Radio Nowhere
Νύν & Αήρ
Λίγα λόγια για εμένα
... λίγα και καλά
(διαβάστε περισσότερα)
Ανθολόγιον
Σύνδεσμοι


Και θα σου πω εγω που θα γραψεις τα αποκρυφα ...
934 αναγνώστες
Πέμπτη, 13 Δεκεμβρίου 2007
12:23

Ο Μεξικανος ηταν αποκρυφιστης και του αρεσε να περναει μεγαλα διαστηματα στο Τεποστλαν. Συμφωνα με τα λεγομενα του εκει πηγαιναν πολλοι ανθρωποι απ'ολο τον κοσμο για να μαζεψουν κοσμικη ενεργεια. "Εγω μια φορα εχω παει στο Τεποστλαν και δεν ενιωσα τιποτα" του ειπα. "Ετσι ειναι. Το σημαντικο δεν ειναι να σου στελνουν πραγματα, αλλα το να ξερεις πως να τα λαμβανεις" μου απαντησε.

.........

Συζητησαμε για λιγο. Μου ειπε οτι δεν ειχε πολλα λεφτα κι εμεινε σπιτι μου αρκετες εβδομαδες.

Το απογευμα επαιρνε στασεις γιογκα και διαλογιζοταν και την υπολοιπη μερα διαβαζε η' περπατουσε αργα στη Μαλεκον, διπλα στη θαλασσα. Ετρωγε ψωμι απο σικαλη κι επινε τσαι απο διαφορα βοτανα, τα οποια ειχε μαζεψει ο ιδιος στις πλαγιες της τεραστιας κορυφης του βραχου που ειναι χτισμενο το Τεποστλαν. Τοσο απλα. Ειναι βολικο να εχεις ενα νεαρο συγκατοικο, σιωπηλο και αποκρυφιστη, που βρισκει μονος του το φαγητο του και δε δυσκολευει τη ζωη σου. Γι' αυτο τον αφησα τοσο καιρο εκει να κοιμαται στο πατωμα, πανω σε μια απο αυτες τις πολυχρωμες κουβερτες που υφαινουν οι ιθαγενεις. Ουτε οι κατσαριδες τον ενοχλουσαν. Μολις εσβηνε η λαμπα, εβγαιναν απ'ολες τις μεριες να κανουν τη βολτα τους, παιχνιδιαρες και κεφατες. Εκεινος ελεγε οτι αυτο ηταν καλο. Ειχε μια θεωρια για την ειρηνικη συμβιωση και μου εξηγησε οτι οταν διαλογιζομενος καταφερνε να ανελθει μεχρι το επιπεδο βητα (η' αλφα, δεν θυμαμαι) ενιωθε τις θετικες δονησεις αυτων των ζωων.

Ο τυπος μιλουσε λιγο. ελεγε κατι για τη σιωπη, την αυτοσυγκεντρωση, την εσωτερικη ενεργεια, αλλα ποτε δεν του εδωσα πολλη σημασια, επειδη εγω δεν μπορουσα να μεινω σιωπηλος, ουτε να συγκεντρωθω και να διαλογιστω, ουτε να περιμενω την εσωτερικη μου ενεργεια να λυσει την μονιμη μου ελλειψη χρηματων και τροφης. Εκεινη τη περιοδο εκανα μια μπιζνα με αδεια τενεκεδακια μπυρας.
..........

Ετσι εχαν τα πραγματα. Εγω με τα κουτακια μου και ο Μεξικανος καθε μερα και πιο αποκρυφιστης. Τον απασχολουσε πολυ η θαλασσα. Μερικα βραδυα καθομασταν για λιγο στη ταρατσα κι εκεινος μου ελεγε οτι επρεπε να μαθει να μαζευει ενεργεια διπλα στον ωκεανο. Εφυγε για μερικες μερες σε καποια παραλια. Νομιζω οτι νοικιασε ενα δωματιο στη Σαντα Μαρια. Μου ειπε οτι θα εκανε για λιγες μερες νηστεια και διαλογισμο πανω στην αμμο, σε καποια απομονωμενη γωνια της παραλιας. Δεν του εδωσα σημασια. Και θελησα να τον βοηθησω με μια συμβουλη: "Κανε ο,τι σου κανει κεφι. Αλλα θα πεθανεις τζαμπα και βερεσε αν συνεχισεις μονο με το ψωμι και τα βοτανια. Φαε κατι προτου φυγεις. Δε σου αρεσει το ρυζι με τα φασολια?" Χαμογελασε συγκαταβατικα. Μου εσφιξε το χερι και εφυγε.

Γυρισε επειτα απο τεσσερις μερες. Τον συνοδευε μια χαριτωμενη νεαρη μουλατα, χαμογελαστη, με τελειο κορμι. Μου ειπε οτι ηταν δεκαεξι χρονων, αλλα η κοτα εδειχνε να εχει ζουμι. "Παει, γαμηθηκε ο αποκρυφισμος του Μεξικανου" σκεφτηκα.

Ο τυπος ειχε φερει μια σακουλα με δυο μπουκαλια ρουμι, πακετα τυρι, μπισκοτα, σοκολατα και μερικες κονσερβες ζαμπον. 
Ουτε ιχνος απο τη σιωπη, τα βοτανα και το ψωμι σικαλης.

Απο το διηγημα του Πεδρο Χουαν Γκουτιερες "Σπουδαια πνευματικα οντα", που περιλαμβανεται στο "Η βρομικη τριλογια της Αβανας".
Οταν η απελπισια αναμειγνυεται με αλεγκρια και ταλεντο εχει τη δυναμη να σε κανει να γελας.

                     Ayo - Down on my knees

Μερες που'ρχονται συνεχιζουμε το αφιερωμα μας στις θεες ...

Σχόλια

13/12 15:46  Τριαντάφυλλος Κατσαρέλης
1. Απαντάω πρώτα στο χθεσινό σχόλιο (για να μην υπάρχει πρόβλημα timing): ο πατέρας μου δεν έφυγε από την Αθήνα ! Εδώ γίνεται το Συνέδριο...(παρακολούθησα και εγώ τη χθεσινή συνεδρία). Αλλά ως τελειομανής (και μέλος της Οργανωτικής Επιτροπής) ασχολείται μόνο με αυτό και σχεδόν "δεν κοιμάται"...
2. Προσωπική παράκληση : τα στοιχεία της κοπελιάς στη φωτογραφία μήπως μπορώ να τα έχω ? Όλες οι Κουβανέζες ξέρουν καλό Βόλεϊ και στην ομάδα που παίζω (ΓΑΣ Χολαργού) χρειαζόμαστε "ενίσχυση"... Παρότι κάναμε προχθές τη δεύτερη νίκη, είμαστε στη 3η θέση (από το τέλος...)
η "αντ'αυτού" Μυρσίνη Κ.
13/12 17:14  favlos
Καλά που ξανάγραψες...ανησύχησε ο οικοδεσπότης...:)
Y.G Τα στοιχεία τα θέλουν όλοι...για αθλητικούς βέβαια λόγους...
13/12 17:40  Yannis K.
Για αθλητικους και μονο λογους:
Ειναι η Θεα Ayo. Πατερας Νιγηριανος, μανα Ρουμανα τσιγγανα.
Ερμηνευει το θεικο τραγουδι του link.
Οσο για το βολευ μπορειτε να λετε κατι παρομοιο με αυτο που λεγαμε εμεις οταν η ομαδα μου του ποδοσφαιρου εχανε απο το διπλανο χωριο με 5-0: "Καλα, τους σπασαμε τα νευρα ομως: γκολ αυτοι? σεντρα εμεις!"
Το σχόλιό σας

Σχετικά με το blog
Και ανατέλλει ο ήλιος, και δύει ο ήλιος.
Εκκλησιαστής Α, 5
Αναζήτηση
Προηγούμενα ’ρθρα
Τελευταίες δημοσιεύσεις