Radio Nowhere
Νύν & Αήρ
Λίγα λόγια για εμένα
... λίγα και καλά
(διαβάστε περισσότερα)
Ανθολόγιον
Σύνδεσμοι


Αιχμηρά αντικείμενα
738 αναγνώστες
Πέμπτη, 11 Σεπτεμβρίου 2008
17:23

Μετα απο καιρο θα καταλαβαινε οτι τα λεφτα του περιειχαν αρκετη δυστυχια για να τον λιωσουν ολοκληρο, ολοκληρο κατω απο το ασυγχωρητο βαρος τους.

Αυτη η απιστευτη διαστρεβλωση που γινεται σε καθε μυαλο προκειμενου να το πεισει οτι ολα ειναι καλα με την αφορητη κερδοσκοπια το δικο του το ειχε κανει κιμα. Μια κινητη ταμειακη μηχανη. Λογαριαζε, εκοβε, σχεδιαζε. Το αυτι του μονιμως το ειχε τεντωμενο μηπως και μια κουβεντα που ακουγοταν ηταν εναντια στο ιερο θεσμο της κερδοσκοπιας. Ενας Ζορο των δυνατων, των πλουσιων, αυτων που δεν ειχαν καμια αναγκη. Η φτωχεια στα βρεφικα του ματια ηταν ενα ελαττωμα, ενα σημαδι της μοιρας, δικαιο, ενα καρμα κακο και αναγκαιο να δικαιολογησει το δικο του καλο καρμα, που το περιεφερε στις αγορες, και στες πλατειες. Οσο ελεγε, τοσο πιστευε αυτο που ελεγε. Βλεπεις η πρωτη του εκθεση στο κοινο ειχε γινει με το καιρο και φυση του, αυτος ο διαχωρισμος του, αυτο το κομπλεξ του απο τοτε που οι καλυτεροι συμμαθητες του τον ταπεινωναν εν αγνοια τους στο σχολειο ειχε παρει τη μορφη μιας λυσσαλεας εκδικησης. Η χαζομαρα τροφοδοτει τη φτωχεια του αρεσε να λεει κομπορρημονωντας και οχι η φτωχεια τη χαζομαρα. Χαζοπαλευε.

Συνεχιζοταν, τον εκαιγε, τον πεταγε τη νυχτα απο το κρεβατι. Οι μεταξωτες του πιτζαμες ηταν τα λαφυρα μιας ηττας που ποτε δε θα παραδεχοταν. Αυτο που ειχε χασει τοτε δεν θα ξανακερδιζοταν στ΄αληθεια ποτε.

Η καρδια της Καρλοτας που δεν θα γινοταν ποτε δικη του. Αυτο ηταν πιο τελεσιδικο και απο τον κατηφορο της εκδικησης του. Βεβαια σιγα σιγα φτιαχνοταν μεσα του αυτος ο κατηφορος, αυτη η ανηθικη σταση του απεναντι στο χρημα που φυσικα συνεπαγοταν ανηθικη σταση απεναντι σε ολα.

Τον ειχε καψει. Ηταν η πρωτη στη ταξη του. Μια μικρη θεα. Μια συνθεση ευγενειας, ομορφιας και μετριοπαθειας. Αυτη που ηθελε δικια του αλλα δε δικαιουνταν. Αυτη που μεσα στη χαρη της ειχε το δικαιωμα να κανει τις επιλογες της και τον ειχαν αποκλεισμενο πρωτο πρωτο. Τα ματια της τον προσπερναγαν πρωτο πρωτο. Ξυραφι. Τον εκοβε. Κομματακια τον εκανε η ομορφια της που απο τοσο νωρις του ειχε γυρισει τη πλατη. Το νοημα της, η αρνηση της κλειστο στρειδι.

Ξεροσταλιαζε κατω απο το παραθυρο της στριφογυριζοντας κερματα στις τσεπες του, ξεχναγε τον αφορητο πονο του, μετρωντας και σχεδιαζοντας πως να κανει τα δυο τεσσερα και τα τεσσερα οχτω και τα οχτω δεκαοχτω και βρισκοντας παρηγορια  σε αυτο το παιχνιδι και σπερμα εκδικησηςε για τους αλλους. Δεν μπορουσε να καταλαβει οτι ηδη αυτες οι σκεψεις του ηταν μια προσδιορισμενη ηττα οχι μονο στη καρδια της αλλα σε ολες τις μερες του.

Σε ολες οσες ακολουθησαν.

Εκδικηση. Την οργωνε και τη ποτιζε σιγα. Με επιμελεια ομως. Μ' ενα μισος οξυγονο.

Ξεσκισε στη πορεια του. Ξεσκισε και ξεσκιστηκε σε βαθμο μη αναστρεψιμο.

Ηταν πλεον αυτος που ηταν.

Ενας χαμενος.

Μια καλοζωία ευτελούς αισθητικής και χωρίς περιεχόμενο του εκλεβε σαδιστικα τα δευτερολεπτα. Δε ζουσε πλεον με το αιμα του. Μονο με το πεισμα του ζουσε. Αγιο πεισμα μεσα στη στερηση του. Μια στερηση της ομορφιας και της κατανοησης της ποιος την αντεχει;

Επρεπε αυτος να πληρωνει για παντα γι αυτο;

Ενταξει. Θα πληρωνε. Θ΄αγοραζε. Θα πληρωνε το καθε τι οσο κανει και θα το επαιρνε. Αν αγορασεις κατι ειναι δικο σου ετσι δεν ειναι; Αυτο το ειχε μαθει. Αυτο τουλαχιστον το ηξερε.

Το πρσωπο της Καρλοττας σ΄εκεινη τη σχολικη φωτογραφια να κοιταζει μπροστα κατ' ευθειαν το φακο τοσο τοσο τοσο ομορφη και μακρινη του κι αυτος να τη κοιταει σα λυπημενος σπινος ηταν η σκεψη που τον σκεπασε, που τον εκδικηθηκε, που τον σακατεψε μαγκα μου.

 

Σχόλια

11/09 17:56  Nikolet
<Συνεχιζοταν, τον εκαιγε, τον πεταγε τη νυχτα απο το κρεβατι. Οι μεταξωτες του πιτζαμες ηταν τα λαφυρα μιας ηττας που ποτε δε θα παραδεχοταν. Αυτο που ειχε χασει τοτε δεν θα ξανακερδιζοταν στ΄αληθεια ποτε.>... γράφεις...
Μα για να χάσεις κατι Γιάννη πρέπει να το 'χεις κι αυτός δεν το 'χε ποτέ...και δεν προσπάθησε και ποτέ...πριν τα λεφτά...μετά τα λεφτά...με το ένα ή με τον άλλο τρόπο...Αυτο κατ'εμένα του καίει την ψυχή...η μάχη που δεν δόθηκε...γιατί ξέρεις ποια μάχη είναι σίγουρα χαμένη?...αυτή που δεν δόθηκε ποτέ...

11/09 18:06  Swearengen
Ε, όχι δα ! Δηλαδή, σάμπως η μάχη του Αούστερλιτς δεν ήταν χαμένη για τον Κουτούζωφ, πριν καν αρχίσει ?
11/09 18:18  Yannis K.
Η μαχη δοθηκε,
η κατακτηση της ομορφιας
δεν ειναι μοιρα του καθενος.
Χαθηκε νωρις
πρωτον γιατι δεν ηταν προορισμενος
Χαθηκε ξανα
γιατι τα συμπερασματα απο την πρωτη ηττα του ηταν λαθος.
11/09 18:35  voula 99
Θα στο χαλασω , δεν την κουβαλανε τα λεφτα, μεσα μας ειναι και παιρνουμε την αποφαση ή να μας κυριεψει ή να την διασκεδασουμε .

Αλλά για τα πριν την ενηλικιωση χρονια , μεσα εισαι!
11/09 18:45  Nikolet
...προορισμένος... δεν ήταν η μοίρα του...και για να 'χούμε καλό ρώτημα...ποιός τα καθορίζει αυτά κατά την άποψη σου...??Κι αν καθορίζονται απο κάπου είμαστε εντελώς ανίκανοι ή αναρμόδιοι να τ'αλλάξουμε...??? (Υπαρξιακό μας προέκυψε το θέμα σήμερα)
11/09 19:01  Yannis K.
ακολουθεις μια πρωτη εντυπωση
καθοριστικη
σε διαμορφωνει
μεγαλωνει και κανει τις ριζες της μεσα σου ...
11/09 19:02  Τριαντάφυλλος Κατσαρέλης
"Hereux qui comme Ulysse, a fait-un bon voyage".
"Ευτυχισμένος είναι, όποιος σαν τον Οδυσσέα έκανε ένα όμορφο ταξιδι".

11/09 19:03  Yannis K.
...εισαι δεσμιος της χωρις να το καταλαβαινεις...
μια μεγαλη πικρα
μια απορριψη
που σου εδωσε καποια συμπερασματα...
προφανως λαθος
γιατι πρεπει αυτα τα συμπερασματα
να σε προστατεψουν κιολας...
11/09 19:06  Yannis K.
... ο φιλος μου,
ο πλουσιος ηττημενος
κατω απο το μπαλκονακι της απορριψης της
ειχε ασυναισθητη παρηγορια
να μετραει τα κερματα στις τσεπες του...
αντι να πιπιλαει τη παιδικη του κουβερτουλα ...
11/09 19:12  Nikolet
Σωστά...τα λέτε...κάπως έτσι είναι...γι αυτό είναι τόσο σημαντικό...να έχεις δίπλα σου φωτισμένους ανθρώπους , να σε κατευθύνουν στις πρώτες εντυπώσεις σου στην ζωή...
11/09 19:15  Yannis K.
... η Καρλοτα ηταν ο φωτεινος ανθρωπος του ρε.
Την ειχε μπροστα του.
καθε μερα.
Το λαθος ητανε αναποτρεπτο κατα καποιο τροπο.
Αυτος την ηθελε δικια του. Κτημα του.
Κερμα στη τσεπη του.
Το φως της εγινε το μαρτυριο του.
Αμαν ...
11/09 19:23  Τριαντάφυλλος Κατσαρέλης
Ερωτευόμαστε ή "ερωτευόμαστε" :
- Μία γυναίκα
- Ξανά και ξανά την "ίδια" γυναίκα (σε άλλη μετουσίωση).

Οι κυρίες της παρέας ας απαντήσουν επί του κατοπτρικού
(Η "αιμοβόρος" εξαιρείται. Ξέρει αυτή... Συγκεκαλυμμένες allusions για την κέλτισα)
11/09 19:24  Nikolet
Μα γι'αυτό σου μιλάω για τους πραγματικά "φωτισμένους" ανθρώπους...χωρίς το φως της υλικής και μόνο ομορφιάς για να σε οδηγήσουν και σ' άλλους δρόμους ...για να προλάβεις...να μην σακατευτείς...να μην κοιτάζεις μόνο μια φωτογραφία στην ζωή σου...τελικά...
Αμάν πια...
11/09 19:25  Yannis K.
τα στρογγυλα κερματα που σου λεω ηταν τα αιχμηρα αντικειμενα
και η ομορφια της
ολα στρογγυλα ηταν
αλλα αιχμηρα στο φιναλε

κανα τραγουδι εχει να βαλει κανενας...;
11/09 19:28  Yannis K.
... ρε ασε περα τους φωτισμενους
μη ξανακουσω για φωτισμενους θα σου παρω τα κλειδια ανεπιστρεπτι και αμετακλητα...
ακους εκει? φωτισμενοι!?

11/09 19:28  Nikolet
Κε Τριαντάφυλλε, αν και δεν έχω σαφή απάντηση στην ερώτηση σας, έχω την αίσθηση πως έχετε δίκιο...
11/09 19:31  Nikolet
Γιατί θυμώνεις μάτια μου...???
11/09 19:32  Yannis K.
...εισαι off
τα κλειδια μετεωρουνται στο μεσοδιαστημα μεταξυ μας ...
11/09 19:33  Nikolet
Να βάλω μια άλλη παράμετρο...υπο τύπο ερώτησης...κι αν θέλεις μου απαντάς?
11/09 19:37  Nikolet
Η μάλλον άστο καλύτερα...φοβάμαι μη χάσω τα κλειδιά...κοίτα να δείς τώρα τι έπαθα...εδώ με κυνηγάνε οι φίλοι μου, να πιούμε καφέ και να συζητάμε, και δεν προλαβαίνω...γιατί ευχαριστιούνται λένε πολύ με τις κουβέτες μας, και σύ να θέλεις να μου πάρεις τα κλειδιά και να 'σαι και στην Κίνα...ε μου φαίνεται κάπως...
11/09 19:42  Nikolet
και κάτι άλλο Γιάννη...κάποιες φορές, κατέβηκες απ εκεί απ τα ουράνια που γράφεις...και μας κέρασες γλυκό κρασί...κι αφού μεθύσαμε, νομίσαμε ότι μπορούμε να σε καταλάβουμε σε κάθε αριστούργημα που γράφεις...αλλά μάλλον αυτό δεν γίνεται...Ζητώ ταπεινά sorry...
11/09 19:44  Τριαντάφυλλος Κατσαρέλης
Τι άλλο περίμενες... (Κέλτες) και Κέλτισες
www.youtube.com/watch?v=GyBPqzZAbFc&feature=related
11/09 19:47  Nikolet
Εκπληκτικό Κε Κατσαρέλη...συγχαρητήρια...
11/09 19:55  Zizel
5* Yannis K.
πολύ ενδιαφέρουσα η ιστορία αλλά γιατί δεν την τελειώνεις εσύ? δεν μου αρέσει που την αφήνεις στη μέση.
Έχω περιέργεια να μάθω τι κάνεις στην Κίνα αν θες μου απαντάς
11/09 19:57  Yannis K.
...καλα αντιο ...
εγω σε προειδοποιησα.
αστα κλειδια πανω στη πορτα
θα τα δω
μαλακας ειμαι;
θα τα δω

ακου λεει ουρανια ...
κααααλα ...

τα κλειδια στη πορτα μη ξεχασεις
11/09 20:20  Nikolet
Αντίο ...είπες αντίο...οκ...αλλά εγώ μια φορά τα κλειδιά δεν στα δίνω...τι θα μου κάνεις δηλαδή...Αν δεν σ΄αρέσει...άλλαξε κλειδαριά...Α για να σου πώ...πολλές απαιτήσεις έχεις...και που το είδες το κακό δηλαδή...
αν δεν κατάλαβες ρώτα...δεν είν ντροπή...απλά είπα ότι γράφεις τόσο υπέροχα και βαθυστόχαστα,
που κάποιες φορές ίσως και να μη “φτάνουμε” να σε καταλάβουμε ...γιατί αγριεύεις?...για πιες μια γουλίτσα απ' το emergency... να σε κατευνάσει λίγο...
11/09 20:22  Nikolet
Λοιπόν μια και βλέπω ότι η παρέα μου...δεν είναι πια επιθυμητή...φεύγω...κι όπως κι να 'χει σε καληνυχτώ γλυκά...
11/09 20:49  elenitsa 1
Μια συνθεση ευγενειας, ομορφιας και μετριοπαθειας.Just what money CAN'T buy.
11/09 22:47  haros
ως γενικος γραμματεας του συλογου των <ρεμαλιων>,προτεινω προς ψηφιση το νεο παρατσουκλι του χρηστη γιαννη...<ο ουρανιος φωτισμενος>...
11/09 22:51  elenitsa 1
Aρχηγος ποιος ειναι στον συλλογο ρεμαλιων,Χαρουλη?
11/09 22:51  Usοund
Το "Κινέζος" είναι όλα τα λεφτά!
11/09 22:55  elenitsa 1
Εμφανιστηκε ο αρχηγος η κανω λαθος,Χαρε?
11/09 22:57  Manta ray
Σημαντικότερος από τον "πρώτο" σε όλες τις οργανώσεις είναι ο επικεφαλής των μυστικών υπηρεσιών...
11/09 23:02  elenitsa 1
www.youtube.com/watch?v=2LoYM5OWIqI
11/09 23:47  voula 99
www.youtube.com/watch?v=G1lNMBsNEw8
12/09 00:11  Nikolet
www.youtube.com/watch?v=m3MHptWvC-s
12/09 00:15  Nikolet
Ετσι για ξενέρωμα...
12/09 01:28  voula 99
" ακολουθεις μια πρωτη εντυπωση
καθοριστικη
σε διαμορφωνει
μεγαλωνει και κανει τις ριζες της μεσα σου ... "

την ποτιζεις , μεγαλωνει ...
την ποτιζεις , μεγαλωνει ...
με το συχνο ποτισμα ,
εμφανιζονται ζιζανια ,
οι ριζες σιγα-σιγα λιωνουν , διαλυονται , αποδομουνται ...
κοβεις το νερο , συνερχονται ...
12/09 04:00  Yannis K.
Αμα ξανακουσω για ουρανια, φωτισμενους και αλλα τετοια χαρουμενα το γυριζω παλι στα αντιθρησκευτικα και στο Δαρβινο και δινω τα κλειδια στον zeuspower, στο polydefki και στον ntakaldiari να πουμε.
ή
που μπορει να ΄χει και πιο πλακα δω που τα λεμε, σε virtual sex ιστοριες με οργασμους απο χιλιαδες χιλιομετρα μακρια.
Κι απο δω και περα Νικολετα,
θα χτυπας,
θα κανεις ενα βηματακι πισω,
να σε δω απ΄το ματακι της πορτας
κι αν δω οτι εισαι αρκετα νηφαλια
τοτε θα μπαινεις.
Ο δε haros θα κατσει εξω στην αυλη και θα γραψει 11.433,71 φορες "πρεπει να στρωσω κι αλλο το στυλ της ειρωνιας μου"
12/09 09:17  voula 99
Καλημερα ! Στο " φωτισμενος -οι " αντεδρασες ανω της μιας φορας .
σκοτεινος τυπος λοιπον ?
12/09 09:58  Yannis K.
voula ... αν με ηξερες θα συμφωνουσες κι εσυ :)
Γκριζος, κι ουτε καν Γκριζος Γκανταλφ, γκριζος σκετος
12/09 10:35  voula 99
Ένας από τους πέντε Ιστάρι, που οι Βάλαρ έστειλαν στη Μέση-γη.
Επί δύο χιλιάδες χρόνια, την Τρίτη Εποχή, με την διορατικότητα και τη σοφία του δημιούργησε έγκαιρα δυνάμεις ικανές να αντισταθούν και να κατατροπώσουν το απόλυτο Κακό.
Στη μορφή ο Γκάνταλφ έμοιαζε με γέρο, με γκρίζα μακρυά μαλλιά, πυκνά φρύδια αλλά ζωηρά, σπινθηροβόλα μάτια. Φορούσε πάντα ένα παλιό γκρίζο μανδύα, ένα μεγάλο μυτερό καπέλο και κρατούσε ένα μακρύ, ξύλινο ραβδί. Κρυμμένο κάτω από το μανδύα του είχε το φοβερό σπαθί Γκλάμντρινγκ.
Δεν είχε μόνιμη κατοικία, αλλά περιπλανιόταν στη Mέση-γη προσφέροντας τη γνώση, την αγάπη και την φιλία του σε όλους .
Σκοτώθηκε στη Μόρια υπερασπίζοντας τη συντροφιά από το Μπάλρογκ, αλλά οι Βάλαρ τον έστειλαν ξανά στη Μέση-γη, ως Λευκό Γκάνταλφ, για να ολοκληρώση την αποστολή του.
Μετά την τελική επικράτηση των δυνάμεων του Φωτός και την εδραίωση της κυριαρχίας των Ανθρώπων, ο Γκάνταλφ επέστρεψε στις Αθάνατες Χώρες με τους υπόλοιπους Φύλακες των Δαχτυλιδιών.

Οχι τοσο σκοτεινος τελικα ,αλλα το Γκανταλφ το πετας ...
12/09 11:42  Nikolet

που μπορει να ΄χει και πιο πλακα δω που τα λεμε, σε virtual sex ιστοριες με οργασμους απο χιλιαδες χιλιομετρα μακρια.>...

Ε! όχι κι εσύ σ' αυτό το επίπεδο...αν το προκάλεσα εγώ αυτό (άθελα μου με το να σ'αποκαλέσω "φωτισμένο"),ζητώ συγνώμη, υποκλίνομαι,και αποχωρώ...
12/09 13:20  haros
..να σαι καλα γιαννη και καλα να περνας στο μπλογκι σου..Δημητρης.
12/09 14:16  Yannis K.
Γεια σου Δημητρη, φχαριστω.
Παντα (ιδιαιτερως) καλοδεχουμενος.
Το σχόλιό σας

Σχετικά με το blog
Και ανατέλλει ο ήλιος, και δύει ο ήλιος.
Εκκλησιαστής Α, 5
Αναζήτηση
Προηγούμενα ’ρθρα
Τελευταίες δημοσιεύσεις