Radio Nowhere
Νύν & Αήρ
Λίγα λόγια για εμένα
... λίγα και καλά
(διαβάστε περισσότερα)
Ανθολόγιον
Σύνδεσμοι


Η μνημη ως περιορισμος
1340 αναγνώστες
Κυριακή, 27 Ιανουαρίου 2008
11:56

H Ελιζαμπεθ Λοφτους (Elizabeth Loftus, για οσους θελουν να ψαξουν την ολη φαση στο internet) ειναι καθηγητρια ψυχολογιας στο Πανεπιστημιο της Ουασιγκτον και διασημη ειδικος για την ανθρωπινη μνημη.  Το 1987  ακολουθησε ενα εντιμο προσωπικο δρομο οταν της ζητηθηκε να παραστει ως μαρτυρας στη δικη καποιου  που κατηγορουνταν ως Ναζι εγκληματιας πολεμου. Οι προσωπικες της αποψεις για τα εγκληματα του Ναζισμου ερχονταν σε μια ευθεια αντιπαραθεση με τα δεδομενα της δικης αλλα και με την ερευνα της για την λειτουργια της ανθρωπινης  μνημης. Η σταση της ειναι το συμβολο ενος σκεπτικιστη αλλα και ενος επιστημονα που προτασσει την αληθεια εναντι ολων των αλλων ιδανικων. Θα πουμε αλλη φορα γι'αυτη τη δικη -ισως και αργοτερα μεσα στη μερα- λογω απλης τεμπελιας και λογω αποσυνθεσης μετα την περιδιαβαση στην Κινεζικη ανοησια, οποτε θα περιοριστω (αν μπορει να θεωρηθει περιορισμος αυτο το μικρο αριστουργημα) σε ενα καταπληκτικο αποσπασμα της σχετικα με τη μνημη. Αξιζει:

"Καθως καινουρια κομματακια πληροφοριας προστιθενται στη μακροχρονια μνημη, οι παλιες αναμνησεις αποβαλλονται, αντικαθιστανται, τσαλακωνονται η' στριμωχνονται σε καποια γωνια. Οι αναμνησεις δε σβηνουν απλως ... αλλα και αναπτυσσονται. Αυτο που σβηνει ειναι η αρχικη αντιληψη, η πραγματικη εμπειρια των γεγονοτων. Καθε φορα που ανακαλουμε ενα γεγονος, πρεπει να ανακατασκευασουμε την αναμνηση και με καθε επανακληση η μνημη μπορει να αλλοιωθει - να χρωματιστει απο γεγονοτα που ακολουθησαν, απο αναμνησεις η' υποδειξεις αλλων ... Η αληθεια και η πραγματικοτητα, ιδωμενες μεσα απο το φιλτρο των αναμνησεων μας, δεν ειναι αντικειμενικα γεγονοτα, αλλα υποκειμενικες πραγματικοτητες επιδεχομενες ερμηνεια".

 

      Thievery Corporation - The time we lost our way

                  (μη χασεις τη κοκκινη κλωστη ...)

                                     

 

    

Σχόλια

27/01 22:56  shade
Με το πέρασμα του χρόνου "χάνουμε" ωραίες αναμνήσεις , αλλά και οι παλιές στενοχώριες αμβλύνονται.
Και μήπως η παρότρυνση " πέστα να ξεσκάσεις και να τα βγάλεις από μέσα σου" εξυπηρετεί θεραπευτικά , όπως αναφέρεις στο άρθρο σου?
Ερώτηση: Εσύ είσαι ο μαύρος χιονάνθρωπος?
28/01 03:57  Yannis K.
γενικα ειναι καλο να μιλας αλλα και το πολυ πες-πες σαν ξεσπασμα δεν ξερω αν ειναι, ειδικα οταν δεν πληγωνεις τους αλλους νομιζω τοτε το καλο ταυτιζεται με το θεραπευτικο.

ναι εγω ειμαι στη φωτο, μονο που η φωτο δεν ειναι πραγματικη, ειναι απο ενα ονειρο ... :)
Το σχόλιό σας

Σχετικά με το blog
Και ανατέλλει ο ήλιος, και δύει ο ήλιος.
Εκκλησιαστής Α, 5
Αναζήτηση
Προηγούμενα ’ρθρα
Τελευταίες δημοσιεύσεις