Radio Nowhere
Νύν & Αήρ
Λίγα λόγια για εμένα
... λίγα και καλά
(διαβάστε περισσότερα)
Ανθολόγιον
Σύνδεσμοι


Ολα μιά ιδέα είναι
1096 αναγνώστες
Πέμπτη, 4 Ιουνίου 2009
06:22

Δεν ηθελε το Mall στο Βοτανικο, το οικολογικο κοκκινο φωτακι ειχε αναψει αλαρμ, και την ωρα του καφε στη δουλεια ειχε βγαλει πυρινους λογους για την οριστικη και χωρις γυρισμο υποβαθμιση της περιοχης. Ασε που μολις περναγε απο το Παραδεισο του ανεβαινε το αιμα στο κεφαλι με τα εκτρωματα που εβλεπε. Και οι ντολτσε βιτες και η ολη βλαχογκλαμουρια της οικογενειας του την εδινε αλλα μολις ειδε τα παλαβα στο ταμπλω σκεφτηκε να μπει για καναδυο μερες, να κανει μια αρπαχτη και να φυγει. Αλλωστε, ποιος θα το μαθαινε;

Εγκλωβιστηκε και ειναι τωρα πανω απο μηνα μεσα. Εκανε κι ενα χοντρο μουαγεν στα τελευταια χαμηλα που δωσανε ακομα μια σπρωξια σε αυτη την περιεργη και απιστευτη ως πριν αλλαγη μεσα του.

Η μεταστροφη στις ιδεες του ηταν αργη, σαν ενα δηλητηριο που το παιρνεις σιγα σιγα και τελικα αποκτας το δωρο της ανοσιας του. Τωρα ειναι τμημα της βραδυνης προσευχης του. Τι προσευχης δηλαδη; Αυτης της διαδικασιας των τελευταιων ασυναρτητων σκεψεων για λεφτα, δουλεια, παιδια, γυναικα, γκομενα που κανει καθε ενηλικας που σεβεται τη συγχυση του πριν τον παρει ο υπνος. Τωρα σεβαστο τμημα αυτης της προσευχης καταλαμβανει και το μοτο "και να γινει το Μωλ". Μεχρι που εβαλε και τη Παναγια στο κολπο να μεσολαβησει.

Στις κουβεντες στο καφε, δεν το ανακινει, πριν ηταν το πρωτο του.

Στελενει σκεψεις βουντου στο Συμβουλιο, κλεινεται στον εαυτο του και κανει σεναρια, ως πριν δημοσια προσωπα ελπιδοφορα τωρα του φαινονται ποτε πονηρα και ποτε στενομυαλα. Και απο κεινη την ελπιδα του γι αυτους μονο ενα μίσος εχει μεινει.

Και μια νεα σκεψη γεννηθηκε. Να μην ψηφισει το κομμα που ηθελε. Οχι για τιποτα αλλο, ετσι για να εκτονωσει τα νευρα του. Αλλα και να του στειλει το δικο του νεο μηνυμα.

Κι αρκουσε για ολο αυτο μονο ενας μηνας (πανω κατω).

Μαζι ομως με αυτη κανει και μια αλλη σκεψη, κρυφη.  Το αλλοθι του. Ουτε στην προσευχη του δεν τολμαει να τη πει αυτη.

Κανε Θε μου να κανει παλι δυο-τρια λιμιτ-απ να μπορεσω να πουλησω πριν τις εκλογες, να βγαλω κανα φραγκο, να ξαναγινω ο ιδεολογος που ημουνα.

 

 

Σχόλια

04/06 07:48  jerri
Χμμμμ... Δε νομίζω ότι υπάρχουν πολλές τέτοιες περιπτώσεις. Οι πιο πολλοί από τους συμμετέχοντες στο παιχνίδι έχουμε χρόνια πάθηση...
04/06 10:36  Yannis K.
ολες οι παθησεις εχουν διαφορα σταδια.
εμενα παντως στα θριλλερ με ιους και τετοια μ' αρεσει στην αρχη με τα πρωτα κρουσματα, πως αλλαζουνε σιγα σιγα, μολις εχουνε γινει τελειως με το μυαλο νιανιά δε μ'αρεσει
Το σχόλιό σας

Σχετικά με το blog
Και ανατέλλει ο ήλιος, και δύει ο ήλιος.
Εκκλησιαστής Α, 5
Αναζήτηση
Προηγούμενα ’ρθρα
Τελευταίες δημοσιεύσεις