Radio Nowhere
Νύν & Αήρ
Λίγα λόγια για εμένα
... λίγα και καλά
(διαβάστε περισσότερα)
Ανθολόγιον
Σύνδεσμοι


Μια συντομη εκδρομη
725 αναγνώστες
Σάββατο, 24 Νοεμβρίου 2007
12:41

Πηρα το αυτοκινητο και οδηγησα (χωρις διπλωμα) μεχρι ενα κοντινο βουνο.
Περασα μεσα απο πανβρωμικες πολεις αλλα ειχα κλεισει τα παραθυρα και ειχα βαλει στο cd player το "Tag und nacht" του Grosse Schiller.
Ο καιρος ειναι δροσερος και ο ουρανος δεν ειχε σημερα την συνηθισμενη του καταχνια.
Περασα διπλα σ'ενα μικρο χωριο που ειχε πολλα περιβολια. Υπηρχαν αρκετοι Κινεζοι που εσκαβαν στις βραγιες αλλα κανεις δεν σηκωσε το κεφαλι να με κοιταξει.
Στην εξοδο του χωριου μια κοπελα καθισμενη σε μια πετρα περιμενε με δυο ναυλον σακουλες αφημενες δεξια και αριστερα της. Περασε ενα παμπαλαιο λεωφορειο εκεινη τη στιγμη και οταν κοιταξα απο τον καθρεφτη η πετρα ηταν αδεια.
Πηγαινα φιδογυριστα διπλα σ'ενα ρυακι. Αφου ανεβηκα καμποσο εφτασα σε μια λιμνη που γυρω της ειχε ενα ξεφωτο. Παρκαρα το αμαξι. Πηρα το μπουφαν και την ψηφιακη καμερα.
Εκανα το μισο γυρο της λιμνης και ενα μονοπατι αρχιζε να ανεβαινει στο βουνο.
Περασα κατω απο μια εντελως κινεζικη πυλη απο βαριες πετρες. Κατι εγραφε αλλα ....
Γυρω απο το μονοπατι ειχε πολλους βραχους που καποιος καλλιτεχνης ειχε σκαλισει προσωπα επιφανων καλλιτεχνων κι επιστημονων. Γνωρισα μονο τον Σαιξπηρ και τον Αινσταιν.
Τα δενδρα ηταν χωρις φυλλα και ολη η βλαστηση - κυριως βατομουριες- ηταν ξερη.
Οταν το ανεβασμα με λαχανιασε, σταματησα σε μια πετρα και κοιταξα κατω τον Κινεζικο καμπο. Μπορουσα να βλεπω τρεις πολεις απο κει, τα φουγαρα τους καπνιζαν ασταματητα, αυτοκινητα πηγαιναν κι ερχονταν.
Σε μια ερημια της Κινας, σ'ενα τοπιο που το κρυο το ειχε ερημωσει, εμενα να κοιταζω απο ψηλα ανθρωπους και αντικειμενα που δεν μου ελεγαν απολυτως τιποτα.
Μια λυπη για τους αγαπημενους μου και τις ομορφιες της χωρας μου.
Στο γυρισμο, η ψηφιακη καμερα μου γλιστρησε απ'τα χερια επεσε στο πετρινο μονοπατι κι εσπασε.
Ετσι καμια φωτογραφια, κανενα τεκμηριο απ' αυτη τη βολτα. Μονο καπου στη μνημη θα μεινει η εικονα μου να κοιταω μονος απο ψηλα ενα θλιβερο κινεζικο τοπιο.

Στην επιστροφη με το αυτοκινητο μοιρασα αρκετες μουτζες στους κινεζους οδηγους που μου χαμογελουσαν.

Σχόλια

24/11 19:07  GNGN
Σορυ γιαννη, αυτο ηταν δοκιμαστικο σχολιο - απλα ανοιξα και πραγματι οπως ειπες ηταν ευκολα
25/11 15:16  favlos
φίλε είσαι ταλέντο.ωραιο τέλος.
Το σχόλιό σας

Σχετικά με το blog
Και ανατέλλει ο ήλιος, και δύει ο ήλιος.
Εκκλησιαστής Α, 5
Αναζήτηση
Προηγούμενα ’ρθρα
Τελευταίες δημοσιεύσεις