Radio Nowhere
Νύν & Αήρ
Λίγα λόγια για εμένα
... λίγα και καλά
(διαβάστε περισσότερα)
Ανθολόγιον
Σύνδεσμοι


Δυο μπυριτσες ...
922 αναγνώστες
Τρίτη, 11 Δεκεμβρίου 2007
11:35

 

Παλι αντιγραφη σημερα ...

Ειναι που ξαφνικα επιασε πολυ κρυο εδω περα ...

Παντως ειμαι σιγουρος οτι οι περισσοτεροι θα προτιμησουν την παρακατω ιστορια απο αλλες που λενε για τους τροπους που παντα βρισκει η εντροπια να δουλευει στις καρδιες των ανθρωπων ...

(καλα ... καποια στιγμη πρεπει να συζητησουμε τη δυναμη που εχουν οι "τρεις τελειες" ... )

 

Ενας καθηγητής φιλοσοφίας εμφανίστηκε μια μέρα στην τάξη του με ένα μεγάλο χάρτινο κουτί.
Χωρίς να μιλήσει, πήρε από την χάρτινη κούτα ένα άδειο γυάλινο βάζο και άρχισε να το γεμίζει με μικρές πέτρες. Οι μαθητές τον κοιτούσαν με απορία. Οταν το βάζο δεν χωρούσε άλλο, ρώτησε: «Είναι γεμάτο το βάζο;» Και οι μαθητές του απάντησαν: «Ναι, είναι γεμάτο».
Αυτός, χαμογέλασε σαν κάτι να ήξερε που θα διέψευδε την εκτίμηση των μαθητών του και, χωρίς να κάνει κάποιο σχόλιο, πήρε από τη χάρτινη κούτα ένα σακουλάκι με μικρά βότσαλα και άρχισε να γεμίζει το βάζο, το κούνησε λίγο και τα βότσαλα κύλησαν και γέμισαν τα κενά μεταξύ των πετρών. Οταν το βάζο δεν χωρούσε άλλο, ρώτησε: «Είναι γεμάτο το βάζο;». Και οι μαθητές απάντησαν: «Ναι, είναι γεμάτο».
Αυτός χαμογέλασε πάλι και χωρίς να μιλήσει ξανά, πήρε μέσα από τη χάρτινη κούτα ένα σακουλάκι με άμμο και άρχισε να την αδειάζει μέσα στο βάζο. Η άμμος χύθηκε και γέμισε όλα τα κενά μεταξύ των πετρών και των βοτσάλων. Οταν το βάζο δεν χωρούσε άλλο, ρώτησε: «Είναι γεμάτο το βάζο;». Οι μαθητές δίστασαν για λίγο, αλλά απάντησαν: «Ναι είναι γεμάτο ».
Αυτός χαμογέλασε πάλι και, χωρίς να μιλήσει, πήρε από τη χάρτινη κούτα δύο μπουκάλια μπύρες και άρχισε να τα αδειάζει μέσα στο βάζο. Τα υγρά γέμισαν όλο το υπόλοιπο κενό του βάζου. Οταν το βάζο δεν χωρούσε άλλο, ρώτησε: «Είναι γεμάτο το βάζο;». Οι μαθητές αυτή τη φορά γέλασαν και είπαν: «Ναι, είναι γεμάτο ».
«Τώρα», λέει ο καθηγητής, «θέλω να θεωρήσετε ότι το βάζο αυτό αντιπροσωπεύει τη ζωή σας. Οι πέτρες είναι τα πιο σημαντικά πράγματα στη ζωή σας, η οικογένεια, ο σύντροφός σας, τα παιδιά σας, η υγεία σας, οι καλοί σας φίλοι. Είναι τόσο σημαντικά που ακόμα κι αν όλα τα υπόλοιπα λείψουν, η ζωή σας θα εξακολουθήσει να είναι γεμάτη. Τα βότσαλα είναι τα άλλα πράγματα, που έρχονται στη ζωή μας, όπως οι σπουδές, η δουλειά μας, το σπίτι μας, το αυτοκίνητό μας, τα στερεοφωνικά μας. Αν αυτά τα βάλετε πρώτα στο βάζο, δεν θα υπάρχει χώρος για τις πέτρες, τα σημαντικά της ζωής. Η άμμος είναι όλα τα υπόλοιπα, τα πολύ μικρά της ζωής. Αν βάλεις πρώτα άμμο στο βάζο, δεν θα υπάρχει χώρος ούτε για τις πέτρες αλλά ούτε για τα βότσαλα. Το βάζο είναι η ζωή σας. Αν ξοδεύετε χρόνο και δύναμη για μικρά πράγματα, δεν θα βρείτε ποτέ χρόνο για τα πιο σημαντικά. Ξεχωρίστε ποια είναι τα πιο σημαντικά για την ευτυχία σας. Μιλήστε με τους γονείς σας, παίξτε με τα παιδιά σας, απολαύστε τη σύντροφό σας, προσέξτε την υγεία σας, χαρείτε με τους φίλους σας. Πάντα θα υπάρχει χρόνος για γνώση και σπουδές, πάντα θα υπάρχει χρόνος για εργασία, πάντα θα υπάρχει χρόνος για να φτιάξετε το σπίτι σας, το αυτοκίνητό σας, τα στερεοφωνικά σας. Ομως να φροντίσετε για τις πέτρες πρώτα. Ξεχωρίστε τις προτεραιότητες, πρώτα από όλα». Οι μαθητές είχαν μείνει άφωνοι. Ενας, όμως, ρώτησε: «Καλά, η μπίρα τι αντιπροσωπεύει; ». Ο καθηγητής γελώντας ανοιχτόκαρδα, του απάντησε: «Χαίρομαι που ρωτάς. Φυσικά και θα σας πω. Δεν έχει σημασία πόσο γεμάτη είναι η ζωή σας, δεν έχει σημασία πόσο στριμωγμένος είσαι, γιατί πρέπει να ξέρεις ότι ΠΑΝΤΑ ΘΑ ΥΠΑΡΧΕΙ ΛΙΓΟΣ ΧΩΡΟΣ ΓΙΑ ΔΥΟ ΜΠΥΡΙΤΣΕΣ».

 

 

Σχόλια

11/12 17:42  shade
Καταπληκτική ιστορία και πολύ διδακτική για όλους μας.Νάσαι καλά .
11/12 18:02  Yannis K.
Ευχαριστω!
ειναι απο αυτες που μενουνε νομιζω.
εγω την εφαρmοζω συχνακις :)

(δυο και δυο κι αλλα δυο
και δυο κι οχτω δεκααααξι
κοιτα να τη σακουλευτεις
μααααγκα δεν εισςςς εντααξει...)
12/12 08:42  zyzzx
... Θα εμοιαζε πολυ κενο λογου να αντιπαραβαλεις την υγρασια του τοτε σωματος σου με την σημερινη ξερη ερημο του μυαλου μας. Η αλλοιως ,την υγρη θαλπωρη της μητερας, παρθενας φυσης ,με τη ξερη ερημο του μυαλου μας, απο πραγματικα ωφελιμες ιδεες . Ενω την ιδια στιγμη στην επιταχυνομενη και εξοντωτικη αναζητηση της αληθειας. Εμεις πρεπει να ακολουθησουμε αυτο που λεει ο λαος λιγο ομως διαφορετικα : "Η δοξα δεν αγιαζει τα μεσα "
Αυτη ειναι μια ερμηνεια...
Οσο για τις γλωσσες ,πιστευω πως οι γλωσσες που γεννηθηκαν στην παρθενα ζουγκλα ,εχουν αποτυπωσει την ηχω της Μητερας Γης ,ετσι οπως θα επρεπε να την γνωριζαμε και εμεις.Εαν ο ανθρωπινος πολιτισμος ειχε κρατησει ενα ποσοστο αμολυντο 100% . Και εφοσον δεν ειχε καταντησει μια μεγαλη αποχετευση,τον αερινο μανδυα της.

12/12 10:30  Yannis K.
Αν μη τι αλλο γραφεις ομορφα ...
Η ζωη παντα προχωραει, η δυναμικη της εξελιξης ειναι τοσο συντριπτικα υπερ της ζωης που (βεβαια μεσα απο μεγαλους κυκλους) ανεβαινει και καλυτερευει. Δισεκατομυρια ειδη εχουν εξαφανιστει και θα συνεχισουν να εξαφανιζονται στη γη (οχι οτι μου αρεσει αυτο, μην παρεξηγηθουμε κιολας) δινοντας τη θεση τους σε νεα.
Ας ελπισουμε ο ανθρωπος να ειναι απο αυτα που θα συνεχισουν.
Το σχόλιό σας

Σχετικά με το blog
Και ανατέλλει ο ήλιος, και δύει ο ήλιος.
Εκκλησιαστής Α, 5
Αναζήτηση
Προηγούμενα ’ρθρα
Τελευταίες δημοσιεύσεις