Radio Nowhere
Νύν & Αήρ
Λίγα λόγια για εμένα
... λίγα και καλά
(διαβάστε περισσότερα)
Ανθολόγιον
Σύνδεσμοι


Κάθε Δευτέρα
600 αναγνώστες
Τρίτη, 2 Σεπτεμβρίου 2008
21:38

Ητανε Δευτερα πρωι και το στομα του ητανε σα να το κραταγανε απο πριν με με τιποτα λουρια που τωρα ειχαν φτασει στα ορια αντοχης τους και σπαγανε ενα ενα.

Μια γλωσσα ποταμι, δε σταματιοτανε, μιλαγε και αγωνιουσε απο αυτα που του ερχοντουσαν κατα κυματα και ανεβαιναν απο το λαιμο στο στομα.

Οι λεξεις σπρωχνονταν, να βγουν εξω, το ενα θεμα να πνιγεται με το αλλο, δυο και τρια θεματα μαζι. Επινε καφε γρηγορα, τραβαγε τσιγαρο, γυρναγε γυρω, μιλαγε, μιλαγε, μιλαγε....

Για γυναικες, ευκολες, δυσκολες, αγνωστες, για αυπνιες, για κατι πονους, ενα ανεκδοτο, κατι που σκεφτηκε για τη δουλεια, για εναν που ειδε, για κατι που του ειπαν, για κατι που  δεν ηταν ετσι οπως νομισε ... ενας χειμαρος ...ακατασχετος ... τοσο μα τοσο τα νοηματα μπερδεμενα που στο τελος εξουθενωμενα αποκαλυπταν την αληθεια και το σκοπο τους,

Θελω να πω. Θελω να βγαλω τη φωνη μου. Ειναι δυο μερες τωρα που μιλαω σε τοιχους, μιλαω σε ξενους, τους χαμογελαω, μου χαμογελανε και αυτο ειν' ολο. Συγκαταβαση. Και η απογνωση που την ακολουθει.

Δυο μερες μονο. Ενα Σαββατοκυριακο. Κι ομως. Χωρις μιλια. Χωρις αυτων των μικρων λεξεων το πολυτιμο ηλεκτρισμο. Χωρις ενα "γαμωτο", ενα "ελα", ενα "και υστερα" ....

 Το συνδρομο της Δευτερας.

Το ξεραμε. Η μερα που μιλας και δε μπορεις να σταματησεις.

Κανενας δεν ακουει. Αλλα ξερει, κι ολοι το σεβονται.

Δυο μερες ολοκληρες να μην εχεις πει λεξη στη γλωσσα σου.

Κι η γλωσσα σου να σε καιει.

Και τα πρωινα της Δευτερας κρατανε τοσο λιγο.

Τι να προλαβεις;

 

Σχόλια

02/09 22:00  CANYON
5*...
02/09 22:31  elenitsa 1
Εξαιρετικο.Οπως παντα.
02/09 23:08  Usοund
Ρίχτου κατακέφαλα του "κριτικού" των blogs!
Eξαφάνισέ τον!
02/09 23:14  haros
γιαννη,ας τον γιουσαουνη να λεει,απο την ζηλια του τα λεει..προσπαθει να παρεισφρησει δαιμονες μεταξυ εσου και του swear,και να υποκινησει ανυπαρκτους ανταγωνισμους.εχετε ο καθενας το δικο του ιδιαιτερο στυλ γραψιματος ,απολαυστικο και των δυο...
βαλτον μεσα στον ναο του κιτς τον προβοκατορα,να μαθει...χιχιχιχι
03/09 00:13  Goldmine
Με πολλή κατανόηση ειδικά για την πικρή διαπίστωση: "Δυο μερες ολοκληρες να μην εχεις πει λεξη στη γλωσσα σου" χαιρετώ όλη την ευχάριστη παρέα. Μπορεί να μην τα λες με τη γλώσσα του στόματος αλλά τα λες τόσο δυνατά με τη γλώσσα της γραφίδας! 5*
03/09 00:54  katepano
Καλό χειμώνα Γιάννη! Πάντα η απόσταση κάνει την επικοινωνία πιό δυνατή. Το λέω και για μας.
Δευτέρα πρωί στον τόπο του κανείς δε μιλάει.
5+5 για τη φωτογραφία!

Το σχόλιό σας

Σχετικά με το blog
Και ανατέλλει ο ήλιος, και δύει ο ήλιος.
Εκκλησιαστής Α, 5
Αναζήτηση
Προηγούμενα ’ρθρα
Τελευταίες δημοσιεύσεις