Radio Nowhere
Νύν & Αήρ
Λίγα λόγια για εμένα
... λίγα και καλά
(διαβάστε περισσότερα)
Ανθολόγιον
Σύνδεσμοι


Οταν παιρνω φορα ...
892 αναγνώστες
Δευτέρα, 3 Δεκεμβρίου 2007
15:06

Ειναι πιθανον να υπαρχουν ανθρωποι που δεν θυμωνουν ποτε.

 Λενε οτι μετα απο μακρες περιοδους διαλογισμου η' προσευχης οι ανθρωποι αισθανονται πιο ηρεμοι και κατακτουν μια αποσπαση μεταξυ του εαυτου τους και του κοσμου.
 Υπαρχουν και καποιοι που κατηγορουν αυτη την αποσπαση καθως θελουν να ζουν μεσα στο κοσμο και τα παθη του χωρις ομως τις καταστροφικες επιδρασεις τους.
 Ειναι δυνατον?
 Προσωπικα δεν το πιστευω. Ολα εχουν το τιμημα τους και τη καταλληλη χρονικη στιγμη που αυτο καταβαλλεται.
 Αλλο αν οι ανθρωποι απο ενστικτο η' εγωισμο θελουν να κρυβουν τις ηττες τους.
 Και τι ειναι ηττα?
 Ο θυμος ειναι ηττα. Η’ δειχνει ηττα. Η’ το φοβο της ηττας.
 Ποιας ηττας ομως?
 Οταν οι αλλοι η' ο κοσμος δεν συμμορφωνονται με το δικο μας πλαισιο σκεψης.
 Λες και θα επρεπε.
 Τι γινεται οταν αυτο δεν επιτυγχανεται?
 Τι γινεται οταν η οργη για την αποτυχια μας πλημυριζει?
 Μπορουμε να στραφουμε εναντιον του αλλου και να του καταλογισουμε διαφορα. Απο αγνοια μεχρι αχαριστια.
Αυτο δεν φαινεται να πετυχαινει τις περισσοτερες φορες καθως ο αλλος περιχαρακωνεται στην αποψη του με τον ιδιο τροπο που εμεις το κανουμε για τη δικη μας.
 Εαν δε η εξωτερικευση του θυμου μας ενταθει τα αποτελεσματα γινονται ολο και χειροτερα. Προκαλουνται τα αντιθετα απο αυτα που επιθυμουμε.
 

Η’ πεφτουμε θυματα του μηχανισμου της αναδρασης:
Ο θυμος μας απεναντι στον αλλο συγκρατειται απο ενα φραγμα που τοποθετουμε εμεις οι ιδοι. Το φραγμα αυτο δεν απορροφα την κρουση απλως την ανακλα. Κι ολος ο θυμος ολη η κακοκεφια, ολη αυτη η επιθετικοτητα στρεφεται εναντιον του εαυτου μας, αλλοτε μεσω πραξεων αυτοτιμωριας (ανωφελη εκθεση σε κινδυνους) και αλλοτε μεσω κρυμμενων συγκινησεων η’ συναισθηματων (καταθλιψη, ενοχες, ψυχοσωματικα προβληματα).

 Οι Ελληνες θυμωνουμε πολυ.
Εχουμε διαφορα προτυπα θυμου εντυπωμενα.

Τα πιστευουμε και τα ακολουθουμε.

Τι μαλακιες εκανε ο Αχιλλεας οταν σκοτωσαν τον Πατροκλο.

Ο Οδυσσεας μολις γυρισε σπιτι του κακοφανηκε οταν ...ειδε κοσμο μαζεμενο. Τους καθαρισε ολους. Επρεπε μετα εικοσι χρονια ναναι οπως τα’φησε...

Ο Χριστος τα πηρε στο κρανιο οταν ειδε το παζαρι που ειχε στηθει εξω απο το ναο. Και που θ’αγοραζε ο κοσμος τα φυλαχτα και τα χαιμαλια ουτε που το σκεφτηκε.
Αντι να κρυβουμε τις πομπες τους τις διαλλαλουμε και τις καμαρωνουμε.
Ηρωες θυμωμενοι, τραγουδια θυμωμενα, ονειρα θυμωμενα.
Γονεις θυμωμενοι που μεγαλωνουν παιδια θυμωμενα.
Μια ζωη στο τσαμπουκα.
Μια ζωη πνιγμενοι απ’το δικιο.
Μια ζωη να θελουμε ν’αποδειξουμε οτι ειμαστε οι καλυτεροι.
Η’ οτι ημασταν.
Το ιδιο μας κανει.
Ημασταν αρα ειμαστε.

Ενας Κινεζος μου’πε οτι φταιει το οτι πινουμε πολυ κρυο νερο.
Τι να του πεις?
Αυτοι πινουν ζεστο νερο χειμωνα καλοκαιρι και ειναι σα τα μυδια.
Οταν οδηγουν, οταν δουλευουν, οταν ζουν μεσα στην ανεχεια.
Κανενας θυμος. Ολυμπια ηρεμια, χαμογελο, δε τρεχει καστανο. 
Λες να φταιει που βλεπουν απο μωρα ενα Βουδα με μια κοιλια σαν καθημερινου θαμωνα του Beer Academy,
να γελαει σα πωλητης αυτοκινητων που μολις πουλησε μεταχειρισμενο δεκαπενταετιας?
Εμεις αυτον θα τον βλεπαμε σαν τον τρελλο του χωριου.
Σωστο λαθος δε ξερω.
Εγω λεω φταιει οτι τους εχουν κανει κομματακια την ατομικοτητα.
Μπορεις να φανταστεις σ'ενα μελισσι μια μελισσα να σκεφτεται τον εαυτο της?
Ενω σε μας το ατομο εχει αξια που διαρκως ομως θελει να την επιβεβαιωνει, να δει μεχρι που φτανουν τα ορια της. Τα οριοθετουμε, τα τεντωνουμε, τα υπερασπιζουμε με νυχια και με δοντια.

 
 
 Ρε λες να φταιει το κρυο νερο?
 Αλλα απ’την αλλη μπορει να μου καποιος γιατι μας αρεσει το κρυο νερο?
 Τραγουδι τοχουμε κανει και το χορευουμε.
 Μηπως αν δεν πιναμε κρυο νερο θα ημασταν χειροτερα?

 Εμενα μια φορα οταν μου φερνουν ζεστο νερο οι Κινεζοι γινομαι Τουρκος.

 Να χαιρεστε την ηρεμια σας, εγω χλιαρο νερο δε πινω!

 

Σχόλια

03/12 16:56  favlos
Πάω να πιώ ένα μπουκάλι κρύο νερό...
03/12 18:25  Yannis K.
Πυθια ... :)
Το σχόλιό σας

Σχετικά με το blog
Και ανατέλλει ο ήλιος, και δύει ο ήλιος.
Εκκλησιαστής Α, 5
Αναζήτηση
Προηγούμενα ’ρθρα
Τελευταίες δημοσιεύσεις