Radio Nowhere
Νύν & Αήρ
Λίγα λόγια για εμένα
... λίγα και καλά
(διαβάστε περισσότερα)
Ανθολόγιον
Σύνδεσμοι


Υπογραμμίσεις 8/2
663 αναγνώστες

Ονειρεύομαι μερικές φορές πως τουλάχιστον όταν έρθει η Ημέρα της Κρίσης και τότε όλοι οι σπουδαίοι καταχτητές, οι δικηγόροι, οι πολιτικοί καταφτάσουν για να παραλάβουν τα έπαθλα τους, τα στέμματα τους, τις δάφνες τους, και τα ονόματα τους σκαλισμένα ανεξίτηλα πάνω σε άφθαρτο μάρμαρο, τότε ο Παντοδύναμος θα στραφεί στον Πέτρο και θα πει, με κάποιο ίχνος ζήλιας, όταν θα μας δει να καταφθάνουμε με τα βιβλία μας στα χέρια, «Ιδού κάποιοι που δεν χρειάζονται κανένα έπαθλο. Τίποτα φυσικά δεν μπορούμε να τους απονείμουμε εδώ. Αυτοί λατρέψανε το διάβασμα».

Virginia Woolf, Δοκίμια

(8/2/2009)


 

Ο Μάρτσερ δεν απέκτησε τη γνώση με τα φτερά της εμπειρίας΄ τον ακούμπησε ελαφρά, τον σκούντησε, τον ταρακούνησε, με την αναίδεια του τυχαίου γεγονότος, τη θρασύτητα του απρόβλεπτου περιστατικού. Τώρα που ξεκίνησε η φωτοχυσία, εντούτοις, η φλόγα έφτασε στο ζενίθ, κι εκείνος απέμεινε να ατενίζει το θορυβώδες κενό της υπαρξης του. Ατένιζε το κενό και στέναζε υποφέροντας΄ δείλιασε και, κάνοντας μεταβολή, είδε πιό καθαρά από κάθε άλλη φορά την ανοιχτή σελίδα της ιστορίας της ζωής του...Τούτη ήταν η τρομερή σκέψη, η απάντηση που γύρευε τόσα χρόνια, το όραμα που με την τρομερή του διαύγεια τον πάγωσε όπως η ταφόπετρα μπροστά στα πόδια του. Τα πάντα μπήκαν στη θέση τους, ανδύθηκαν στην επιφάνεια, εξηγήθηκαν, συντρίβοντάς τον, κάοντάς τον να απορεί με τη στραβωμάρα του. Αυτό που του επιφύλασσε η μοίρα πραγματοποιήθηκε με το παραπάνω. Ο Μάρτσερ άδειασε το κύπελλο μέχρι την τελευταία σταγόνα. Υπήρξε ένας άντρας της εποχής του, ο άνδρας, στον οποίο δεν επρόκειτο να συμβεί απολύτως τίποτα. Ιδού ποιά ήταν η σπάνια μοίρα του-ιδού ποιά ήταν η δοκιμασία του.

Henry James, Το θηρίο στη ζούγκλα

(29/1/2009) 

 

"... Είναι καιρός τώρα που ένα παράξενο όνειρο με παιδεύει.. Να φύγω μ' ένα μικρό Κινέζικο καραβάκι μονάχος, μ' ένα καραβάκι που να μην έχει μπούσουλα και τιμόνι, και ή να χαθώ μέσα σ' ένα γεμάτον ατμούς σίφωνα ή να ξημερωθώ ύστερα' από χρόνια σ' ένα νησί, που να λάμπει σα διαμάντι στο λαμπερό ήλιο, να μείνω εκεί πάντα γύρω από γυμνές γυναίκες, που δεν τις είδε ποτέ μάτι άλλο εκτός από το δικό μου, και ξαπλωμένος τα βράδυα πάνω στα κοράλλια και τα κοχύλια ν' ακούγω να παίζουν αόρατα ουκουλέλε, βλέποντας τ' άστρα που σ' όλους τους ουρανούς είναι ίδια ..."

Νίκος Καββαδίας, Το ημερολόγιο ενός τιμονιέρη

(13/1/2008)

 "...Η Σουμίρε έμενε σε μια γκαρσονιέρα στο Κιτσιτζότζι, όπου τα έβγαζε πέρα με ελάχιστα έπιπλα κι έναν απίστευτο αριθμό βιβλίων. Σηκωνόταν κατά τις δώδεκα, και το μεσημεράκι, με τον ενθουσιασμό ενός προσκυνητή που βαδίζει σε ιερά χώματα, έκανε τη βόλτα της στο πάρκο Ινογκασίρα. Όταν είχε ήλιο, καθόταν σ' ένα παγκάκι και μασουλούσε το ψωμί της καπνίζοντας το ένα τσιγάρο μετά το άλλο. Όταν έβρεχε ή έκανε κρύο, έμπαινε σ' ένα παλιομοδίτικο καφενείο, όπου έπαιζαν στη διαπασών κλασσική μουσική, βούλιαζε σ' ένα φθαρμένο καναπέ και διάβαζε τα βιβλία της, με σοβαρό ύφος καθώς άκουγε τις συμφωνίες του Σούμπερτ ή τις καντάτες του Μπαχ. Το βράδυ έπινε μια μπύρα και έτρωγε το μαγειρεμένο φαγητό που αγόραζε στο σούπερ μάρκετ..."

Χαρούκι Μουρακάμι, Σπούτνικ αγαπημένη,

                        (10/1/2009)

 

"... Κατά περίεργο τρόπο, οι εν καιρώ ειρήνης εκκλήσεις σε πολίτες να κάνουν κάποια μικρή θυσία ανάλογη του βαθμού με τον οποίο βελτιώνεται το επίπεδο διαβίωσης τους φαίνεται να είναι λιγότερο αποτελεσματικές από τις εν καιρώ πολέμου εκκλήσεις να προσφέρουν τις ζωές τους ..."

Ρίτσαρντ Ντώκινς, Το εγωιστικό γονίδιο

(31/12/2008)

 

"...να ποιός είναι ο πραγματικός και μοναδικός λόγος ύπαρξης της φιλίας: προσφέρει ένα καθρέφτη όπου μπορεί ο άλλος να αποθαυμάζει την αλλοτινή του εικόνα, η οποία, χωρίς το αιώνιο μπλά μπλά των αναμνήσεων μεταξύ φίλων, θα είχε σβήσει προ πολλού..."

Μίλαν Κούντερα, Η ταυτότητα

          (24/12/08)

 


Σχετικά με το blog
Και ανατέλλει ο ήλιος, και δύει ο ήλιος.
Εκκλησιαστής Α, 5
Αναζήτηση
Προηγούμενα ’ρθρα
Τελευταίες δημοσιεύσεις