Radio Nowhere
Νύν & Αήρ
Λίγα λόγια για εμένα
... λίγα και καλά
(διαβάστε περισσότερα)
Ανθολόγιον
Σύνδεσμοι


Σκλαβοι του δευτερου νομου
732 αναγνώστες
Τρίτη, 4 Δεκεμβρίου 2007
11:10

 

Τι ειναι το βελος του χρονου?

 Το παρελθον ειναι διαφορετικο απο το παρον.
Και μια απο τις πιο φανερες εφαρμογες αυτου ειναι η μη αναστρεψιμοτητα.
Η θερμοτητα δεν μπορει να μεταφερθει απο κρυα αντικειμενα σε πιο ζεστα, μπορουμε απο αυγα να φτιαξουμε ομελετα αλα δεν μπορουμε να φτιαξουμε απο ομελετα αυγα. Εαν αφησουμε παγακια μεσα σ’ενα ποτηρι νερο θα λιωσουν αλλα δεν υπαρχει καμια διαδικασια που το νερο απο μονο του να μας δωσει παγακια χωρις να του προσδωσουμε την ενεργεια που χρειαζεται γι’αυτο.

 Ο δευτερος νομος της Θερμοδυναμικης μας λεει οτι σ’ενα κλειστο συστημα η συγκεντρωμενη καπου ενεργεια (θερμοτητα) εχει την ταση να διασκορπιζεται συν τω χρονω και κατα συνεπεια ολο και λιγοτερη διαθεσιμη συγκεντρωμενη ενεργεια ειναι διαθεσιμη. Η εντροπια εκφραζει την ταση για αταξια σαν δυναμικη εννοια μεσα στον κοσμο, την φθορα σαν πανταχου παρουσα και με διαρκως αυξητικες τασεις.
 Οσο πιο πολυπλοκο ειναι ενα συστημα τοσο μεγαλυτερο βαθμο εντροπιας εχει γιατι εχει πολλους περισσοτερους τροπους να «σπασει» η’ να διαρευσει σε διαφορετικα σημεια. Οποτε χρειαζεται μια συνεχη ροη ενεργειας απο αλλου να καλυπτει αυτη τη διαρκη απωλεια ενεργειας και ταξης που υφισταται. Σε οργανισμους καλυπτεται απο περισσοτερη γραφειοκρατια, ακομα πιο συνθετες δομες, επιπλεον κονδυλια για τον ελεγχο και για την εκπαιδευση που γεννουν επιπλεον αναγκες ελεγχου, νεες δομες ξεφυτρωνουν μεσα απο τις παλιες, που χρειαζονται επιπλεον ερευνα κ.ο.κ.
 Απο που αντλειται αυτη η επιπλεον ενεργεια που χρειαζεται συνεχεια για τη διατηρηση των συστηματων σε ισορροπια?

 Απο διαφορες πηγες:
- Απο τις πρωτες υλες που υπαρχουν και διαρκως χρησιμοποιουνται για την συνεχιση η’ την ανοδο  των συστηματων. Η επιπλεον χρησιμοποιηση τους ομως αυξανει α. Τη μολυνση του περιβαλλοντος β. Την αναγκη αντιμετωπισης της μολυνσης του περιβαλλοντος γ. Την εξαρτηση χωρων απο αλλες δ. Τον αυξανομενο κινδυνο καταρευσης και το τι αυτος θα συνεπαγεται μιλωντας πλεον για πολυπλοκα συστηματα.
Ολα αυτα σημαινουν ενα: την αυξηση της εντροπιας
-
Περισσοτερη εργασια απο τους ανθρωπους.
Εδω εισερχεται τωρα ο «μαγικος» παραγοντας της ανθρωπινης εξελιξης.
Οι ανθρωποι γνωριζουν περισσοτερα και μεσα απο αυτη τη γνωση τους μπορει να ειναι πιο παραγωγικοι, μπορουν να βαζουν μηχανες η’ υπολογιστες να δουλευουν γι’αυτους. Αυξανεται ομως συνεχως η αναγκη για περισσοτερη εκπαιδευση, περισσοτερη καινοτομια, περισσοτερα κεφαλαια για την εκπαιδευση, την παραγωγη, την καινοτομια. Ο ανθρωπος δηλαδη ειναι σε μια διαρκη μαχη με την εντροπια, μια μαχη που τον κανει εξυπνοτερο και πιο επιτηδειο αλλα συγχρονως η εντροπια λογω ακριβως της φυσης της παντα θα βρισκει καινουριους τροπους να εκδηλωθει.
Δεν υπαρχει καμια πανακεια για την ολοκληρωτικη αντιμετωπιση της, μονο το πεδιο της μαχης συνεχως μεταφερεται σε αλλα σημεια. Ενω ολα φαινονται να κυλουν ομαλα καπου θα εμφανιστει μια δυσαρεσκεια που πρεπει να αντιμετωπιστει, η απωλεια καποιου σημαινοντος μελους του συστηματος η’ η φυσικη φθορα του, η εισοδος ενος παραγοντα που ουτε καν ειχε προβλεφτει (νεο προιον που καθιστα καποιες μοναδες αχρηστες, αναδειξη νεου βιομηχανικου αντιπαλου, νεος ιος, κλιματολογικα, φυσικη καταστροφη, το αφεντικο βρηκε ερωμενη που του εχει παρει το μυαλο ...).
Τα μονα (αλλα αρκουντως) καλα νεα ειναι οτι η γνωση εχει τα ιδια χαρακτηριστικα με την εντροπια: αυτοτροφοδοτειται.
Η γνωση γεννα γνωση.
Η αυξηση της δυναμης της ειναι εκθετικη οπως ακριβως και της εντροπιας.
Φτιαχνουμε υπολογιστες και τους στρωνουμε στην ερευνα για να βρουν νεα υλικα για δυνατοτερους υπολογιστες.
Ειπαμε δεν υπαρχει οριστικος νικητης αλλα μια μαχη εις το διηνεκες.
Μια μαχη που ποτε δε θα σημανει την τελεσιδικη παραιτηση της εντροπιας αλλα σιγουρα θα δωσει την ευκαιρια στον ανθρωπο να διερευνησει αρκετες απο τις απειρες δυνατοτητες: τις δικες του αλλα και της φυσης.

 

 

Σχόλια

04/12 21:28  napoleon
(η απαισιοδοξη οπτικη)θεωρω οτι η μονη λυση στην αυξηση της εντροπιας ειναι η μη πεπερασμενη θεωρηση του χωρου...
φοβαμαι πως η ανθρωπινη ματαιοδοξια και η αλαζονεια,η εκθετικη αυξηση της γνωσης και της δυναμης και το δραματικο ελλειμα παιδειας δεν θα μπορουν για πολυ ακομα να συνηπαρξουν σε ενα τοσο κλειστο συστημα που λεγεται γη...

υγ: και πεφτουν και οι μετοχες μου...!
04/12 21:41  Yannis K.
Με απασχολησε κι εμενα αυτο που λες αλλα μεσα στα πλαισια ενος συντομου αρθρου το θεωρησα δυσκολο να καταπιαστω.
Απο την αλλη θελω παντα να κραταω την αισιοδοξη πλευρα: επιβιωσαμε καποιες δεκαδες χιλιαδες χρονια αναμεσα σε πραγματικα θηρια και χωρις κινητα τηλεφωνα.
Τωρα θα κωλωσουμε? :)
04/12 21:58  napoleon
καλα λες...εδω επιβιωσαμε και απο το επος του '99...τωρα θα κωλωσουμε? :-)
Το σχόλιό σας

Σχετικά με το blog
Και ανατέλλει ο ήλιος, και δύει ο ήλιος.
Εκκλησιαστής Α, 5
Αναζήτηση
Προηγούμενα ’ρθρα
Τελευταίες δημοσιεύσεις