Radio Nowhere
Νύν & Αήρ
Λίγα λόγια για εμένα
... λίγα και καλά
(διαβάστε περισσότερα)
Ανθολόγιον
Σύνδεσμοι


Τα χαρτάκια
939 αναγνώστες
Σάββατο, 6 Δεκεμβρίου 2008
16:43

 Στη Νικολετα που γιορταζει.

 

Η δουλεια του ηταν να πουλαει. 

Ηταν καλος σε αυτο αν κρινει κανεις απο το αποτελεσμα.                  Βεβαια υπηρχε ενα μυστικο, μονο αυτος το ηξερε, αν και παλι αυτο ειναι σχετικο.                                                                                Δεν ειναι και αυτο σιγουρο τι ηξερε και ποσο το ηξερε.

Το μυστικο ηταν οτι δεν ηξερε ακριβως τι πουλουσε. Μπορουσε να μιλαει με τις ωρες γι αυτο και ν’ αναλυει τις τεχνικες του λεπτομερειες.

Του ελειπε ομως ενα βασικο επιπεδο κατανοησης αυτου που πουλουσε. Του ελειπε μια σχεση συνδεσης. Αυτο δεν τον εμποδιζε να κανει αυτη τη δουλεια για χρονια.

Γυρνουσε σε διαφορες πολεις και εμενε σε ξενοδοχεια. 

Πηγαινε μονο με το αυτοκινητο του, του αρεσε να οδηγει για ωρες.

Σταματουσε κι ετρωγε σε καντινες, καποιες φορες σταματουσε μολις εβλεπε ενα ωραιο τοπιο. Τις περισσοτερες οχι. Μολις εφτανε στη πολη που ηθελε εκλεινε το δωματιο του στο ξενοδοχειο και μετα πηγαινε να δει τους πελατες του.

Με τον μηχανικο του τροπο διεκπεραιωνε τη δουλεια του.

Επαιρνε φαγητο σε πακετο και ανεβαινε στο δωματιο του. Ανοιγε την τηλεοραση, ετρωγε, καπνιζε και μετα ξαπλωνε στο κρεβατι. Απο εκει παρατηρουσε το δωματιο για ωρες. Γυριζε το βλεμμα παντου. Σε καδρα, σε κουρτινες, σε επιπλα. Αφηνε τις εικονες αυτες να μπουν στο μυαλο του. Ειχε αρκετο χωρο γι αυτες. Η τηλεοραση επαιζε αυτος ουτε την εβλεπε ουτε την ακουγε. Εγραφε στο μυαλο του μονο. Ο υπνος τον επερνε σε αυτη τη θεση. Η τηλεοραση επαιζε μεχρι το πρωι.

Οταν ξυπνουσε πηγαινε στο τραπεζι κι εγραφε κατι σ’ ενα μικρο χαρτακι. Δεν ηξερε απο που του ερχοταν, δεν υπηρχε συγκεκριμενο θεμα, μπορει να ηταν καποιοι στιχοι, μια προταση ή ενα απλο γεια σουΕνα πρωι σε καποιο δωματιο εγραψε ασε τη σιωπη να κατσει απεναντι σου. Το εκρυψε κατω απο το ποδι του κρεβατιου. 

Μιαν αλλη φορα εγραψε επεσα στο νερο με ολα μου τα ρουχα.Το εκρυψε πισω απο τον καθρεφτη του μπανιου. 

Σε μια παραθαλασσια πολη κοιτωντας εξω απο το παραθυρο εγραψε μπορεις στ’ αληθεια να κοιταξεις για δεκα λεπτα τη θαλασσα? Και το καρφιτσωσε πισω απ’ τη κουρτινα.

Αλλοτε παλι εγραφε θα σε βρω, δεν ημουνα εδω ή μη κοιταξεις πισω σου.

Τα εκρυβε σε διαφορα σημεια, κατω απο το στρωμα, στη σχισμη του καναπε, πισω απο καδρα. Ποσα ειχε αφησει ουτε και ο ιδιος ηξερε. Εαν σκεφτεις οτι ηταν σε αλλη πολη καθε τρεις-τεσσερις ή πεντε μερες θα ηταν απο ογδοντα εως εκατο το χρονο. Επι εικοσι χρονια που πρωτοξεκινησε να το κανει αυτο τωρα θα ηταν απο χιλιαεξακοσια μεχρι δυοχιλιαδες.

Οδηγωντας αυτες τις ατελειωτες ωρες το αμαξι αυτα σκεφτοταν. Σ’εκεινη τη χειμωνιατικη πολη με το δωματιο που εβλεπε το ρολοι της πλατειας ειχε αφησει πισω απο το καθρεφτη του μπανιου ενα υπαρχει κι αλλη μια Μαρία και σ’ ενα αλλο που εβλεπε σ’ ενα μιζερο ζωολογικο κηπο με δυο τρελλαμενες απο το περαδωθε τιγρεις ενα χάρισέ μου τα μαλλιά σου.

Τα σκεφτοταν οταν ταξιδευε και οταν μιλουσε για τη δουλεια του. Ελεγε για τεχνικα χαρακτηριστικα και βελτιωσεις και το μυαλο του ηταν σε αυτα τα χαρτακια και στην αντιδραση αυτου που θα τα εβρισκε. Συνηθως δεν ηταν διπλωμενα για να μην τα νομισουν για σκουπιδακια αλλα ποτε δε μπορουσε να ειναι σιγουρος. Οχι οτι θα στεναχωριοταν. Αν ειχαν αυτη τη τυχη τοτε αυτο και τους επρεπε. Αυτη η τυχαιοτητα ως προς τη μοιρα τους που αυτος αγνουσε τον αφηνε αδιαφορο. Σκεφτοταν ομως οτι το ταδε το εβρισκε μια καθαριστρια και απο τοτε εμενε παντα στη μνημη της και κατι της εκανε, και καποιο αλλο ενας ταξιδιωτης σαν αυτον που απο τοτε θα συνδεονταν για παντα, και ενα αλλο μια κοπελα που μ’ ενα αγνωστο τροπο θα τον ερωτευοταν.

Κι ετσι κινιοταν απο πολη σε πολη, απο ξενοδοχειο σε ξενοδοχειο, απο χαρτακι σε χαρτακι.

Και τωρα οδηγουσε προς μια πολη στα δυτικα. Βραδυαζε, δεν υπηρχε χρονος για ραντεβου σημερα. Ο ρεσεψιονιστ του εδωσε το κλειδι και του χαμογελασε σα να τον θυμοταν. Αλλα αποκλειεται, δεν ειχε ξαναπερασει απο δω. Εκτος και αν ολοι οι ρεσεψιονιστ εναλλασσονταν. Γελασε με τη σκεψη του και σκεφτηκε στο επομενο χαρτακι του να γραψει ολοι οι ρεσεψιονιστ ειναι ενας.

Ανεβηκε, αναψε το φως και αφησε τη βαλιτσα του στο κρεβατι. Το φως ηταν ενα εντονο κοκκινο, εδινε μια οψη στο δωματιο πολυ περιεργη. Απορησε αλλα ηταν πολυ κουρασμενος να ζητησει να του αλλαξουν φως ή δωματιο. Τακτοποιησε, ανοιξε τη τηλεοραση, ξαπλωσε. Αφησε το βλεμμα του στο δωματιο. Στις κουρτινες, στα καδρα, στα επιπλα. Απλωσε το χερι του ν’ αναψει το πορτατιφ να σπασει καπως αυτο το κοκκινο που τον κουραζε. Το πορτατιφ μετακινηθηκε λιγο και κατω απο τη βαση του ειδε την ακρη ενος χαρτιου. Το τραβηξε και το διαβασε δεν ημουνα εδω.  Ανασηκωθηκε. Ενα κυμα ηρθε απο αυτη τη σκεψη αυτου του μηνυματος. Τοπος, χρονος, τι καιρο εκανε, και πως ηταν αυτος τοτε. Πηγε προς τη τηλεοραση να χαμηλωσει τον ηχο που του φαινοταν πολυ ενοχλητικος τωρα.

Πανω της ηταν ενα αλλο χαρτακι υπαρχει και αλλη μια Μαρια. Ακουμπησε σε μια καρεκλα να στηριχτει, κοιταξε γυρω. Αρχισε να ψαχνει. Ηταν παντου. Κατω απο στρωματα, πισω απο καδρα, μεσα σε συρταρια. Και ηταν ολα εκει. Ενα ενα. Αφου τα θυμοταν ολα. Τα εβαλε ολα πανω στο κρεβατι. Απλωνε το χερι του και επερνε τυχαια και διαβαζε. Και θυμοταν. Και λυποταν. Τελικα κανενας δεν τα ειχε βρει. Ουτε καθαριστριες, ουτε ταξιδιωτες, ουτε κοπελες.                   

Εκλεισε τη τηλεοραση.                                                                  
Τα διαβασε ολα.                                                                          
Ολη νυχτα τα διαβαζε.                                                                 
Μετα ξαπλωσε πανω τους.                                                             

Κοιμηθηκε εναν ωραιο υπνο.  

                                                      

Σχόλια

06/12 17:00  Usοund
Είχε ξαναμείνει εδώ.Δεν το θυμόταν. Αλλά πάλι? Κάθε φορά , σε κάθε μέρος που έμενε, δεν άφηνε πάνω από δύο. Πως βρέθηκαν συγκεντρωμένα όλα εδώ? Ποιός, ποιά του έστησε αυτό το κακόγουστο αστείο? Και τότε κάτι σαν ρεύμα τον χτύπησε. Ο usound!
Kαλώς τον άσωτο!

06/12 17:02  Yannis K.
Γεια σου μαγκα.
Πες ενα γεια και στην ...Ιφιγενεια.
Παω στο Μυστικο Δρακο τωρα.
Να ηρεμησω λιγο.
Μετα τα λεμε.
06/12 17:13  CANYON
Xρονια πολλα και καλα Νικολετα...
Φιλε Γιαννη καλως ηρθες...
06/12 21:09  Nikolet
Χίλια ευχαριστώ για το ποστ και την αφιέρωση...σημαίνει πολλά για μένα...Το πόστ αφάνταστα εκπληκτικό...ευρηματικό...αληθινό ή όχι τι σημασία έχει??? Ούτως ή άλλως τα μεγάλυτερα κι ωραιότερα πράγματα που ζούμε ή ζήσαμε ποτέ δεν θα μάθουμε άν ήταν πραγματικά αλήθεια...Δεν πειράζει όμως...Φτάνει που ήταν αλήθεια για μας...
06/12 21:14  Usοund
Χρόνια πολλά, Νικόλ! Υγεία!
06/12 21:37  Nikolet
Eυχαριστώ πολύ γιατρέ...θερμότατα ευχαριστώ επίσης και τον canyon...αντεύχομαι να 'στε πάντα καλά και 'σείς,υγιείς, κι ευτυχείς...
06/12 22:01  Manta ray
Φίλε Γιάννη καλώς μας ήρθες... Εξαιρετικό το κείμενο, σπάνια εκφράζεται με τέτοιο τρόπο αυτή η αδιόρατη μελαγχολία...

Χρόνια πολλά και από μένα στη Νικόλ και σε όλους που γιορτάζουν...
06/12 22:09  Nikolet
Ευχαριστώ πολύ manta ray...
06/12 22:32  Nikolet
Ενα ποτήρι κόκκινο κρασί,εναλλαγή των δύο εκπληκτικών ταγκό που αντέγραψα χθές απο φίλιον blog, αναπαυτικό κάθισμα, και διάβασμα του σημερινού σου ποστ...Αληθινό δώρο...Ευχαριστώ...

http://www.youtube.com/watch?v=3zD9W9SZj9w
http://www.youtube.com/watch?v=rj6rCbUcnxc
06/12 23:02  Nantia42
Xαιρομαι που ηρθες Γιαννη !

Νικολετ , Χρονια Πολλα και Καλα !

http://www.youtube.com/watch?v=rCNJBopK25I
06/12 23:05  Nikolet
Ευχαριστώ πολύ Νάντια...υπέροχη και η σημερινή σου επιλογή τραγουδιού...
06/12 23:13  Nantia42
Κι αυτα τα χαρτακια...με μπερδεψαν.
Γιατι δεν τα κραταγε μεσα του ?
Αφου στο τελος σ αυτον κατεληξαν ...
06/12 23:14  Nantia42
Νικολετ, πιωμενη εισαι ?
06/12 23:16  Usοund
Μπα! Δεν βλέπω διαφορά!
06/12 23:18  Nantia42
κοκκινο ε ?
καλη επιλογη , οτι πρεπει για το καρδιαγγειακο !
06/12 23:24  evie
Χαρτάκια μήπως δεν αφήνουμε κι εμείς στις γωνιές του διαδικτύου;
Μόνο που εδώ όλο και κάποιος θα τα δει κι αυτό είναι όμορφο όσο το καλό κόκκινο κρασί.
Καλώς ήλθες Yanni.
06/12 23:24  Nikolet
Λίγο...όχι πολύ...μη μου πείς ότι φαίνεται...Τώρα που θα βγώ φοβάμαι μη τα μπλέξω...προς το είμαι μια χαρά...
06/12 23:26  Usοund
Μπαμ!Κουτούλησε!
06/12 23:28  Usοund
Προς το παρόν!...
06/12 23:28  Nikolet
Δεν κουτουλάω...κανόνας 1ος...πίνεις τόσο, ώστε να έχεις πάντα τον έλεγχο,πράξεων και καταστάσεων...
06/12 23:28  Nantia42
Τι να μπλεξεις ?
Βρε Νικολετ , αμα δεν εχεις τον ελεγχο, κατσε εκει που εισαι !
06/12 23:29  Nantia42
πιασε κοκκινο !
06/12 23:29  Nikolet
Στην ταχύτητα της γραφής ξέφυγε το "παρόν", όχι γι άλλο λόγο...
06/12 23:30  Nikolet
Να μπλέξω τα ποτά ήθελα να πώ...αλλά κοίτα που γράψαμε σχεδόν το ίδιο...έτσι ειν' αυτά...τα μεγάλα πνεύματα συναντώνται...
06/12 23:31  Nantia42
πες μας τον 2ο , τον 1ο τον ξερω !
06/12 23:32  Usοund
Για τα μπούτια έχετε καμμιά πρόταση?
06/12 23:34  Nikolet
Αν είσαι 'δώ ακόμη doc...τι πιστεύεις ότι έγινε με τον συνάδελφο σου στην Βάρη, τον φάγανε τον άνθρωπο??? Στην αρχή πριν απ τις λεπτομέρειες για το ποιόν του ανθρώπου ακούστηκαν πολλά...
06/12 23:34  Usοund
Καλά κρασιάααααααα!
06/12 23:37  Nikolet
και 2ος και 3ος Νάντια είναι περίπου οι ίδιοι για μένα...έλεγχος, αυτάρκεια, κ.τ.λ.
06/12 23:38  Nikolet
Δεν προλάβα να δώ την ερωτήση σου doc,μη φωνάζεις ντε...
06/12 23:38  Nantia42
χαχαχα!
Νικολετ, εχουν κι εξαιρεσεις οι κανονες !
06/12 23:41  Nikolet
Είσαι πάντως πάντα μάχιμος κι ετοιμοπόλεμος doc βλέπω...α για τα μπούτια, να φροντίζουμε να μην τα μπλέκουμε...αυτο μου ΄ρχεται απο παροιμία...Μήπως εννοούσες τίποτ άλλο και δεν το 'πιάσα???
06/12 23:44  Nikolet
Λες Νάντια?? Αλλά για πές μου αλήθεια εσύ απο ορθογραφικούς κανόνες τι θυμάσαι τους κανόνες ή τις εξαιρέσεις τους??? Γιατί εγώ ευτυχώς ή δυστυχώς θυμάμαι τους κανόνες, και τις εξαιρέσεις μόνο απο ένα τραγουδάκι που έλεγε κάτι σαν "..η προπαραλήγουσα δεν περισπάται όταν η λήγουσα είναι μακρά.."
06/12 23:47  Nantia42
Αστο Νικολετ , για οταν θα εισαι νηφαλια !
Γιορταζεις σημερα , πιες κι ενα παραπανω !
06/12 23:48  Nikolet
Οκ,σας ευχαριστώ για τις ευχές και σας καληνυχτώ...
06/12 23:49  Nantia42
Καληνυχτα ...
06/12 23:55  Nikolet
Και κάτι άλλο πριν φύγω...διάβασα που έγραψες σε σχόλιο σου ότι είσαι ευαίσθητη κι ευγενική...πραγματικά κακός συνδυασμός στις μέρες μας...προσεξέ το...στο λέω εκ πείρας...αν μπορείς άλλαξε κι όλας...εγώ δεν τα κατάφερα...
07/12 00:03  Nantia42
Λες για ΕΚΕΙ.
Ναι , το εγραψα εννοωντας οτι αυτο με εμποδισε να τον αντιμετωπισω λεκτικα οπως του επρεπε.
07/12 10:34  ditaset
γιαννη καλως ηρθες και παλι (ελπιζω για καλα).πολυ καλο το κειμενο και εξαιρετικη η φωτο κατω.
Το σχόλιό σας

Σχετικά με το blog
Και ανατέλλει ο ήλιος, και δύει ο ήλιος.
Εκκλησιαστής Α, 5
Αναζήτηση
Προηγούμενα ’ρθρα
Τελευταίες δημοσιεύσεις