Radio Nowhere
Νύν & Αήρ
Λίγα λόγια για εμένα
... λίγα και καλά
(διαβάστε περισσότερα)
Ανθολόγιον
Σύνδεσμοι


Προσωπικη παρασταση
739 αναγνώστες
Τετάρτη, 28 Νοεμβρίου 2007
16:51

Εαν εισαστε οπως οι περισσοτεροι ανθρωποι τοτε θα πιστευετε οτι δε μοιαζετε με τους περισσοτερους απο τους αλλους ανθρωπους.
Ενα απο τα πιο παραδοξα αλλα γενικα χαρακτηριστικα του μεσου ανθρωπου ειναι οτι δε θεωρει τον εαυτο του μεσο ανθρωπο.
Θεωρει τον εαυτο του πιο εξυπνο, πιο αποτελεσματικο, πιο επιδεξιο σε διαφορα πραγματα, πιο καλο οδηγο, πιο εργατικο απο τους συναδελφους του, πιο καλο συντροφο.
Μαλιστα οπου σε καποιες περιπτωσεις συνειδητοποιουμε οτι ο αλλος ειναι καλυτερος απο εμας σε κατι του αποδιδουμε ευτελη κινητρα γι'αυτο.
Το παραδοξο συνεχιζεται με το οτι η ταση μας να βλεπουμε τον εαυτο μας καλυτερο απο το μεσο ορο μας κανει να θεωρουμε τον εαυτο μας και πιο αντικειμενικο απο το μεσο ορο.
Αυτο δεν ειναι απαραιτητα και μονο αποτελεσμα του εμφυτου ναρκισσισμου μας.
Ειναι αποροια του γεγονοτος οτι ο μονος ανθρωπος που γνωριζουμε πραγματικα απο μεσα ειναι ο εαυτος μας.
Ο τροπος που βιωνουμε τις σκεψεις και τα συναισθηματα μας, μας καθιστα παρατηρητες ενος θαυμαστου κοσμου. Του δικου μας εσωτερικου κοσμου. Του μονου κοσμου που μπορουμε να βιωσουμε τοσο κοντινα και αποκλειστικα.
Μπορουμε να καταλαβαινουμε μονο τα δικα μας κινητρα και οταν δεν τα καταλαβαινουμε απολυτα ειμαστε σε θεση να τα δικαιολογουμε.
"Γιατι ετσι θελω", "Γιατι ετσι μ'αρεσει", "Ετσι ειμαι γω", "Εγω ξερω τι ειναι καλυτερο για μενα" κ.τ.λ.
Ποσες φορες εχουμε πει η' σκεφτει αυτες τις κουβεντες.
Παταμε στη Γη του απολυτου εκεινη τη στιγμη.
Στον κοσμο μας.
Ποση αντιδραση απ'την αλλη μας βγαζει οταν τις ακουμε απο τους αλλους?
Δεν μπορουμε να σκεφτουμε οτι οι αλλοι πισω απο τα ματια τους, μεσα στο κεφαλι τους κανουν παρομοιες σκεψεις με τις δικες μας.
Θελουμε να θεωρουμε τον εαυτο μας ιδιαιτερο.
Κι αυτο παρα το ποσο πολυ θελουμε να ταιριαζουμε με τους αλλους.
Εχουμε σε υψηλη εκτιμηση τη μοναδικοτητα μας.
Δεν μπορουμε να σκεφτουμε οτι με παρομοιο σκεπτικο ολοι οι ανθρωποι ειναι μοναδικοτητες.
Οσο πολυτιμη και να θεωρουμε ομως τη μοναδικοτητα μας πολλοι θα εχουν νιωσει στιγμες υπερτατης ευτυχιας οταν λογω καποιων ξεχωριστων συνθηκων την ξεχνουν.
Στιγμες μεγαλου ερωτα η' απολυτης γονικης αγαπης και αφιερωσης μας αποκαλυπτουν το μεγαλειο του αλλου, την απολυτη ομορφια της αλλης υπαρξης.

Μετα επιστρεφουμε ξανα.

Στον κοσμο μας.

Στην αποψη μας.

Στην απεραντη ελευθερια της προσωπικης φυλακης μας.

 

Σχόλια

28/11 16:56  Thrassos Kalochairetas
kathe fora kati exete na peite eseis. To problhma XXX tou Aristotelous mou enuymizete entonos. Euge kai na ta xairesthe ta mikra.
28/11 17:01  Yannis K.
Ευχαριστω αγαπητε φιλε.
Τα μικρα δεν ειναι δικα μου, ειναι επιτηδες επιλεγμενα γιατι ειναι απο τη χωρα των...αλλων.
(Και ετσι γινονται μερος του ανωτερω θεωρηματος).
Με προκαλεσατε να το αποκαλυψω νωριτερα απ'οτι υπολογιζα.

Υ.Γ.Φανταζομαι θα σας ειναι οδυνηρο να γραφετε στα greeklish :)
28/11 17:03  favlos
(Η απέραντη ελευθερία της προσωπικής φυλακής μας...)!δεύτερο καλό τέλος...
Το σχόλιό σας

Σχετικά με το blog
Και ανατέλλει ο ήλιος, και δύει ο ήλιος.
Εκκλησιαστής Α, 5
Αναζήτηση
Προηγούμενα ’ρθρα
Τελευταίες δημοσιεύσεις