Radio Nowhere
Νύν & Αήρ
Λίγα λόγια για εμένα
... λίγα και καλά
(διαβάστε περισσότερα)
Ανθολόγιον
Σύνδεσμοι


Ο Σερλοκ Χολμς και η (αγνωστη) αξια της απουσιας
568 αναγνώστες
Τρίτη, 13 Νοεμβρίου 2007
13:31

Ως συνηθως ο Σερλοκ Χολμς βρισκοταν παντα ενα βημα πιο μπροστα απο την αστυνομια. Ετσι οταν ο επιθεωρητης τον ρωτησε:

 "Υπαρχει καποιο σημειο στο οποιο θα ηθελες να μου επιστησεις την προσοχη?"
 "Στο περιεργο συμβαν με το σκυλο κατα τη διαρκεια της νυχτας"
 "Μα το σκυλι δεν εκανε τιποτα τη νυχτα"
 "Αυτο ακριβως ειναι το περιεργο συμβαν", απαντησε ο Σερλοκ Χολμς.
 

Ο ανθρωπινος νους ελκεται απο εντυπωσιακα πραγματα με αποτελεσμα να αλλοιωνεται η αντιληψη του εξαιτιας τους. Δεν μπορει να εκτιμησει την αξια "αυτων που δεν συμβαινουν" ωστε να αξιοποιησει καποια φαινομενα συνολικα. "Αυτα που συμβαινουν" πρεπει να αθροισθουν με "αυτα που δεν συμβαινουν" ετσι ωστε να σχηματισουν το συνολο των παρατηρησεων. Ενα πειραμα που εχει ενα "επιθυμητο" αποτελεσμα τρεις φορες και ενα "μη επιθυμητο" αποτελεσμα αλλες τρεις φορες προφανως δεν ειναι αξιοπιστο.  Οι ανθρωποι ομως στο πεδιο της καθημερινοτητας δεν το βλεπουν ετσι.

 

Ακολουθουν παραδειγματα:

 - Παντα η ουρα που ειμαι εγω προχωραει αργοτερα απο τις αλλες.
Οχι, απλα τις φορες που προχωραγε πιο αργα εκνευριζοσουνα πιο πολυ και σου εντυπωνοταν το γεγονος.

 - Μολις σε σκεφτομουνα και με πηρες τηλεφωνο. Πρεπει να εχουμε διαισθητικη επικοινωνια εμεις.
Οχι, δεν εχετε. Ξεχνας ποσες φορες τον/την σκεφτοσουνα και δεν σε πηρε εκεινη τη στιγμη τηλεφωνο.

 - Οταν θελω κατι πολυ δεν γινεται.
Ναι, φυσικα. Γιατι ο συνδυασμος καταστασεων που οδηγουν σε ενα συγκεκριμενο αποτελεσμα ειναι απειρως μικροτερος απο τον συνδυασμο καταστασεων που οδηγουν σε ολα τα υπολοιπα δυνατα.

 - Οταν θελω κατι πολυ γινεται.
Παντα? Μηπως καποιες φορες και απλως τις θυμασαι λογω της εντονης χαρας που βιωσες? Η' μηπως εγινε γιατι εργαστηκες παρα πολυ στο να γινει?

 Δεν υπαρχει τιποτα μαγικο πισω απ' τις συμπτωσεις οταν συμβαινουν. Για καθε μια συμπτωση που συμβαινει υπαρχουν εκατομμυρια ασυμπτωτα γεγονοτα που εχουν συμβει. Μεσα στην απειρια των γεγονοτων προφανως κατα καιρους υπαρχουν καποια που η νοηση μας τα "ταιριαζει" μ'ενα υποκειμενικο τροπο.
 

 Σε αυτο οφειλεται και η δυναμη των προληψεων, σ' αυτο και η δυναμη του Νομου του Μερφυ, σ'αυτο εν πολλοις και η πιστη σε καποια "θαυματα" οπως το ακολουθο που η περιγραφη του αποδιδεται στον Κικερωνα:

 Σκοπευοντας να ετυπωσιασει εναν επισκεπτη του με την δυναμη των Θεων του, ο Ρωμαιος αρχοντας του εδειξε το πορτραιτο καποιων ευσεβων ναυτικων οι οποιοι, οπως λεγοταν, ειχαν επιζησει απο ενα ναυαγιο λογω της πιστης τους. Καθως δυσκολευοταν να δεχτει τα στοιχεια αυτα ως αποδειξη θαυματος, ο επισκεπτης ρωτησε: " Που ειναι ομως οι εικονες εκεινων που χαθηκαν παρα την πιστη τους?". Οι συνηθισμενοι ανθρωποι -οπως εμεις- σπανιως θα ζητουσαμε να δουμε τις εικονες των χαμενων ναυτικων.

 Υ.Γ. Μαγεια! Μαγεια! Μολις τωρα διαπιστωσα οτι το αρθρο μου με το συγκεκριμενο θεμα δημοσιευτηκε Τριτη και 13 στις 13:31'. Παω να αναψω κανα κερι στην πιο κοντινη παγοδα....

 

 

Σχόλια

13/11 14:24  napoleon
καλησπερα
και εγω ειμαι στην ιδια οπτικη με εσας στο θεμα των συμπτωσεων που ανεφερετε ωστοσο με αφορμη το 2ο παραδειγμα να σημειωσω κατι που πιστευω συμβαινει σε ολους μας: ποσες φορες θελουμε να ξυπνησουμε το πρωι την ταδε ωρα και το καταφερνουμε χωρις ξυπνητηρι?(απο τοτε που βγηκαν τα κινητα το χανουμε σιγα σιγα κι αυτο).και διευρυνοντας το αναρωτιεμαι μηπως εχουμε ξεχασει να χρησιμοποιουμε το μυαλο μας?
13/11 14:45  Yannis K.
Αγαπητε Ναπολεων (να σε προσφωνησω αγαπητε Μεγα Ναπολεων δεν παει :) ),νομιζω με το ξυπνημα που λες απλως δινουμε μια εντολη στο μυαλο μας κι'αυτο την ακουει και την εκτελει. Πολλες φορες μου εχει τυχει αλλα και πολλες φορες μ'εχουν βρισει επειδη αργησα...
Το μυαλο μας το χρησιμοποιουμε και το εκπαιδευουμε αναλογα με το τι το απασχολουμε. Μπροστα στο χαζοκουτι δεν το χρησιμοποιουμε και πολυ οπως καταλαβαινεις και αδρανει. Μ'ενα βιβλιο η' ενα δημιουργικο χομπυ το χρησιμοποιουμε και το γυμναζουμε.
13/11 15:01  napoleon
μηπως τις φορες που δεν ξυπνησαμε δεν θελαμε κατα βαθος να παμε εκει?

μια υποθεση μιας σχολης ειναι οτι και η τηλεπαθεια ειναι μια αισθηση που ξεχαστηκε στην εξελικτικη πορεια του ανθρωπου(και δεν αναφερομαι σε παραψυχολογιες και τετοια). αναφορα για προβληματισμο εκανα μονο. ευχαριστω για το χωρο και συγγνωμη αν ειμαι εκτος θεματος
13/11 15:04  Τριαντάφυλλος Κατσαρέλης
Σχετική απολαυστική βιβλιογραφία αποτελεί η τετραλογία "Γυρίστε το Γαλαξία με Ωτοστόπ". Αν δεν το έχετε διαβάσει σας το συνιστώ ανεπιφύλακτα.
13/11 15:15  Yannis K.
Πολυ σωστη η επισημαναση σου Μεγα! Ο Φρουντ μια φορα σιγουρα θα συμφωνουσε μαζι σου :)
Για την τηλεπαθεια τωρα εαν υπηρχε θα ηταν κατι μετρησιμο η' αναγωγιμο σε κατι μετρησιμο. Κατι που ποτε υπαρχει και ποτε δεν υπαρχει προφανως δεν υπαρχει. Και γω σ'ευχαριστω για τη συμμετοχη σου και μια χαρα "εντος θεματος" εισαι :)
Τραινταφυλλε ευχαριστω θα τα παραγγειλω στην επομενη "φορτωτικη" :)
Το σχόλιό σας

Σχετικά με το blog
Και ανατέλλει ο ήλιος, και δύει ο ήλιος.
Εκκλησιαστής Α, 5
Αναζήτηση
Προηγούμενα ’ρθρα
Τελευταίες δημοσιεύσεις