Radio Nowhere
Νύν & Αήρ
Λίγα λόγια για εμένα
... λίγα και καλά
(διαβάστε περισσότερα)
Ανθολόγιον
Σύνδεσμοι


Νοέμβριος 2008 Α
758 αναγνώστες

 

 

Ανυπόφορα καλός    1/11/2008

 
Η περίπτωση του ηταν αυτο που θα ελεγε ο Καλβίνο κατι μεταξυ σοφίας και ηλιθιοτητας. Κατι που την εκανε τετριμμενη. Η δε ηχηρη τοπους τοπους καλοσυνη του οργανο διακρισης του απο τους αλλους. Θα μπορουσε να ηταν ενας παπας καπου-καποτε εαν δεν ηταν ενας επικουρειος με νοσηρες εκλαμψεις μετανοιας. Αλλοι γινονται κακοι απο αδυναμια και αυτος καλος για τους ιδιους λογους.
Την Σιν Χούε την ηθελε με το τροπο που ψυχαναγκαστικα ηθελε να καποιος ν' αυξησει τα ηδη πολλα λεφτα του. Γιατι η επιβεβαιωση δε χορταινεται μιας. Ειναι σε διαρκη κινηση η στηριξη της, μια ματια που τον προσπερνουσε, μια τυχαια αδιαφορια τον εκανε να θελει περισσοτερο και παλι να γινει το κεντρο της προσοχης για οποιουσνάναι λογους.
Η Σιν Χούε τον ειχε κρατησει σε μια ευγενικη αποσταση απο τη καρδια της και τα προσωπικα της, η δε ευνοια του δεν την απασχολουσε. Αυτος δυνατος κι επιθυμητος απο αλλες σκυλιαζε καθως χτυπιοταν ματαια στο κατωφλι της αποδοχης της.
Η μη απλοτητα του ηταν που δεν καταλαβαινε, την μπερδευε η καταναγκαστικη καλοσυνη του και η αδιαφορια της στο προσωπο του ηταν περισσοτερο ενα ενστικτο παρα μια αποφαση.
Ο ανθρωπος που ειχε διαλεξει ν' αγαπησει, εξωτερικα μετρημενος δεν ηταν κατι καλυτερο του, αν μπορει φυσικα και για οποιοδηποτε λογο να συγκριθουν ανθρωποι και εν προκειμενω αυτοι οι δυο. Ο Λούι ομως την ηρεμουσε. Απλα και σταθερα. Μπορει να μη φλογιζοταν απο διαθεση προσφορας οπως αυτος διατεινοταν αλλα της αρεσε μ' εναν τροπο που εσωτερικα τη γεμιζε γαληνη. Η υπερδραστηρια καλοσυνη του αλλου την πηγαινε απο την απαθεια μεχρι την υποψια, αυτο ηταν ολο κι ολο το ταξιδι της στη καρδια της.
Αφου δοκιμασε πολλα, αρχιζοντας να νιωθει την ευμεταβλητη αυτοπεποιθηση του να βαλλεται αποφασισε σθεναρα να τη πεισει οτι το καλο της και μονο ηθελε. Αποδεχομενος μερικως την απορριψη της βαλθηκε να τη πεισει για την ποιοτητα του, διατηρουσε μια χλωμη ελπιδα εκδικησης εαν την καταφερνε να σκεφτει ποσο πιο ειλικρινης και αξιος απο τον Λούι ηταν.
Κι ετσι της ειπε για την απιστία του Λούι πειθοντας τον εαυτο του οτι οι προθεσεις του ηταν αυτες που μετρουσαν. Παραβλεποντας οτι κινηση του αυτη απο οποιαδηποτε σκοπια καλοσυνης και να κοιταχτει ηταν απλως κατι κακοβουλο σε μια σχεση που θα εβρισκε τον οποιο δρομο της μονη της.
Η Σιν Χούε πονεσε βαθεια και χωρισε τον Λούι. Αυτο του εδωσε μια χαρα που ηταν μαυρη μεσα στη ψιχα της γιατι τα τελευταια λογια που ακουσε στη ζωη του απ' αυτην ηταν “Δεν θελω να σε ξαναδω ποτε μπροστα μου. Εισαι κακος ανθρωπος και δε θελω να σε ξερω”.
Κι ετσι το οχυρο της καλοσυνης του, της εμμονης ιδεας για τη δικη του αξια, επεσε κι αυτος εγινε απλως ενα ανθρωπος που διεκδικουσε οπως ολοι μεταχειριζομενος διαφορα τεχνασματα και σοφιστειες οπως ολοι οι αλλοι. Η καλοσυνη του παρεμεινε ενα απο τα οπλα του καθως τι διάλο ηξερε να τη χειριζεται καλα τοσο καιρο τωρα, ποτε σα παρηγορία, ποτε σαν εγκαρτερηση και βοηθεια και ποτε σαν μια προσφορα που την εφτυνε στα μουτρα των αλλων.
 
※※※※※※※※※※※※※※※※※※※※※※※※※※※※※※※※※※※※※※※※
 
 
Οι φυλές της μικρής μας πόλης       3/11/2008
Στη Μυρσίνη 
 
 Οι παρέες στη μικρη Κινεζικη πολη μας ειναι πολλες, καπως κλειστες αν και δεν το θελουν.
Θα εκαναν πολλα για να μην ηταν κλειστες αλλα μπορουν να κανουν ελαχιστα.
Η Κινα και η εντροπια της μας πιεζει αλυπητα ολους και οποια προσπαθεια να ξανοιχτουμε στους αλλους αποδεικνυεται ματαιη και οι κλησεις στα κινητα μετα λιγο καιρο μενουν αναπαντητες.
Οι αδυναμες φυλες της μικρης πολης εχουν ως εξης:
 
Οι Μεξικανοι
Βγαινουν μαζι, τρωνε μαζι, στην αρχη το γλενταγανε, ειδικα πριν φυγει πισω στη πατριδα του ο Πεντρο, μια ασχημοφατσα με μεγαλη καρδια που εμαθε και τις Κινεζουλες να χορευουν λατιν. Γιναν παρτυ που εμειναν στην ιστορια, τοτε ηταν που εξελιχθηκα σε μεγαλο λατιν ντι τζέι, τωρα ξενερωσα ισως και λογω της μελαγχολιας που μου φερνουν αυτες οι αναμνησεις. Νομιζω οτι τη μεγαλη αποσυρση τους απο τη κοινωνικη ζωη της πολης τη σημανε η δικη του φυγη. Παντως μην αφησεις τη κοπελα σου κοντα τους, αν δεν τη πηδηξουν θα τη χουφτωσουν σιγουρα. Κυκλοφορουσε η φημη οτι το εκαναν ακομα και στις τουαλετες, τον ακρατητο ειχαν. Καλα πως μπορουσαν; Εγω ουτε να κατουρησω δε μπορω εκει περα.
 
 
Οι Ιταλοι
Διαφορων διαβαθμισεων. Προσπαθουνε να πηδανε στο τσαμπα και καποιες φορες μαλιστα το καταφερνουνε. Η ομιλια τους μια οαση μεσα στη Κινεζικη κακοφωνια. Παντως ξεροσφυρι τη βγαζουνε σχεδον. Μια μπυρα κι εξω απο τη πορτα. Καθολου αυτο το εντυπωσιακο που μας εχουν συνηθισει αλλου. Μετριοι πρεσβεις της κουλτουρας τους αλλα δεν δινουν και ασχημα δικαιωματα.
 
Οι Νορβηγοι
Πινουνε τα αντερα τους. Καλοι σαν παρεα εφοσον μπορεσεις και τους παρεις κουβεντα. Εγω παντως δε μπορεσα και δε μπορω να πω οτι τρελαθηκα κι απο τη στεναχωρια. Παλια ηξερα αλλους δυο Νορβηγους. Ο ενας επινε κρασι απο το Μπορντω και ητανε απολαυση η κουβεντα μαζι του αν και μια φορα την επεσε αγαρμπα στη γκομενα ενος φιλου μου. Οταν ξενερωσε, εκανε να πατησει μια βδομαδα στη δουλεια απο τη ντροπη του. Φανταζομαι η παραγωγη του Μπορντω θα αναστεναξε κεινη τη βδομαδα. Τον αλλο τονε γνωρισα σ' ενα μπαρ στη Κορεα, μου κολλησε, του απαντησα καταλληλως και μετα τις εφαγα.
 
Οι Γαλλοι
Καλα παιδια αλλα ψιλομπατιρακια. Εχουνε καλο σκορ με τις Κινεζες. Ο ενας απο τους δυο που γνωρισα πιο καλα ητανε ενας απο τους δυο ιδιοκτητες του μπαρ των ασχημων, που πηγε ακλαφτο. Βλεπεις ημουνα ο μονος (ομορφος) στη πολη που γουσταρε να βλεπει ασχημοφατσες. Με τον αλλο ειχαμε μια φοβερη συζητηση ενα βραδυ γαιτι ανακαλυψαμε οτι μας αρεσει και των δυο ο Τουρνιέρ. Υποψιαζομαι οτι βγαινει με παλια μου γκομενα οποτε θεωρω αυτη τη φοβερη συζητηση ως μη γενομενη καθως και την γνωριμια μου με αυτον (και αυτην).
 
Οι Αμερικανοι
Η μεγαλυτερη κοινοτητα. Οπου ειναι αυτοι ειναι και η χαρα. Οπου ειναι αυτη εγω καθομαι στη μπαντα γιατι μπορει και να πλακωθω με κανενα. Θορυβωδεις. Καλα παιδια. Με επαρση ομως. Καποιοι μαυροι με το αυτι τεντωμενο μη και ακουσουνε τιποτα ρατσιστικο. Ποτε δεν μ' εχει κερασει κανενας τους ουτε μια μπυρα αν και τους εχω κερασει πολλες. Ενας μαλιστα ειπε σε Κινεζα να τις πουλησει mp3 που θα εκανε downloadαπο το ιντερνετ 1 γιουαν το ενα. Ακου ο γυφτος! Μονο με ασχημες κινεζες τους βλεπω ως επι το πλειστον. Αλλα ειναι και πολλα νεα παιδια που ειναι δασκαλοι, βγαζουν λιγα και πρεπει η ζωη τους να ειναι καπως διαφορετικη. Καποιοι ζουν σα μπητνικς, καποιοι σα κατακαυμενοι. Στα Σταρμπακς με τις ωρες. Σχεδον πιο πολυ κι απο μενα. Σχεδον ειπαμε. Οι Αμερικανες φαινονται καλα κοριτσια αλλα τολμω να υποθεσω με ασχημη σεξουαλικη ζωη. Αν τα Αμερικανακια ειναι πιασμενα απο τις Κινεζες αυτες με ποιον να το κανουνε? Με Κινεζο? Δε γινονται αυτα.
 
Αραβες/Πακιστανοι
Γυρνανε στα μπαρ πινουνε κοκακολες και ψαχνουνε αφορμη να τα χωσουνε στους Αμερικανους. Πιο βαρετοι απο το να κοιτας τα φυλλα του πρασινου τσαγιου ν' ανοιγουν. Θα μου εκανε μεγαλη εκπληξη εαν μαθαινα οτι εστω κι ενας τους πηδαει.
 
Οι Φιλιπινεζοι
Πληρωματα περαστικα. Πολυ καλα παιδια. Της δουλειας. Φτωχολογια. Στελνουν λεφτα σπιτι τους να ζησουν σογια ολοκληρα. Ειναι παροιμιωδης η σωστη χημεια που εχουν με τους Ελληνες. Σε μεγαλες παρεες, ποτε μονοι τους. Κυκλοφορουν εκει που εχει πιο πολυ λασπη αλλα χωρις να κανουν φασαριες. Ολο χαμογελανε αλλα το δικο τους χαμογελο ειναι πιο συμπαθητικο απο το Κινεζικο. Δεν πεινανε σεξουαλικα κι αυτο γιατι δεν εχουνε κανενα προβλημα να περιμενουν στην ουρα. Η υπομονη ανταμειβεται. Καταλληλως.
 
Οι Ρωσιδες
Φοιτητριες, μη παει αλλου το μυαλο σου. Κακοι κωλοι. Τις χωριζει περιπου μισο μετρο απο τις Κινεζες αλλα μοιαζει σαν κανα εξαμηνο φωτος. Αδικουνται εδω περα. Αλλα τους αξιζει.
 
Οι Κορεατες
Αρκετα κουλ. Δεν το περιμενα. Απλοι. Προσηνεις. Κανενα κομπλεξ. Η μοδα με τους ανασηκωμενους γιακαδες που λανσαρουν τους παει. Στεκονται μεταξυ Κινας και Ζαπωνιας και αυτο τους κραταει σε μια καλη ισορροπια αναμεσα στις υπερβολες και τις ελλειψεις της καθε πλευρας. Κριμα που δεν κανουν για παρεα λογω βαρετοτητας γιατι ειναι καλα παιδια. Πινουν σοτζου, η κουζινα της ειναι απο τις χειροτερες του κοσμου και η γλωσσα τους απο τις ωραιοτερες ακουστικα.
 
Οι Ελληνες
Περαστικοι. Πρωτα απ' ολα η γυναικα. Πρωτα απ' ολα το σεξ. Πολυ πεινα στο Ελάντα. Πολλοι, τσακισμενοι απο τη ζωη και απο τη θαλασσα που σου εμπνεουν σεβασμο και σιωπη. Πολλοι, μαγκια κλανια και κωλοφινιστρινι. Κουβεντα δε σου λενε, μη πας και τους πεις για κανα καφε και χασουνε τη Κινεζα που περιμενει με νοικι στο ξενοδοχειο. Σε πουλανε ευκολα. Οδυνηρα ευκολα. Ασε μη πουμε πολλα γι αυτους. Θα τα λεμε λιγο λιγο.
 
Οι Γιαπωνεζοι
Ολοκληρες συνοικιες και μπαρ αφιερωμενα σ' αυτους και στη κρουσταλιασμενη ροδοζαχαρη αισθητικη του ανυποφορου καραοκε τους. Ολοκληρη σχολη υποκριτικης λαγνειας για παρτυ τους. Γιατι τα εχουν. Οι μονοι που μπορουν να συγκριθουν με τους Ελληνες ως πλεουμενα που σερνονται απο αντιλόπες. Τραγικοι. Τραγικοι Εκο μου, ετσι οπως βγαινουν τσακισμενοι απο το πιωμα απο τα μπαρ τα αφιερωμενα στη καταδικη τους μοναξια. Τραγικοι, ετσι οπως ανεχονται τις υποκλισεις των ακαλιεργητων γκεισων. Αλλα ετσι ειναι αυτοι. Τελειοι. Ακομα και στον εξευτελισμο τους.
 
※※※※※※※※※※※※※※※※※※※※※※※※※※※※※※※※※※※※※※※※
 
Τι κρίμα, τι καλά           8/11/2008
 
Το πρωτο τους παιδι ηταν κοριτσι.
Φτου να παρει!
Ευτυχως ηταν σε χωριο και ειχαν και μια δευτερη ευκαιρια.
Μετα δυο χρονια τους ηρθε η Λιού.
Γαμω το Βούδα μου μεσα, σκεφτηκανε.
Η τρομερη γενια των Τσάο που για πεντακοσα χρονια μαζευε ρυζι με τα ποδια μεχρι το γονατο στη λασπη, σε φαμπρικες δεκατατρωριες καθε μερα και απο τις εφτα, σε ναυπηγεια να αμμοβολιζει και να μεθαει φτηνα καθε βραδυ δεν θα ειχε το διαδοχο της.
Πηρανε το μωρο τριων ημερων και το πηγανε στην αδερφη του μπαμπα Τσαο.
Οχτω χρονια. Περναγανε και το βλεπανε ποτε ποτε. Εικοσι λεφτα με το λεωφορειο ητανε και τους βολευε. Ξερω γω, μια φορα το μηνα ή το εξαμηνο. Πανω κατω. Τι σημασια εχει? Πες πως η μαμα Τσαο πεταχτηκε και μια φορα ετσι στο ασχετο γιατι κατι της ηρθε. Και?
Ετσι μεγαλωσε. Σα σταχυ.
Μετα η θεια εκανε το πρωτο της παιδι, γιο, οποτε η μικρουλα Λιού επρεπε ν' αλλαξει ξανα σπιτι. Να παει πισω στο δικο της. Τι κριμα.
Ειχανε κιολας κανει ενα γιο και τους ξεβολευε.
Μπορεσανε, και τη κρατησανε αλλα εφταοχτω χρονια.
Φαι βρισκοτανε. Και τα ρουχα που παλιωνανε δεν ητανε δα και για πεταμα.
Μεγαλη καρδια οι Τσαο.
Καλα ο μπαμπας σου δε σε πηρε ποτε αγκαλια?
Δεν επαιξε μαζι σου?
Η μανα σου ποτε δε σε φιλησε?
Τα ματια συσπαστηκαν ενα δεκατο. Οχι παραπανω.
Γιατι?
Δεν τους αγαπας?
Οχι.
Τους μισεις?
Οχι.
Εμενα μ' αγαπας.
Ναι.
Εν αγριμακι που εμαθε τα ψηλα τακουνια απο τα δεκαεφτα.
Τωρα μπορει και τρεχει πανω τους. Καθε βραδυ διασχιζει τη νυχτα της πολης σαν αστραπη που δεν αφηνει ιχνος.
Η Μέι ητανε φιλη της. Ενα χρονο πιο μεγαλη. Αργοτερα θα καταλαβαινε τι πολυς που ητανε αυτος ο ενας χρονος.
Παμε στο σπιτι του Χούι να δουμε τηλεοραση.
Η Μέι εφυγε.
Ο Χούι τη πονεσε. Πολυ και για πολυ.
Γαμω το Βουδα σας μεσα.
Αλλαξε δυο φαμπρικες.
Ενας της ειπε να παει σε καραοκια γιατι ητανε ομορφη.
Αυτη φοβηθηκε μη παει και συναντησει καμια Μέι και κανα Χούι ξανα.
Τη φαγανε ομως.
Κι αυτος που τη συστησε ειχε να πινει ζεστες μπυρες για κανα μηνα.
Ενταξει δε λεω.
Καλυτερα πο τη φαμπρικα. Πολυ καλυτερα.
Ασε που πιασε κι ενα δωματιο μονη της. Ενα κρεβατι μονο κι ενα παραθυρο.
Περιουσια ολοκληρη Βουδα μου.
Φωλια και καταφυγιο.
Καπου ηρθε και ο Τασος.
Ποσο καθισε?
Ε, κανα μηνα.
Καλος ητανε.
... καλος.
Σ' εβγαλε ποτε εξω?
Με πηγε μια φορα στα KFC.
Ελα ρε Τασο γιγαντα. Παλι στα εξοδα μπηκες.
Σου λειπει?
Ποιος?
Ο Τασος.
Γιατι?
Ετσι ρωταω.
Χαμογελο. Σιγα τωρα.
Αυτο το δε μασαω στυλ.
Μπορει να επινε καμια πεντ-εξι μπυρες καθε βραδυ αλλα πιστευε οτι το Herboristteaθα ητανε αυτο που θα την εσωζε. Τα μισα απο τα λεφτα της εκει πηγαινανε. Και ομορφη θα την εκανε και ευτυχισμενη. Το πιστεψε. Και καλα εκανε. Εγω τη κερναγα μπυρες καθε βραδυ και την αφηνα να γελαει οπως θελει απεναντι μου. Και καθε βραδυ οταν γυρναγα σπιτι εβρισκα ενα φακελακι Herboristteaστο τσεπακι του μπουφαν που ειχα αφησει στη κρεμαστρα του μαγαζιου.
Γυρναγα σπιτι. Το επινα και εβρισκα μια ελπιδα κρυμμενη στη καρδια ενος μικρου πουλιου.
Α Βουδα μου κανε με κι εμενα ομορφο οπως αυτη.
 
※※※※※※※※※※※※※※※※※※※※※※※※※※※※※※※※※※※※※※※※
 
Τα γενέθλια της Τασούλας         10/11/2008
 
Χωθηκε μεσα στην ομιχλη σα το πουλι στο δεντρο.
Ομοιος με τους ιθαγενεις τωρα μιας και τα πυκνα συννεφα εκρυβαν τις διαφορες του.
Απεκτησε σιγα σιγα κι αυτος το ψαρισιο τροπο τους να ελισσεται αναμεσα στους πολλους γλιστρωντας πανω τους.
Με το γουωκμαν στ' αυτια τους εβλεπε να βγαινουν χορευοντας μεσα απο την ομιχλη να περνουν μπροστα του ορατοι για ελαχιστο και να χανονται παλι πισω στις ψαρισιες ζωες τους.
Τετοια απομονωση ειναι δυσκολο να επιτευχθει ακομα και εργαστηριακα.
Το κινητο αναβοσβηνε μπροστα του υπενθυμιζοντας τα γενεθλια της Λίλιας.
Πηρε για χρονια πολλα, εκβιαζοντας μια ευδιαθεσια μεσω δυνατων φωνων και “καλα, καλα, μια χαρα”. Αυτη του προσφερε δωρο μια προσποιηση οτι ταχα μου δε καταλαβε.
Αν ηταν εκει θα ακολουθουσανε για ακομη μια φορα το εθιμο των γενεθλιων της. Σε μια γωνια της μπαρας στο δικο τους στεκι, να λενε οσα ειχανε να πουνε το χρονο αυτο που δεν ειχαν συναντηθει, με μια ειλικρινια που ωρες ωρες ποναγε και αυτον που ακουγε αλλα και αυτον που τη μοιραζοτανε. Ετσι ητανε τα γενεθλια της. Μια τομη στο χρονο και το αιμα να τρεχει. Πολυτιμη αυτη η μερα και για τους δυο τους που φετος πρωτη φορα θα την εχαναν. Με αυτη τη σκεψη ηταν αδυνατο να γυρισει σπιτι. Μια σταγονα επιπλεον καταθλιψης θα τον ξετέλευε μεσα στο πανικο. Πρωτες Βοηθειες το λεγανε στη νεα γλωσσα του και σημερα εφημερευουσα ητανε η Τασουλα. Μολις τον ειδε ελαμψε το φεγγαρι που ειχε για προσωπο. Ητανε ο beerfriendτης και αυτο εφτανε οπως της ειχε πει οταν αυτη του ζητησε να γινει ο boyfriendτης.
Σημερα τα ρουχα της ητανε πιο περιποιημενα, οχι αυτο το εξαρχιωτικο στυλ που την εδειχνε κατι μεταξυ κινεζας Αμελι και Βασιλη Καραπιαλη.
Πρωτη φορα την εβλεπε με μινι φουστα και της ειπε να τη καθιερωνε γιατι τα ουτε τα ποδια της ουτε ο κωλος της ητανε τοσο χαλια οσο νομιζε. Αυτη τον εβρισε στα κινεζικα και του πεταξε τα πλαστικο μπωλακι με τους ηλιοσπορους γελωντας.
Γιαννης αρμπαεγού του ειπε και μετα εξηγησε οτι εβαλε τη φουστα γιατι ητανε ιδιαιτερη περιπτωση.
Δηλαδης?
Ε να ειχε τα γενεθλια της σημερα.
Εεελα ρε, της ειπε ξαφνιασμενος.
Τοτε του εξηγησε οτι ητανε συμφωνα με το κινεζικο ημερολογιο, το σεληνιακο. Μονο φετος επεφταν αυτη τη μερα. Του χρονου και καθε αλλο χρονο θα επεφταν αλλη μερα, εκει κοντα βεβαια αλλα αλλη.
Σε κερναω ολο το μαγαζι της ειπε.
Μπυρες και βλεπουμε και ο μεζες δικος μου, του γελασε κανοντας μια κωμικη πιρουετα.
Εψαξε καπου μεσα στην ακαταστασια κι εβγαλε το σιντι που της ειχε αφησει με το Μαλαμα και τη Πρωτοψαλτη και της ειχε πει να το βγαζει μονο σε εξαιρετικες περιπτωσεις.
Ρωτησε που ειναι τα αλλα βαφτιστηρια του.
Πανω, γδερνουν ολο το Δ.Σ. Της Φαρ Ηστ Χολντινγκς εντ Νταμπλινγκς του ειπε. Οι δυο μας, και προσπαθησε να του κλεισει το ενα ματι αλλα μπερδευτηκε και του 'κλεισε και τα δυο.
Ο Μαλαμας αρχισε να τονε βαζει στο κοσμο του. Αυτη πισω απο το μπαρ, πηρε το χερι του στο δικο της, το γυρισε απο δω κι απο κει. Ξερεις να το διαβαζεις? Ναι, αυτη τη βδομαδα αποκλειεται να πεθανεις αλλα τα νυχια σου θελουνε κοψιμο του ειπε.
Εβγαλε απο καπου ενα ψαλιδι και μια μικρη λιμα και αρχισε. Χαλαρωσε.
Αφου τελειωσε με αυτα πηγε να φερει συνοδευτικο μεζε. Γυρισε με κεφαλια παπιας κομμενα στη μεση, τηγανιτους μεταξοσκωληκες, και καραμελωμενα χοιρινα αυτια.
Θα μεινω με τους ηλιοσπορους της ειπε και γυρισε ελαφρα τη πλατη να μην τα βλεπει.
Αυτη επιασε ενα μισο κεφαλι παπιας απο το μισο λαιμο και αρχισε να του μασουλαει το ραμφος.
Εισαι μια γλυκα της ειπε.
Ποτε θα βρεις γυναικα, τονε ρωτησε.
Αφου εχω εσενα, τι να τη κανω?
Μα εγω ειμαι μονο για να πινουμε μαζι μπυρες εδω περα, ποτε δεν μου εχεις πει να βγουμε.
Γι αυτο και δε προκειται να παψουμε ν' αγαπιομαστε ποτε.
Η τελευταια του λεξη σκεπαστηκε απο το κρατς του κριτσανιστου αυτιου που εσπαγε στο στομα της.
Η Πρωτοψαλτη, τριανταφυλλακι, τον τραβουσε προς τη πλευρα της, η ελαφραδα της ασυνεννοησιας απο την αλλη. Δεν ητανε πουθενα. Δεν ειχε γη να πατησει το συναισθημα του. Μετεωρο εμενε, χλιαρο, αναποφασιστο.
Πηγε να του βαλει ενα μεταξοσκωληκα στο στομα.
Πεταχτηκε απο το σκαμπω. Την εβρισε και το πιστευε.
Αυτη ειχε ξεκαρδιστει στα γελια οποτε το ξεχασε αυτοματα.
Μαλακα, ε μαλακα του πεταξε. Δε ξερεις τι χανεις.
Ε τι ολο θα κερδιζω της ειπε, καμαρωνοντας για τη προοδο της στα ελληνικα, στην οποια ειχε συνεισφερει τα μαλα.
Κι ετσι η κουβεντα τους προχωρησε, και ολο και εμβαθυνε μεσα του.
Μαλακα, κωλοπαιδο, μαλακισμενο, γαμω το κερατο σου, τρελοπαντιερα, βλημα, ηλιθιο, της θειας σου το μπουγαδοκοφινο, τον παιρνεις και γερνεις, ούξου ρε παπάρα, παπάρα ε παπάρα.
Μια σωστη επαναληψη ολων των λεξεων της μητρικης του γλωσσας που της ειχε μαθει με τοσο κοπο.
Στραμπουλαγε τη γλωσσα της, του 'λεγε μ' ενα χαμογελο ως τ' αυτια και ολοφωτεινα ματια γαμό το κελατό σου παπάλα κι αυτος κραταγε τη κοιλια του απο τα γελια. Αυτη χαρουμενη που τον εβλεπε ετσι να μην εχει αυτο το συνηθισμενο βαρος στα ματια, συνεχιζε κι εβαζε και τα δυνατα της.
Με ματια γεματα δακρυα απ΄τα γελια σηκωσε το ποτηρι και της ειπε
Χρονια πολλα Λίλια.
Μάι νέιμ ιζ Τασούλα, του ειπε τσακιζοντας αναμεσα στα δοντια της το μισο κρανιο μιας καπνιστης παπιας.
 
※※※※※※※※※※※※※※※※※※※※※※※※※※※※※※※※※※※※※※※※
 
Be there                   11/11/2008
 
Αν το ζητησεις σου δινουν μαρκαδορο.
Μπορεις να γραψεις εκει που καθεσαι. Στη καρεκλα σου, στο τραπεζι μπροστα σου, στο τραπεζομαντηλο ή στο ξυλο, στο τοιχο διπλα σου.
Μπορεις να ζωγραφισεις. Μπορεις να γραψεις τηλεφωνο. Μπορεις να βρισεις.
Η πιο παλια ημερομηνια που βρηκα ηταν 16/12/1982. Δεν ειχα παει ακομα με γυναικα τοτε. Απ΄οτι ειδα αλλοι ειχαν προλαβει ηδη να καταστραφουνε. Να το παρω σαν γενεθλια του μαγαζιου? Ποιος ηταν ομως ο μαγκας που ειχε θαρρος να γραψει πρωτος πανω σ'ενα κατασπρο παρθενο τοιχο? Μεγαλο καθικι θα ητανε. 'Η πιττα. 'Η απελπισμενος. Εξω θα 'κανε κρυο τρομερο. Εδω θα ηταν καταφυγιο. Ενα ονομα Andrei. Μονο αυτο. Τι εκανα εγω κεινη τη μερα αραγε. Διαβαζα για τις πανελληνιες προφανως, τι αλλο. Τραβωντας με πεισμα και παθος τις πινελιες που θα μ' εφερναν μετα εικοσιεξι χρονια να κοιταω αυτο το βρωμοτοιχο. Αν το ηξερα τοτε, θα πεταγα το βιβλιο απο το παραθυρο και θα πηγαινα στα ποδοσφαιρακια. Ο Andreiομως ητανε μακρια να μου το πει. Πολυ μακρια ητανε. Στη Κινα. Andreiσε βρηκα. Καπως αργα ομως.
 
Τι ιστοριες συμπυκνωμενες σε μια-δυο λεξεις ...
 
       τι παθος που πεταχτηκε και παρεμεινε αορατο στη κοινη θεα ... 
 
                                  ποια στιγμη που δεν της αξιζε τιποτα καλυτερο ...
 
 DynamoKiev    Ξεφτιλαπροδοτηπουλημενε                  Constanta
                       Παναγιωτης-Τασος-Αποστολης M/VNIKOLAS
Fuck you                                       Pitskou materi Bogdan
      Jonathan-Bill 3/6/1989           FUCK YOU Ev               Amstel for ever
                         Spilt-Duprovnik-3 Mai
                                          Eλιζα σ΄αγαπω καριολα 14/2/88
          Βαγγέλη ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ Νικος 25/3/1994
                     NeverAlone                         Θρυλος-Σαββας-Ορχομενος
 
Ηπιαν, θυμηθηκαν, εγραψαν, ξεχασαν.
Δεν θα ΄θελαν να ξαναδουν αυτο το τοιχο, ειμαι σιγουρος.
Απο μακρια φαινεται ωραιος. Απο κοντα ακατανοητος. Οι φωνες που βγαινουν απο την επιφανεια του σου παιρνουν το μυαλο.
Να βαζεις τ' ονομα σου διπλα στο ονομα καποιου αλλου ειναι ενας γαμος για παντα αλλο αν γινει στοχος για τις μυγες και συ το ξεχασεις,
ν' αφησεις την οργη σου σ' ενα ματαιο ασβέστη ειναι ειλικρινεια και ηττα μαζι.
Ενα σημειο στο πουθενα εγινε για κανα πενταλεπτο το εξομολογητηριο σου.
Αληθεια, ψεμματα, τι ειπες?
Καθομαι και το κοιταω απο μακρια και μονο.
Βλεπω προσωπα που τα ξερω και δε τα ξερω.
Τωρα ειναι αλλου και κανουν αλλα πραγματα.
Θελω να τους πω να μη ξεχασουν,
θελω να τους πω να ξεχασουν.
 
※※※※※※※※※※※※※※※※※※※※※※※※※※※※※※※※※※※※※※※※
 

Σχετικά με το blog
Και ανατέλλει ο ήλιος, και δύει ο ήλιος.
Εκκλησιαστής Α, 5
Αναζήτηση
Προηγούμενα ’ρθρα
Τελευταίες δημοσιεύσεις