Radio Nowhere
Νύν & Αήρ
Λίγα λόγια για εμένα
... λίγα και καλά
(διαβάστε περισσότερα)
Ανθολόγιον
Σύνδεσμοι


Κοντό Κινέζικο Kαλοκαίρι
1155 αναγνώστες
Παρασκευή, 25 Ιουλίου 2008
04:00

Το καλοκαιρι ηρθε αργα και το καταλαβαμε μονο απο τα κοριτσια που βγαλανε τα μπουτια φορα παρτιδα και τα μοστραρουν εξω απο τα μπαρ καθισμενες σε πλαστικες καρεκλες.

Κι απο τις λιμπελουλες που γεμισε ο τοπος και αγνοουν την μια κι εξω σκληροτητα των παρμπριζ. Οι παπουδες τις πιανουν με αποχες και τις προσφερουν στον εγγονο που περιμενει να τις διαπερασει με μικρες σιδερενιες βελονες των πεντε ποντων. Ουτε την αναπαντεχη οξυτητα της βελονας γνωριζουν οι λιμπελουλες και φτερουγιζουν να ξεφυγουν απο κατι που ηδη εχει συμβει.

Το καλοκαιρι τους αποκαλυπτει ποσο το μισο απο το μισο ειναι η ζωη τους σε σχεση με τη πλημυρα χρωματων, χαρας και προσμονης που ειναι το δικο μας.

Παιδικες φωνες δεν ακουγονται. Ουτε τραγουδια. Τα πρωινα οι ηλικιωμενοι πλακωνονται στο Τάι τσι και το μονο που καταφερνουν ειναι να με κανουν να σιχαθω κατι που λατρευα.

Το μπανιο τους ειναι ενα πλατσουρισμα με σηκωμενα τα μπατζακια σε χλιαρα νερα.

Οι Κινεζοι κυκλοφορουν με σηκωμενες τις μπλουζες για να αεριζονται και για να με συγχυζουν.

Εξακολουθουν να πινουν ζεστες μπυρες, να μην διαβαζουν παρα μονο χρηστικα βιβλια και περιοδικα μοδας, να αγνοουν περισσοτερα απο τα παντα γυρω απο το σινεμα και τη μουσικη.

Τα αποπροσανατολισμενα γονιδια τους δεν βρισκουν το δρομο τους ουτε το καλοκαιρι. Τα μπουτια εξω, οι φραμπαλαδες των κοριτσιων και οι λιμπελουλες που εχουν γεμισει τον αερα δεν βοηθουν, αστραφτουν ολα ματαια.

Ζωη επιπεδη σαν τους κωλους των γυναικων τους.

Σκεφτομαι την Ελληνικη τεχνη ποσα ρευματα, ποσες επιρροες τη διαπερασαν, ποσες τεχνοτροπιες αλλαξαν. Αυτοι κολλημενοι σ' ενα παρελθον στατικο φτερουγιζουν σα χαρουμενες λιμπελουλες στον αερα, εχοντας ομως στα σπλαχνα τους καρφωμενη τη σιδερενια βελονα που δεν τις αφηνει να πεταξουν.

Τι να τους κανω?

Ανοιγω το βιβλιαρακι μου και τους ξεχναω.

Τα μαυρα γυαλια βοηθανε να κοιταω τα κοριτσια με τελειως ελληνικο τροπο. Τωρα που το σκεφτομαι η ριζα της διαφορας μας ειναι αυτη. Δεν εχω κανενα προβλημα να γυρισω το κεφαλι και να θαυμασω ενα ωραιο κοριτσι. Αυτοι προχωρανε ντουγρου σα να μη περασε απο διπλα τους αυτο το δωρο.

Βεβαια τωρα πλησιαζει ο καιρος για ανανεωση της βιζας και πρεπει να δειξω μια καλυτερη διαγωγη.

Αιντε λοιπον ξεκιναω και γω τάι τσι με τους παπουδες και προσεχτικο βελονισμο λιμπελουλων.

Οσο για την αντιδραση μου απεναντι στους ... φραμπαλαδες ουτε καν θα το προσπαθησω.

Ας μου κοψουνε τη βιζα. Σκασιλα μου.

Σχόλια

25/07 09:33  CANYON
5*...Ζουμερος οπως παντα...
25/07 10:29  elenitsa 1
Τα μπαγκαζια κι Ελλαδα,Γιαννη!Ισα που προλαβαινεις.Μια ανασα καλοκαιρι εμεινε...
25/07 22:36  Nikolet
A βρε Γιάννη μου,γι αυτό δυσανασχετείς και θα δυσανασχετείς πάντα...σε ΄κείνη την μακρινή ήπειρο...Είσαι ένας Έλληνας...μακρυά απ΄ την Ελλάδα του...ιδιαίτερα το καλοκαίρι...Αναρωτιέσαι γιατί κάποιες φορές σε πνίγει το πάθος σου...μα πως να μην γίνει αυτό...αφού έχεις φυλακίσει μέσα σου τον ήλιο του καλοκαιριού...τον καταγάλανο ουρανό...τις ξένοιαστες παιδικές φωνούλες στην παραλία...τ΄ ολόγιομο Αυγουστιάτικο φεγγάρι...Που να χωρέσουν όλ' αυτά σε μια ψυχή...σε ένα σαρκίο...μπορούν δεν μπορούν...Γι αυτό καλέ μου Γιάννη συνέχισε να ζεις και να σκέφτεσαι σαν Έλληνας για να επιβιώσεις...βγάζε από μέσα σου δόσεις απ' το καταπίστευμα σου, σαν φάρμακο βραδείας αποδέσμευσης...και συνέχισε να ονειρεύεσαι...και να κοιτάς τις κοπέλες...με τον Ελληνικό σου τρόπο!)...πίσω απ τα μαύρα σου γυαλιά...
29/07 01:10  ditaset
τι εγινε?ακομα μεσα στο αμαξι εισαι?μην δινεις σημασια,και ο τζακ κερουακ καπως ετσι ξεκινησε.
23/08 23:26  CANYON
Μακρυ ελληνικο καλοκαιρι...
Το σχόλιό σας

Σχετικά με το blog
Και ανατέλλει ο ήλιος, και δύει ο ήλιος.
Εκκλησιαστής Α, 5
Αναζήτηση
Προηγούμενα ’ρθρα
Τελευταίες δημοσιεύσεις