Radio Nowhere
Νύν & Αήρ
Λίγα λόγια για εμένα
... λίγα και καλά
(διαβάστε περισσότερα)
Ανθολόγιον
Σύνδεσμοι


Ο σεισμος, η ευκαιρια του
962 αναγνώστες
Κυριακή, 6 Ιανουαρίου 2008
15:54

Εφτα, εφτα και τεταρτο εγινε ο σεισμος σημερα.

 

Λογω της Κυριακης τους περισσοτερους μας βρηκε στον υπνο, αλλα και λογω της ωρας οι περισσοτεροι ξυπνησαμε τρομαγμενοι.

 Στην αρχη ηταν ενα σιγανο κουνημα που δεν σταματαγε και συνεχιστηκε με ενα μεγαλυτερο πριν σιγησει τελειως.

 

Δεν ξερω ποσο διηρκεσε ακριβως, υποθετω εικοσι με τριαντα δευτερολεπτα.

 

Τι εγινε εκεινη την ωρα, την ωρα που η συνειδηση μας ειναι ακομα παρθενα απο τις σκεψεις της ημερας.

 

Απο τα πρωτα πραγματα που μαθαινουμε - και ειναι οι αληθειες που πανω τους στηριζεται η αντιληψη μας για τον κοσμο - ειναι οτι η Γη ειναι στερεη κατω απο τα ποδια μας, οτι το νερο μας ειναι απαραιτητο, λιγο αργοτερα οτι η φωτια μπορει να μας καψει και πολυ αργοτερα (αν και χωρις δυνατοτητα εμπεδωσης) οτι υπαρχουν κι επικινδυνες γυναικες.

 

Τι σκεφτηκε καποιος εκεινη τη στιγμη της αυγης της συνειδησης οταν μια απο τις πιο βασικες αρχες του κοσμου του απειλειται?

 

 Η σκεψη που καναμε εκεινη τη στιγμη μπορει να μας ειναι πολυ χρησιμη για να δουμε ποιοι ειμαστε.

 Φυσικα οι σκεψεις πολλων μπορει να ηταν κατι συνηθισμενο.
 Ακομα κι ετσι ομως, η ποιοτητα η' ενταση τους μπορει να δειξει κατι.

 

Που πηγε εκεινη την στιγμη την τελειως μοναδικη το μυαλο μας? Στον εαυτο μας, στους οικειους μας, σε καποιον συγκεκριμενα, στο σπιτι μας, στο αυτοκινητο μας, στη χωρα μας, στην αυριανη μερα, σε καποια αναπαντεχη εικονα που ξεσηκωσε η μνημη η' ο φοβος?

 

 Ισως για καποιους να ειναι μια ευκαιρια να αυτο-αξιολογηθουν, ισως να απορησουν με τις προτεραιοτητες της σκεψης τους, ισως παλι να κερδισουν σε αυτοεκτιμηση και ισως αυτο που θα ηθελαν περισσοτερο απ'ολα ειναι κανενας να μη μαθει τη σκεψη τους των δεκα αυτων μοναδικων  δευτερολεπτων.

                             Massive Αttack - Inertia creeps

                                   Ενα αριστουργημα

                

 

 

Σχόλια

06/01 16:11  elenitsa 1
Ωχ!Ξυπνησαν οι Αλκυονιδες?!Αυτο σκεφτηκα μολις "ξυπνησα"επαρκως,ωστε να ειμαι σιγουρη πως ηταν σεισμος.Η αμεσως επομενη σκεψη μου αφορουσε το κρυο που πρεπει να υποστουμε,αν οι φοβοι μου επαληθευονταν.Ευτυχως καπου εκει σταματησε,κι η ψυχραιμια επανηλθε σταδιακα.Μεγαλη εφευρεση η τηλεοραση,παντως,κατι τετοιες στιγμες.Ενημερωση αμεση!
06/01 16:12  Τριαντάφυλλος Κατσαρέλης
Κάθε φορά που γίνεται σεισμός, η σκέψη μου πηγαίνει "αυτόματα και αναγκαστικά" σε εκατοντάδες ίσως χιλιάδες αθώους ανθρώπους, των οποίων η ασφάλεια (ίσως και η ζωή) βασίζεται στην πιθανότητα να μην έχω κάνει κάπου - κάποτε - κάποιο κρίσιμο λάθος...
06/01 16:29  elenitsa 1
Τριανταφυλλε,αυτο δεν το ειχα σκεφτει,πρεπει να περνας ενα μικρο μαρτυριο.Ουτε ψυλλος στον κορφο σου!
06/01 16:58  Τριαντάφυλλος Κατσαρέλης
Έτσι είναι ! Έχεις όμως και μεγάλες χαρές... Ο σεισμός του 99 με βρήκε στη Γαλλία, όταν γύρισα από το Αεροδρόμιο πήγα πρώτα σε ένα μεγάλο Νοσοκομείο (κατασκευής της δεκαετίας το 20 - ούτε τα σχέδια δεν υπήρχαν...), το οποίο ο σεισμός του 81 είχε σμπαραλιάσει. Είχα κάνει τη μελέτη "αποκατάστασης και αντισεισμικής θωράκισης" (ήταν μάλιστα η πρώτη μου ως Επικεφαλής Υπεύθυνος Έργου). Κατά συμπτωση ήταν εγκατεστημένη μεγάλη Κατασκευαστική Εταιρία σε εργολαβία ψευδοροφών, χρωματισμών κλπ. Πήγα λοιπόν σε ενά δωμάτιο - γραφείο της και ρώτησα τους δύο Μηχανικούς αν υπήρχαν ζημιές. Οι δύο συνάδελφοι, οι οποίοι είχαν ζήσει το σεισμό μέσα στο κτίριο και φυσικά είχαν πλήρη αντίληψη όλου του ιστορικού του, σηκώθηκαν, με αγκάλιασαν και με φίλησαν... Με διαβεβαίωσαν ότι το έψαξαν με βάση και τα σχέδια μου δεν υπήρχε ούτε μία ρωγμή, παρότι κατά τη διάρκεια του σειμού νόμισαν ότι ήρθε το τέλος τους. Το σημαντικότερο... δεν είχε δημιουργηθεί πανικός στους ασθενείς επειδή είχα καταφέρει να περιορίσω και το "κούνημα" σε "αποδεκτά" ψυχολογικά επίπεδα...
06/01 19:01  Yannis K.
Ελενη, πραγματι τρεχουμε στην τηλεοραση στη φημη ενος γεγονοτος η' σ'ενα συμβαν σαν το σημερινο.
Μου εδωσες την ιδεα για μια ιστοριουλα οπου συμβαινει ενας σεισμος η' κατι συγκλονιστικο παρομοιο και ολοι τρεχουν στην τηλεοραση να ενημερωθουν αλλα η τηλεοραση δεν λεει τιποτα σχετικο. Αυτο ειναι μια πρωτη ραγισματια στο συστημα, γιατι σιγα-σιγα συνειδητοποιουν οτι βλεπουμε μονο μαγνητοσκοπησεις και ολα τα γεγονοτα και τα νεα που μας ταιζουν ειναι σε replay.

Τριανταφυλλε, ευχαριστω για αυτη τη προσωπικη αναμνηση που μοιραστηκες μαζι μας.
06/01 19:26  napoleon
Ζηλευω οσους ετυχε να κανουν σεξ την ωρα του σεισμου...''ΕΙΜΑΙ Ο KING KONG''
06/01 19:38  Yannis K.
Γεια σου Ναπολ, πολυ ωραιο! :)
06/01 20:20  Goldmine
Καλησπέρα παιδιά. Βρίσκω ενδιαφέρουσα την προβληματκή σου Γιάννη και επίσης σοβαρό το πρώτο σχόλιο του Ερμή.

Έχω σωθεί από θαύμα από σεισμό...
Σήμερα δεν ανησύχησα. Απλά γύρισα πλευρό και χουζούρεψα...Σχολίασα μόνο πως ήταν η πρώτη φορά στη ζωή μου που έγινε σεισμός αισθητός απ΄άκρη σε άκρη της χώρας!
06/01 21:10  shade
Γιάννη
έχω ζήσει το σεισμό της θεσσαλονίκης το 1978, της Αθήνας το 1981 και το 1999 και έζησα και πέντε χρόνια στην Κεφαλλονιά.
Οπως φαντάζεσαι μετράω αυτόματα τα Ρίχτερ. Σαν αίσθηση τα έβγαλα 3.8-4.0 και σε μακρινή απόσταση γιατί δεν είχε βοή.
Εκείνο που δεν θα ξεχάσω ποτέ ήταν μια άγρια χειμωνιάτικη νύχτα στην Κεφαλονιά που με ξύπνησε ένας μέτριος σεισμός (γύρω στα 4.2 αλλά το επίκεντρο πολύ κοντά).Καθόμουν κοκαλωμένη στο κρεβάτι με τη σκέψη πως να πάω μεσα στο κρύο και την βροχή στο αυτοκίνητο. Το κοριτσάκι στο διπλανό διαμέρισμα ξύπνησε και έκλαψε. Ο μπαμπάς του ήρθε και του είπε: " Κοιμήσου , δεν είναι τίποτε , σεισμός ήτανε ".
Δεν ξέρω άν θα το πετύχω ποτέ αυτό για τον εαυτό μου.
06/01 21:23  Yannis K.
Shade, ακομα θυμαμαι το πρωτοσελιδο της Ελευθεροτυπιας απο το σεισμο της Θεσσαλονικης του '78. Κατι σαν Γκουερνικα...
Οι τελευταιες γραμμες του σχολιου σου ειναι εξαιρετικες μεσα στην λιτοτητα αλλα και περιεκτικοτητα τους.
07/01 09:48  Βασιλης-Αντ
Γιαννη

Χρονια Πολλα με υγεια και ευτυχια σε σενα, και σε αυτους που αγαπας και σε αγαπανε
07/01 15:22  Yannis K.
Αγαπητε Βασ, φχαριστω και μουκανες και ποδαρικο!
Κανε ενα κοπο να μου κανεις ενα copy-paste στο σημερινο να σας εχω ολους μαζι να σας βλεπω και να φτιαχνομαι :)
Το σχόλιό σας

Σχετικά με το blog
Και ανατέλλει ο ήλιος, και δύει ο ήλιος.
Εκκλησιαστής Α, 5
Αναζήτηση
Προηγούμενα ’ρθρα
Τελευταίες δημοσιεύσεις