Radio Nowhere
Νύν & Αήρ
Λίγα λόγια για εμένα
... λίγα και καλά
(διαβάστε περισσότερα)
Ανθολόγιον
Σύνδεσμοι


Το μαυρο σκυλι
719 αναγνώστες
Δευτέρα, 17 Δεκεμβρίου 2007
15:23

Ενα παιδι στα προθυρα της εφηβειας πηγε να εξομολογηθει.

 Αφου ειπε τα συνηθισμενα και αδιαφορα, ο εξομολογος καταλαβε οτι το παιδι ειχε ενα κομπο, ενα προβλημα που δεν μπορουσε να το πει.

 Του ζητησε να του ανοιξει την καρδια του, και να ηταν σιγουρος οτι θα τον καταλαβαινε και θα τον βοηθουσε οσο μπορουσε.

 Τοτε το παιδι του ειπε, οτι πριν λιγες μερες ειχε σκοτωσει ενα σκυλι.
Ενα μαυρο σκυλι.
Το ειχε χτυπησει παρα πολυ αγρια με ενα κομματι σιδερο και το σκυλι ειχε ψοφησει μπροστα τα ποδια του, μετα απο φριχτο μαρτυριο.
Ο ιερεας τον ρωτησε τι ηταν αυτο που τον εκανε να φερθει τοσο σκληρα στο ζωο. Το παιδι του ειπε οτι την προηγουμενη εβδομαδα ο σκυλος αυτος ειχε δαγκωσει την μικρη αδελφη του στο προσωπο και της ειχε αφησει ενα φριχτο σημαδι, πονους και εφιαλτες στην παιδικη της ψυχη.
Το εψαχνε ολο αυτο τα καιρο για να παρει εκδικηση. Τωρα ομως δεν μπορουσε να ησυχασει γιατι μετα απ’ αυτη του την πραξη σκεφτοταν οτι θα παει στη κολαση.

 Τοτε ο ιερεας του ειπε οτι εαν ειχε μετανιωσει ειλικρινα μεσα του δεν επρεπε να φοβαται γιατι ο θεος θα τον ειχε συγχωρησει.

Τοτε το παιδι του ειπε δεν ηταν η κολαση αυτη καθ’αυτη που τον απασχολουσε αλλα αυτο που φοβοταν περισσοτερο απ'ολα ηταν οτι αν παει εκει θα συναντουσε παλι το μαυρο σκυλι.

 Οι περισσοτεροι (δε μπορω να πω ολοι, ισως δε μπορω να πω και οι περισσοτεροι ...) εχουμε ενα μαυρο σκυλι μεσα μας.

 Ενα φοβο που δεν θελουμε να σκεφτομαστε.

 Καποιοι, οτι κι αν κανουν στη ζωη τους ειναι για να αποφυγουν αυτο το φοβο.

 Βεβαια δεν το ξερουν.

 Πολλα συστηματα ειναι βασισμενα πανω σ’αυτο.

 Το μεγαλυτερο εμποριο ειναι ο φοβος.

 Της φτωχειας, της μοναξιας, της απορριψης, της διαφορετικοτητας.

 Τα περισσοτερα απ’οσα κανουμε ειναι σκεπασματα αυτου του φοβου.

 Η πιστη.

 Τα ψεμματα.

 Η φιγουρα.

 Η φυγη.

 Η υπομονη.

 Τα δελτια ειδησεων.

 Τα in περιοδικα.

 Υπαρχει κατι που μπορει ν’αντισταθει σ’ αυτους τους φοβους ?

 Μακαρι να ‘ξερα.

 Λεω πως κατι μπορει να ειναι η συμφιλιωση με τον εαυτο μας.

 Κατι αλλο η προσωπικη αγαπη.

 Κατι αλλο η δημιουργια, χωρις υστεροβουλια κερδους.

 Κατι αλλο, η γνωση οτι στην πραγματικοτητα μαυρα σκυλια δεν υπαρχουν.

 

Σχόλια

17/12 16:01  soulman
Η πλειονοτης των ανθρωπων ζει χωρις νοημα και περιεχομενο.και ερχεται το τελος και διαπιστωνουν το μεγαλο κενο
ηρθαν εζησαν και εφυγαν χωρις να αγαπησουν.μεσα τους, σe ολη την ζωη τους
υπηρχε μισοσ.μεσα απο τα γραφομενα σου
βγαζεις πικρια πεσιμισμο απελπισια μη ελπιδα .στα λεω απο αγαπη οχι να σε κρινω.υπαρχει αλλος τροπος σκεψης που συγνωμη αγνοεισ.
17/12 16:38  Yannis K.
το αντιθετο my friend.
κι επετρεψε μου να σου πω παλι οτι εσυ αγνοεις τον ελευθερο τροπο σκεψης.

Μηχανικα πιστευεις χωρις να σκεπτεσαι,
δεν βλεπω καμια αγαπη για τον ανθρωπο σ'αυτο, και προπαντων καμια ελπιδα.

Σου πατανε τον καλο μολις ακουσεις οτι η πιστη ειναι η πρωτη και η πιο πολυτιμη εφευρεση της εξουσιας.

Στο τελος δεν διαπιστωνεται κανενα μεγαλο κενο, απλουστατα οι εμποροι του φοβου αναλαμβανουν δραση, ειναι η ωρα τους, εχουν σπειρει τους σπορους τους κι εχουν δηλητηριασει τις καρδιες των ανθρωπων απο τα μικρατα τους, ξερουν οτι αυτη την ωρα την αδυναμιας θα δρεψουν τους καρπους τους.
17/12 17:42  Τριαντάφυλλος Κατσαρέλης
Υπαρχει κατι που μπορει ν’αντισταθει σ’ αυτους τους φοβους ?
- Λεω πως κατι μπορει να ειναι η συμφιλιωση με τον εαυτο μας. (4/5)
- Κατι αλλο η προσωπικη αγαπη. (4/5)
- Κατι αλλο η δημιουργια, χωρις υστεροβουλια κερδους. (5/5)
- Κατι αλλο η γνωση οτι στην πραγματικοτητα μαυρα σκυλια δεν υπαρχουν. (0/5) Έχω μία γλυκύτατη μαύρη σκυλίτσα (πολύ γερασμένη πλέον) την Αργώ...
17/12 17:50  Yannis K.
:) και ποιος λεει οτι ο φοβος δεν ειναι κι αυτος μια ευκαιρια?
Να κανεις τον Μουργο Αργω!
Μπραβο κ. συναδελφε, τα καταφερατε!
17/12 19:22  td16
Στην ζωη δεν υπαρχει τιποτε για να το φοβομαστε,αρκει να το κατανοησουμε.Για να το κατανοησουμε ομως χρειαζετε παρα πολυ μεγαλη προσπαθεια και επιμονη.
Το σχόλιό σας

Σχετικά με το blog
Και ανατέλλει ο ήλιος, και δύει ο ήλιος.
Εκκλησιαστής Α, 5
Αναζήτηση
Προηγούμενα ’ρθρα
Τελευταίες δημοσιεύσεις