Radio Nowhere
Νύν & Αήρ
Λίγα λόγια για εμένα
... λίγα και καλά
(διαβάστε περισσότερα)
Ανθολόγιον
Σύνδεσμοι


Γιατι οι ωραιοι εχουν χρεη
705 αναγνώστες
Πέμπτη, 17 Ιανουαρίου 2008
02:53

Η εννοια του χρεους-καθυστερηση στις συναλλαγες ειναι μια θεμελιωδης κοινωνικη συμβαση.

Καποιος που εξυπηρετειται δεσμευεται να ανταποδωσει τα οφειλομενα σε συμφωνημενο χρονο η' οταν επιτευχθει μια συνθηκη.

Το χρεος επισης εμπορευεται καποιο προσδοκωμενο κερδος : με εξυπηρετεις τωρα με καποιο ποσο με το οποιο θα τρεξω μια δουλεια η οποια αναμενω να ειναι κερδοφορα και την οποια μονο εγω μπορω να τρεξω και οχι εσυ παρ'ολο που εχεις το κεφαλαιο κι ετσι απο τα λεφτα που θα μου δωσεις θα βγαλεις κι εσυ καποιο κερδος που εαν δεν μου τα εδινες δεν θα το επιτυγχανες.

Αρα η σωστη χρηση του χρεους εμπεριεχει μια δυναμικη του οφειλετη αλλα και μια ηθικη δεσμευση να επιστρεψει πολλαπλασια τα οφειλομενα, κι εαν αυτο δεν μπορει να γινει ολος ο μηχανισμος αυτοκαταρρεει.

Υπαρχει εγγραφη στα γονιδια μας που ευνοει τον συνεπη οφειλετη, ειναι η φυσικη εξελικτικη επιλογη για την διασφαλιση της συνεχειας. Ο συνεπης οφειλετης θα καρπωθει επιπλεον πιστωση και μιαν ανεκτιμητη οσον αφορα τις συναλλαγες παραπλευρη ωφελεια: την καλη φημη.

Ενω η παραλλαγη του παιχνιδιου δανειστη-οφειλετη μπορει να περιεχει και το σχημα κακος-κακος, καθως ετσι εξασφαλιζει οτι ο πλεον δυνατος θα επιβιωνει εν τουτοις ενεχει μιαν εσωτερικη εντροπια που καποια στιγμη θα αυτοπολλαπλασιαστει και θα οδηγησει στην καταρρευση του διπολου, γιατι ενας απο τους δυο θα σημειωνει συνεχεις ζημιες με συνεπεια καποτε να μην μπορει να ανταπεξελθει. Εν τουτοις και το σχημα αυτο υπαρχει στη φυση στην οπτικη του αρπαγας-θυμα, δημιουργωντας ομως ολοκληρους ποταμους εντροπιας, εμπεριεχοντας ετσι μια θνησιγενεια που καποια στιγμη θα απαιτησει τα δικα της οφειλωμενα. Αποτελεσμα: καταρρευση.

Η παραλλαγη του παιχνιδιου δανειστη-οφειλετη καλος-καλος ισως προσκαιρα να δημιουργει πιο αργα κερδη και για τους δυο, καθως υποθετει την ενεργη τους συμμετοχη ως προς την παραγωγη πραγματικου και ωφελιμου εργου. Δεν περιεχει ομως τοση εντροπια οσο το προηγουμενο, η αοκνη προσπαθεια και των δυο πλευρων και η δομημενη αμοιβαια εμπιστοσυνη, διασφαλιζουν καποια σταθεροτητα μεταξυ τους. Η εντροπια (που οπως εχουμε πει υπαρχει παντου) ειναι μονο στη σφαιρα του τυχαιου (δηλ. απροβλεπτου) γεγονοτος η' στην φυσικη φθορα.

Δηλαδη η φυση απο μονη της ευνοει και πριμοδοτει το σχημα καλος-καλος μεσα σε ενα ειδος με τις απαραιτητες προσθηκες για την ευσταθεια του: να εισαι καλος αρχικα και οχι καχυποπτος απεναντι στους αλλους. Στη συνεχεια να ανταποδιδεις τις καλες πραξεις με καλες και να τιμωρεις η' να μην αφηνεις κανενα κερδος για τις κακες.

Τι σημαινει αυτο?

Ολη η ζωη ειναι ενα πλαισιο συναλλαγων με μια ευρεια εννοια. Συναισθηματικων, οικονομικων, διαπροσωπικων καθε ειδους. Οι ριζες της ηθικοτητας - δηλαδη το σχημα καλος-καλος - ειναι η φυσικη επιλογη. Δεν ειναι καμια θρησκευτικη εγγραφη που χωρις αυτην θα βυθιζομασταν σε ενα βορβορο κακιας και επιβουλης του αλλου. Ειναι  ο δρομος που προτιμα η φυση, η εξελιξη, η ζωη η ιδια εν τελει.

Σχόλια

17/01 08:53  zyzzx
Στο Καφενειο Ομηρος, με βιασυνη αναδευω τον πρωινο μου καφε . Η υψιστη συνθηκη της ημερας, ειναι η ωρα που επιλεγω με το κουταλακι τις δοσεις της ζαχαρης και του καφε. Εκει μεσα στο μαυρισμενο μπρικι, περιδινιζονται τα αντιθετα της ζωης, ψαχνουν να βρουν μια ακρη. Και εγω ετσι γυρνουσα σαν το αγνο, τρελλο συννεφο μακρια απο την κακη καταιγιδα. Εκει στο Καφενειο ο Ομηρος δεν βρεχει ποτε, ετσι ολα απεκτησαν την διαυγεια της καλωσυνης, βαπτισμενης στο καθαριο γιατρικο της Μυτιληνης. Τι να ομολογησεις στα θαμπα ματια, τις κακιες της ζωης; (Σαμπως αγροικουν τιποτις;)Σε αυτα κολλησεη εικονα μιας κοπελια σαν τα κρυα τα νερα! Και εκτος απο αγαπη δεν του χρωσταει τιποτα αλλο η ζωη.
17/01 11:48  Yannis K.
Υποκλινομαι στην ομορφια των λεξεων και thanks που διαλεξες το χωρο μου γι'αυτην την ωραια καταθεση.

Κατα τ'αλλα εχεις κανει σκονη το Καζαντζακη αφου για σενa η υψιστη συνθηκη της ημερας ειναι η αναλογια καφε-ζαχαρης :)

Και καφε μονο φιλτρου, πρεπει να παψει πλεον αυτη η απατη με τον ελληνικο (η' αραγες τουρκικο) καφε, που εχει τρυπησει στομαχια και στομαχια. Μπορει και γι'αυτο να μην βλεπω εκει να περιδινιζονται τα αντιθετα της ζωης. Αστοχησα ...
Το σχόλιό σας

Σχετικά με το blog
Και ανατέλλει ο ήλιος, και δύει ο ήλιος.
Εκκλησιαστής Α, 5
Αναζήτηση
Προηγούμενα ’ρθρα
Τελευταίες δημοσιεύσεις