσω", ενα "θελω να ειμαι ασφαλης", "θελω συντροφια" κ.ο.κ. Αυτα σε διαφορετικη ενταση καθε στιγμη και σιγουρα και σε διαφορετικο ουδετερο δυναμικο στον καθενα ανα πασα στιγμη δημιουργουν αυτη τη συνισταμενη που ας την πουμε προσωπικοτητα η' χαρακτηρα. Κατι σαν το καθε ενα ξεχωριστο μυρμηγκι που εχει ενα σκοπο και ειναι αφοσιωμενο σ'αυτον.
 
Τις περισσοτερες φορες αισθανομαστε σα μια ολοτητα γι'αυτο και ειναι δυσκολο να ξεχωρισουμε τις διαφορετικες συνισταμενες. Η' εχουμε συνηθισει να ζουμε με τα σκαμπανεβασματα τους που τα θεωρουμαι ολα σαν εκφρασεις μας. Μονο οταν σε μια εξαρση καποιου απ'αυτα δουμε μια προφανη αλλοιωση της προσωπικοτητας μας καταλαβαινουμε οτι ειναι διαφορετικες συνιστωσες. Σε μια εντονη σεξουαλικη διεγερση η' βαρια πεινασμενοι δεν υπαρχει τιποτα αλλο παρα μονο αυτο.
 
Που πηγε η προσωπικοτητα μας, εκεινο το συμπαγες (οπως νομιζουμε) συστημα αυτη τη στιγμη; Θα επανελθει παντως. Υπαρχει και αυτο που λεει "θελω μια γενικη ισορροπια" και ειναι σαν το φοντο που πανω του κεντανε τ'αλλα θελω.
 
Οταν εικαζω οτι καπου σαν δυνατοτητα υπαρχει κατι που μπορεις να το πεις "σκεφτομαι σαν Κινα" ειναι αυτη η αναπαρασταση ολων των δυναμικων σε ενα πλαισιο. Δεν μπορεις να πεις στο στοιχειο σου "θελω να φαω" να καταλαβει το στοιχειο "θελω ν'αρεσω". Γιατι; Για να επιβιωσεις χρειαζεσαι το στοιχειο σου "θελω να φαω" να εκφραζεται ως τετοιο. Για να επιβιωνεις συνεχως χρειαζεσαι το στοιχειο σου "θελω ν'αρεσω" να δουλευει ως τετοιο.
 
Μολις ομως δεις την συνολικη εικονα τοτε θα μαθεις ν'αγαπας και να δεχεσαι το καθενα απ'αυτα. Ομοιως δεν μπορεις να πεις στον οδηγο, στον φοιτητη, στη μητερα, στο νηπιο, στον υποδικο σκεψου αναποδα. Δεν σε συμφερει. Σε συμφερει ο οδηγος να σκεφτεται σαν οδηγος, ο φοιτητης σα φοιτητης και η μητερα σα μητερα.
 Αλλα το ιδιο σε συμφερει να τους κανεις να καταλαβουν οτι η διαφορα τους ειναι η αξια τους. Σαν συνολο "μυρμηγκοφωλια" τους χρειαζεσαι ολους. Εφοσον ο ενας χρειαζεται τον αλλο πρεπει να μπορει να δει και την συνολικη εικονα. Τι απαρτιζουν ολοι μαζι και ποσο απαραιτητο ειναι το συνολο. Χωρις το συνολο δεν εχεις και ουσιαστικο ρολο. Χωρις τα διαφορετικα ατομα  το συνολο δεν εχει νοημα.
 Το σκεψου σαν χωρα εννοει οτι ενα μυρμηγκι μονο του δεν ειναι τιποτα, δε πα ναναι και το σουπερ μυρμηγκι.

 

           Θελω να γινω κομματια

 

Σχόλια

15/02 22:11  Τριαντάφυλλος Κατσαρέλης
Ίσως αυτό όμως ταιριάζει καλύτερα με τις αναζητήσεις του άρθρου, χώρια που είναι από μόνο του εξαιρετικό ...
www.youtube.com/watch?v=uuyL_bv_E9I&feature=related
15/02 22:23  Yannis K.
Aργησα ν'απαντησω γιατι... εμεινα!
Στηλη υδατος.
Δεν το ηξερα.
Ο Πορτοκαλογλου γενικα μ'εχει "στοιχειωσει", ειδικα το "παιχνιδια με το διαβολο".
Ειναι οντως το κατι αλλο ομως αυτο.
Το αλλαξα.
15/02 23:51  favlos
Καλο τραγουδι και το φόντο καλύτερο...
Το σχόλιό σας

Σχετικά με το blog
Και ανατέλλει ο ήλιος, και δύει ο ήλιος.
Εκκλησιαστής Α, 5
Αναζήτηση
Προηγούμενα ’ρθρα
Τελευταίες δημοσιεύσεις