Radio Nowhere
Νύν & Αήρ
Λίγα λόγια για εμένα
... λίγα και καλά
(διαβάστε περισσότερα)
Ανθολόγιον
Σύνδεσμοι


Ασκησεις ματαιοδοξιας
1025 αναγνώστες
Παρασκευή, 11 Ιανουαρίου 2008
12:37

Το να γραψεις σ'ενα blog δεν ειναι κατι ιδιαιτερα δυσκολο.

Υπαρχουν απειρες ιδεες στο διαδικτυο εκατονταδες απο αυτες ειναι ομορφες η' εντυπωσιακες και δεκαδες απο αυτες ειναι πρωτοτυπες. Με ενα απλο copy paste γινεσαι μετοχος της αξιας τους.

Επισης η επικαιροτητα, η κατα τα 70% thrash ελληνικη τηλεοραση σου προσφερει αφθονο υλικο. Ευκολα μπορεις να παρεις το ρολο του κριτικου, του τιμητη και οτι αλλο θες.

Οικονομικες αναλυσεις υπαρχουν πολλες. Με μια συρραφη η' αναγνωση αγγλοφωνων sites εχεις ετοιμο υλικο.

Ολα αυτα δεν ειναι κατ'αναγκη κακα ουτε αναφερονται σαν τετοια. Αλλωστε ενα απο τα στοιχεια της δυναμης του internet ειναι η ικανοτητα του να αυτοτροφοδοτειται, και να αναπαραγεται. Φαντασου ενα καλο αστειο που θα το διαβαζαν μονο οι αναγνωστες του contra.gr (τα κορυφαια ανεκδοτα με διαφορα), ενω τωρα φερνοντας βολτα μεσω αλλων blogs, μεσω chain mails μπορει και χαριζει γελιο σε περισσοτερους. Αλλωστε και οι μαγκες του contra.gr απο καπου το ξεσηκωσαν (ποιος θα μου απαντησει στο προαιωνιο ερωτημα απο που βγαινουν τα ανεκδοτα? Να σας πω την αληθεια ειναι ο μονος θεος που πιστευω: μια σοφη υπαρξη καπου που επινοει τα ανεκδοτα και κανει καλυτερη τη ζωη των ανθρωπων). Επισης οι συνεχεις ανασκαφες των bloggers ξαναφερνουν στην επιφανεια εξαιρετικο υλικο που θα εμενε σε μια αδικη αφανεια.

Απο την αλλη δεν ειναι και ιδιαιτερα απλο.

Οι περισσοτεροι θελουν να παρουσιασουν εναν καλυτερο εαυτο απο αυτο που ειναι.

Βλεπουν μια ευκαιρια να κρατησουν ενα ανθολογιο απο τα πραγματα, τα προσωπα και τις ιδεες που τους εχουν εμπνευσει.

Πολλοι γυρνουν και λιγο (η' πολυ) πισω σε παλιοτερες εμπνευσεις τους. Πολλοι ανακαλυπτουν να επιστρεφουν στην εφηβικη εποχη οπου υπηρχε ο ρομαντισμος του ασπρου-μαυρου για τον κοσμο.

Ενυπαρχει στους περισσοτερους bloggers ενα εσωτερικο ηθικο κινητρο, να μιλησουμε για ομορφα πραγματα, να καταγειλουμε υποκρισια, φαυλοτητα και καθε μορφης τυρανεια.

Εδω ειναι και η δυσκολια ομως. Εαν της πρωτης κατηγοριας η δυσκολια ειναι η ματαιοδοξια της δημοφιλιας εστω και με δανεικες ιδεες, αυτης της κατηγοριας ειναι η ματαιοδοξια του ειμαι σωστος η΄ γνωριζω καλυτερα η' οι ιδεες μου ειναι ανωτερες. Σιγουρα και περαν αμφισβητησης δεν ειναι ολες οι ιδεες ιδιες. Σιγουρα υπαρχουν ιδεες ανωτερες απο αλλες. Καταθετονται εδω ομως τελειως προσωπικα. Το να αναφερω μια ιστορια απο τη ζωη του Διογενη δεν σημαινει οτι εγινα Διογενης. Απλα ειναι αυτο που με δονησε σημερα. Οσοι θελουν μπορει να γινουν συμμετοχοι της γνωσης που περιεχεται εκει μιας και εαν συνανταγαμε εναν Διογενη σημερα μαλλον θα τον λοιδωρουσαμε σε μεσημεριατιακες εκπομπες.

Αισθανομαι αρκετα ομορφα οταν γραφω. Πολλοι bloggers θα εχουν δει οτι το βλεμμα τους στον κοσμο, στην καθημερινοτητα, στα διαβασματα τους γινεται πιο ερευνητικο, πιο διψασμενο να βρει κατι να το μοιραστει. Υπαρχει σιγουρα και δω μια ματαιοδοξια.

Προσωπικα επειδη με παιδευει ωρες -ωρες θα ηθελα να την προσπερασω αναγνωριζοντας οτι ο ρολος που με καλυπτει ειναι ενος ιδανικου αναγνωστη, αυτου που καποιες φορες σταματα, κλεινει τα ματια και αφηνεται στην γνησια ομορφια και αληθεια μιας προτασεως η' μιας παραγραφου.

Υ.Γ. και Βιβλιοπροταση.

Καθε Παρασκευη να ειμαστε καλα θα προτεινω απο εδω καποιο βιβλιο.

Το βιβλιο του Φιλιπ Ροθ "Αμερικανικο ειδυλιο" ειναι ενα απο τα αριστουργηματα της μετακλασσικης λογοτεχνιας. Αληθινο και πανεμορφο και μπορει να σε ποναει και με τα δυο αυτα χαρακτηριστικα. Eιναι ενα βιβλιο για την εποχη μας, για το ποσο χιμαιρικο ειναι να πιστευεις οτι μπορουν οι καλες προθεσεις, ο πλουτος, ακομα και οι σωστες επιλογες και το ταλεντο να σε κρατησουν μακρια απο τον παραλογισμο της συγχρονης ζωης.
Οσοι ειναι γονεις θα το νιωσουν και με ενα διαφορετικο τροπο.

  

 

 

Σχόλια

11/01 13:51  lemon.
Δεν ξέρω γιατί γράφω σχόλια στο μπλογκ σας και σε καναδυό άλλα εδώ στο καπιταλ...
ένα τελευταίο, ίσως σχόλιο...
... σε μια εκπομπή της κρατικής τηλεόρασης είχαν πει το εξής ωραίο: 'φανταστείτε έναν κόσμο 2 διαστάσεων, (μήκοςΧπλάτος), μια ζωγραφιά ενός παιδιού στο τετράδιο, με ανθρωπάκια κτλ... αυτά τα ανθρωπάκια δεν θα μπορούσαν να περάσουν μία ευθεία γραμμή παρά μόνο εάν φτάνανε στην μία άκρη της! ...δεν θα μπορούσαν να περάσουν από πάνω της γιατί ο κόσμος τους ήταν φτιαγμένος σε (μήκος Χ πλάτος)... δεν είχαν Υψος... φανταστείτε λοιπόν τα ανθρωπάκια πώς θα κοιτούσαν κάποιο από αυτά που θα τους έλεγε "εγώ περνάω την γραμμή από πάνω! δεν θα καταλάβαιναν ούτε κάν την έννοια του 'από πάνω'"...
Αυτή την ιστοριούλα την έχω θυμηθεί από τότε πολλές φορές, ακούγοντας διάφορα από διάφορους! Ένα είναι το συμπέρασμα: Όταν ο άνθρωπος δεν αλλάζει νοοτροπία πάει να πει οτι δεν 'βλέπει' τον λόγο να το κάνει...
11/01 13:53  Τριαντάφυλλος Κατσαρέλης
Ο γράφων πάντως "αυτοαξιολογήθηκε" εγκαίρως...έστω και εμμέσως, δημοσιοποιώντας την άποψη της συζύγου του :
62. "You're So Vain" ...από την CARLY S. (*) Σάββατο, 24 Νοεμβρίου 2007
http://prometheus.capitalblogs.gr/showArticle.asp?id=1987&blid=28
11/01 13:55  Yannis K.
Μιας και θεμα σημερα ειναι η ματαιοδοξια ενος blogger οφειλω να σας πω οτι τα σχολια που γινονται του χρειαζονται κατα καποιο τροπο.

ελπιζω να συνεχισετε να κανετε σχολια, ασχετα αν συμφωνουμε η' διαφωνουμε.

και επισης...ωραια σκεψη!
11/01 18:23  zyzzx
Η ματαιοδοξια ειναι μονο το δολωμα, κυττα το αγκιστρι καλυτερα Γιαννη.
Εγω πηρα μια ιδεα... απο εμπειρια σε πραγματικο χρονο. Ψαχνοντας να βρω το φαντασμα που μου ανεφερε ο κυριος Καλοχαιρετας. Ετσι λεω να κρυφτω σε καμμια Κινηματογραφικη Αιθουσα να ξαποστασω λιγο το θυμικο μου.
Μην μεινεις στην επιφανειακη ματαιοδοξια των αριθμων και των αστεριων
Εχει προχωρησει αρκετα αυτη η εκκολαπτομενη ας πουμε τεχνη. Και εαν εχεις δυναμη, χρονο, και αλλα πολλα, να εισαι σιγουρος πως ο ψηφιακος οριζοντας σου κραταει το καλυτερο για το τελος.
Και κατι παραδοξο που πιστευω ειναι πως τα δυομιση αστερακια ειναι η αριστη βαθμολογια για εμας τους εκκολαπτομενους μπλογκερακηδες.
11/01 20:07  Yannis K.
Ωχ, υπαρχει και αγκιστρι ακομα χειροτερο?
Τη βαψαμε!

Αν μιλαμε για "αντικειμενικα" αστερακια τα θεωρω υπερ του δεοντος υπερβολικα στο πληθος.

Ωραιες οι επισημανσεις σου! Σκεφτομαι ...

Γιατι εξαφανισες την σημερινη ροζ περεμβαση σου?
12/01 07:38  zyzzx
Ειναι μια ιδεα που δεν βγηκε ετσι οπως ηθελα. Ισως αργοτερα το ξαναπροσπαθησω.
Το σχόλιό σας

Σχετικά με το blog
Και ανατέλλει ο ήλιος, και δύει ο ήλιος.
Εκκλησιαστής Α, 5
Αναζήτηση
Προηγούμενα ’ρθρα
Τελευταίες δημοσιεύσεις