Radio Nowhere
Νύν & Αήρ
Λίγα λόγια για εμένα
... λίγα και καλά
(διαβάστε περισσότερα)
Ανθολόγιον
Σύνδεσμοι


Όταν τα χάσεις όλα τα βλέπεις όλα
1014 αναγνώστες
Κυριακή, 15 Φεβρουαρίου 2009
18:21

Λιγο πιο παλια, πριν δηλαδη χασω ολα μου τα λεφτα στο χρηματιστηριο και αναγκαστω να πουλησω τηλεοραση, δορυφορικη, ντικόντερ, και νοικιασω και τη ταρατσα που ειχα την αντενα σε εναν που φυλαει τωρα εκει κλεμμενα ανταλλακτικα αυτοκινητων (εχει εγκαταστησει κι ενα μικρο γερανο για να τα κατεβαζει στο εδαφος), εβλεπα συστηματικα Ανιμαλ Πλανετ στη Νοβα. Ητανε η κυρια πνευματικη δραστηριοτητα της μερας, γιατι η αλλη ητανε κυριως ο αργος θανατος του εμπορακου, που ακομα και οταν δεν ειναι στο μαγαζακι του τονε τρωει το μαραζι για το εμπορευμα και τα φραγκοδιφραγκα.

Τα αγαπημενα μου ντοκυμανταιρ ηταν για τα λιονταρια και τη κοινωνια τους. Ο τροπος που ζει η αγελη και οι σχεσεις μεταξυ των μελων της μου ειχαν εξαψει σε τεραστιο βαθμο το ενδιαφερον.

Το πιο συγκλονιστικο απ' ολα που ειχα δει, ηταν για μια λεαινα, τη μονη διασωθεισα απο την αγελη της μετα απο μια ασθενεια ή λιμο που τους ετυχε βρηκε στην μακρια μοναχικη της πορεια μια μικρη αντιλοπη και την υιοθετησε! μαλιστα φιλε μου!

Ο λογος που προταθηκε γι αυτη τη συμπεριφορα της ηταν οτι λογω της ασθενειας μολις ειχε χασει τα μικρα της και το μητρικο της ενστικτο ηταν τοσο πολυ ανεπτυγμενο που υπερνικησε ολα τα αλλα βαθεια και παναρχαια μεγαλωμενα της ενστικτα, ακομα και αυτο το παντοδυναμο της πεινας.

Λιμοκτονουσε η λέαινα και ουτε στιγμη δεν της περασε απο το μυαλο να φαει το πιο επιλεκτο γι αυτην φαγητο. Κατι μεσα της ελεγε οτι μεσα στη συμφορα που τη βρηκε, η χρησιμοτητα να νιωθει μια παρουσια αγαπημενη σε αυτην εστω και παραταιρη ηταν μεγαλυτερη απο το κρατησει τις δυναμεις της που την εγκατελειπαν.  Ισως ο μεγαλος πονος απο την απωλεια αυτου που ηταν το μονο γνωστο εδαφος γι αυτην να της ανοιξε μια αλλη περιοχη αντιληψης ή αναγκης. Περιεργο πραγμα στ' αληθεια και ειλικρινα κανενας δεν ξερει ποσο δικιο ειχε. Η καμερα τις παρακολουθουσε λεπτο το λεπτο, τις εδειχνε να κοιμουνται αγκαλια 'η να περπατουν μαζι κατω απο ενα εξουθενωτικο ηλιο και ο θεατης ηταν συνεχως με την αγωνια ποτε το λιονταρι θα φερθει σαν λιονταρι και θα φαει κανονικα και με το λιονταρισιο νομο τη μικρη αντιλοπη.

Αυτη η κινηση δεν εγινε ποτε.

Το τελος δεν θα σας το πω.

Η φυση και ο νομος της ζουγκλας διαλεξε αλλο τροπο να τις χωρισει.

Αυτο το μοναδικο γεγονος ειναι αμφιβολο εαν θα εχει ποτε καμια συνεχεια στο χρονο ή στο γενος  καθως ειναι δυσκολο να κατανοηθει ποιο γονιδιο ειναι που ευνοει μια τετοια συμπεριφορα. Φαινεται πως ο γνωστος κανονας, ο θανατος σου η ζωη μου, εδω δεν βρηκε εφαρμογη αλλα ισως ειναι αλλοι νομοι ακομα πιο ισχυροι απο τους προφανεις.

 http://www.youtube.com/watch?v=mD5bCNvAihU

 

Σχόλια

15/02 18:38  CANYON
5* Γεια σου φιλε Γιαννη...
15/02 18:51  CANYON
15/02 18:54  CANYON
15/02 18:57  Yannis K.
Γεια σου Canyon με τα ωραια σου. 5*
15/02 19:11  evie
Καλησπέρα, τα θέμα είναι να "βλέπεις" ακόμα κι αν δεν έχεις χάσει.
15/02 19:27  freeagle
καλησπέρα Γιάννη
15/02 20:01  Κλεάνθης
15/02 20:42  cell
Αγαπητέ Yannis K. καλησπέρα,

«Αυτο το μοναδικο γεγονος ειναι αμφιβολο εαν θα εχει ποτε καμια συνεχεια στο χρονο ή στο γενος καθως ειναι δυσκολο να κατανοηθει ποιο γονιδιο ειναι που ευνοει μια τετοια συμπεριφορα. Φαινεται πως ο γνωστος κανονας, ο θανατος σου η ζωη μου, εδω δεν βρηκε εφαρμογη αλλα ισως ειναι αλλοι νομοι ακομα πιο ισχυροι απο τους προφανεις.»


Στις αρχές του 80 η κοινότητα των βιοεπιστημόνων χαρακτήρισε το «μη εκφραζόμενο-μεταφραζόμενο» (περί το 95% του συνολικού) κομμάτι του DNA στον άνθρωπο, σ κ ο υ π ί δ ι(rubbish DNA), λίγο αργότερα «το διόρθωσε» καλώντας το
σ ι ω π η λ ό(silent genes).

Δε γνωρίζω τι ποιοτικό και ποσοτικό αντίκρισμα έχουν τα παραπάνω στα λιοντάρια.
Ενδεχομένως μια αντίστοιχη «σιωπηλή κατάσταση» μέρους των γονιδίων της λέαινας, κάτω από το πολύ ιδιαίτερο στρες της απώλειας των μικρών της και της αγέλης, να κατέστη λιγότερο ή καθόλου …σιωπηλή, και να υποστήριξε συμπεριφορές ξένες μέχρι τώρα για τα λιοντάρια…με νόμους πιο ισχυρούς από τους γνωστούς...

Είναι απαραίτητο να χαθεί όλη η «αγέλη» για να δούμε τον κόσμο γύρω μας με άλλα
«μάτια», λιγότερο αλαζονικά και αυτοκαταστροφικά;
Κλείνω με την ευχή τα «σιωπηλά» γονίδιά μας, γρήγορα να ξανα(;)βρούν τη…
«λαλιά» τους! …πριν τα χάσομε ΟΛΑ!
15/02 22:14  Manta ray
Γειά σου φίλε, πάλι τροφή για σκέψη μας προσφέρεις...
Παραδείγματα τέτοια συμβιωτικά έχω υπ' όψην μου πολλά και στον κόσμο της θάλασσας, μόνο που σε όσα τουλάχιστον γνωρίζω, υπάρχει μια αμοιβαία "ωφέλεια" που (υποτίθεται ότι) είναι και το κίνητρο της συμβίωσης...

Όταν δεν μπορούμε να προσδιορίσουμε όμως μια τέτοια σχέση, τότε αναπόφευκτα το φτωχό μυαλό μας (αυτό το ίδιο το οποίο δεν γνωρίζουμε καν πως λειτουργεί και τι έργο επιτελεί στο μεγαλύτερο μέρος του) προστρέχει προς μια μεγαλύτερη, συμπαντική αλήθεια...
Μια αλήθεια που είναι αναγκαστικά και αποκλειστικά ανείπωτη, ίσως όμως υπό προυποθέσεις (;) να μπορεί να εκφραστεί ως βίωμα, κάποιων κλασμάτων δευτερολέπτου που ανοίγουν μια χαραμάδα προς την αιωνιότητα...
15/02 23:14  coldplay
Γεια σου Γιαννη
Πραγματικα τελικα στην ζωη ολα εχουν μια τελειοτητα
Οταν εχεις κατι πολυ πιθανο να μην το εκτιμας αλλα το εχεις
Οταν το χασεις γινεσαι πολυ πιο ανθρωπινος και πραγματικα τοτε τα βλεπεις ΟΛΑ
Και οι 2 καταστασεις εχουν κατι πικρο αλλα και κατι γλυκο
16/02 00:12  Nantia42
Γεια σου Γιαννη !
16/02 02:03  Yannis K.
Πρωτα συγνωμη που εχτες λογω βιασυνης δεν παρεθεσα και το βιντεο:
http://www.youtube.com/watch?v=mD5bCNvAihU
Μαλλον την παρεθεσε ο φιλτατος Κλεανθης (λεω μαλλον γιατι σ' εμενα δεν παιζει)

@evie, οντως αυτο ειναι το ζητουμενο. Απλα ισως η κατασταση "εχειν" κανει αορατες καποιες περιοχες.

@dimkoud, ναι ετσι εχει χαρακτηριστει καθως δεν παρεχει καμια γενετικη πληροφορια. Και η σκεψη που κανεις με το σιωπηλο που ομως εχει κατι σοβαρο να "πει" πολυ γοητευτικη.

@Μanta, ισως η καλυψη του μεγαλου πονου απο την αμοιβαια απωλεια να ηταν η συμβιωτικη ωφελεια. Αυτη η χαραμαδα ...

@coldplay, ετσι ειναι και τοτε μοιραια γινεσαι λιγο πιο warmplay

Nαντια γεια σου
Το σχόλιό σας

Σχετικά με το blog
Και ανατέλλει ο ήλιος, και δύει ο ήλιος.
Εκκλησιαστής Α, 5
Αναζήτηση
Προηγούμενα ’ρθρα
Τελευταίες δημοσιεύσεις