Radio Nowhere
Νύν & Αήρ
Λίγα λόγια για εμένα
... λίγα και καλά
(διαβάστε περισσότερα)
Ανθολόγιον
Σύνδεσμοι


Μπανιστηρι
922 αναγνώστες
Κυριακή, 16 Δεκεμβρίου 2007
09:07

Το πρωι βρεθηκε μια γυναικα μαχαιρωμενη στο δρομο. Ηταν μια πανεμορφη μουλατα και ψηλη, με μια πολυ κοντη μαυρη φουστα και μια μπλουζα και ενα σουτιεν, λευκα, βουτηγμενα στο αιμα. Ηταν πεσμενη στο πεζοδρομιο και υπηρχε πολυ αιμα γυρω της. Ο κοσμος ελεγε οτι απατουσε το συζυγο της με πολλους αντρες, σε βαθμο που ο τυπος δεν αντεξε αλλο και την εσφαξε. Κρινοντας απο τη λιμνη αιματος, φαινοταν οτι της επιτεθηκε με πολυ μισος. ειχε μια φρικτη εκφραση πονου στο προσωπο της, με χειλη σκισμενα και μυτη σπασμενη απο το ξυλο, παραμορφωμενα, καλλυμενα απο πηγμενο αιμα.

Εμεινα για μια ωρα στη ταρατσα παρακολουθωντας την αστυνομια και τον κοσμο γυρω απο το πτωμα. Μενω σε μια ταρατσα, σαραντα μετρα απο το δρομο, αλλα η γειτονισα μου δανεισε τα κιαλια της και ημουν εκει, στην πρωτη σειρα, εξισου μακαβριος και αιμοδιψης, οπως ολοι οι αλλοι, με προνομιακη οραση. Πολλοι απ'αυτους που κοιτουσαν επαιξαν στην παρανομη λοταρια εκεινο το βραδυ.
Επαιξαν τον αριθμο 50, που αντιστοιχει στην αστυνομια στον κινεζικο ονειροκριτη. Το 67 που ειναι η μαχαιρια, το 63 δολοφονος. Το 84, αιμα, και το 12, κακια γυναικα.

Απο το διηγημα του Πεδρο Χουαν Γκουτιερες "Μια μερα ημουν εξαντλημενος", που περιλαμβανεται στο "Η βρομικη τριλογια της Αβανας". Συγνωμη για το κολλημα, αλλα αξιζει.

Το κομπιουτερ μου αποκτησε επιτελους γιο. Οχι λαθος, ιο.

Ετσι τα'φτυσε και με αναγκασε να παω σ'ενα βρωμερο ιντερνετ καφε οπου ξενυχτισμενα πιτσιρικια προσπαθουν να βρουν γκομενα στη Σαγκαη. Μερικες μιλουν με τον Αμερικανο η' τον Ευρωπαιο αγαπητικο τους, τον καλοπιανουν μη και ξεχασει να τους στειλει το μηνιατικο.

Καλοι ειναι αυτοι. Αλλα αυτες ειναι ακομα καλυτερες: με κανα δυο πηδηματα και εξασφαλιζουν μισθο εφ ορου ζωης. Ο αλλος λιωνει επανω στο πληκτρολογιο στην αλλη ακρη του κοσμου κι αυτη μολις του στειλει 5-6 φατσουλες με φιλακια στο Yahoo θα παει να βρει το Κινεζο της που του τα ακουμπαει.

 

Σχόλια

16/12 09:28  elenitsa 1
Καλημερα απ'την πατριδα την ηλιολουστη.Η σημερινη επιλογη σου μου μοιαζει σαν απαντηση στα οσα εγραψε χθες ο copy paste,μονο που η φαντασια του συγγραφεα,ως συνηθως,ωχρια μπροστα στην ανατριχιαστικη πραγματικοτητα,που ειναι αξεπεραστη.Αρχισες να γεμιζεις τη βαλιτσα?
16/12 12:39  Θρασύβουλος Καλοχαιρέτας
ωμός ρεαλισμός σήμερον. είδατε που οι άνθρωποι παραμένουμε πίθηκες? Τα δέοντα και καλήν πατρίδαν.
16/12 13:08  napoleon
με τοιουτες διαπιστωσεις εκτιθεστε σε ευκολες και κοινοτυπες απαντησεις κ.θρασυβουλα. εγω προσεξα ιδιαιτερα τον ποντικα στο τελος...καλημερα
17/12 05:35  Yannis K.
Ο κ. Θρασ περασε να πει ενα γεια αγαπητε Ναπολ. Ας μην θελουμε και νοηματα σε ενα απλο χαιρετισμο :)
Ο ποντικας ε ... ηταν μια "ευκολια" απο μεριας μου γιατι το συνεδεσα συνειρμικα με τα μικρα χαριτωμενα "τρωκτικα" που κλεινουν το κειμενο μου.

Ελενη επεσες μεσα! Βεβαια κι αυτο συνειρμικα εγινε και το συνειδητοποιησα στη πορεια.
17/12 10:34  elenitsa 1
Ξεψειριασες τον υπολογιστη σου η θα χρειαστει να τρεχεις παλι στα ιντερνετ-πορνεια?
17/12 11:43  Yannis K.
Θα σου πω σε λιγο, ειμαι ακομα στη δουλεια :)
Καπως οπως τα δικα μας ειναι παντως,
ιδιοι καυμοι υπαρχουνε παντου.
17/12 12:45  Thrassos Kalochairetas
Κι επειδή μας αναγιγνώσκουν, αξίζει τον κόπο η ταλαιπωρία:

www.reporter.gr/default.asp?pid=16&la=1&art_aid=115166

Να ο Νευτων σουξέ εν τοις χρηματιστηριακοίς κύκλοις!
Το σχόλιό σας

Σχετικά με το blog
Και ανατέλλει ο ήλιος, και δύει ο ήλιος.
Εκκλησιαστής Α, 5
Αναζήτηση
Προηγούμενα ’ρθρα
Τελευταίες δημοσιεύσεις