Radio Nowhere
Νύν & Αήρ
Λίγα λόγια για εμένα
... λίγα και καλά
(διαβάστε περισσότερα)
Ανθολόγιον
Σύνδεσμοι


Στη σκόνη με χάρη
1031 αναγνώστες
Δευτέρα, 14 Ιουλίου 2008
17:08

Rene Magritte

Η φωνη του ακουγοταν βαρια σε ολο το λομπυ του ξενοδοχειου. Μιλουσε στο κινητο σα να ηταν μονος του εκει περα. Ή το πιθανοτερο σα να 'θελε να τον ακουσουν ολοι. Που βεβαια ηταν τοσο λυπητερα ματαιο. Τι να ενδιεφερε τους Κινεζους ετσι κι αλλιως ναρκωμενους απο ζεστη μπυρα και προσφατα υπογραμμενα συμβολαια εξαγωγων το γινατι ενος συνταξιουχου καπετανιου με τον γραμματικο του.

Δεν αρεσουν σε κανενα τα ανεξοφλητα γραμματια. Και δεν ειναι αναγκη να πας και στην ακρη του κοσμου για ν' αποδειξεις οτι δε χρωστας σε κανενα. Μονο συ τα ξερεις τα χρεη σου. Κι ας ειναι κι απο μαρμαρο κι ας ειναι κι απο λυπη.

Και το πεισμα και η ματαιοδοξια δεν ειναι και για παντα.

Αστα να φυγουνε σα να'ναι παιδια σου που μεγαλωσανε. Αστα να πανε.

Μετα με πηρε μονοτερμα. Δεν αντεχα. Πνιγομουνα μεσα σε τοσο θυμο που εβγαζε. Δικιο αδικο τι σημασια ειχε. Εδω σου μιλαω για καθαρη τοξινη. Σφιγκομουνα. Ασφυξια. Καπνιζε ασταματητα, οι λεξεις πεταγοντουσαν σα πετρες απο μεσα του.

Ηρθε μετα ενας αλλος. Με αυτον τα βρηκανε καλυτερα. Τον σιγονταρε. Ητανε ακομα μεσα σε καποια κουμαντα, ποτε δε ξερεις. Αηδια.

Ειπα οτι παω για υπνο και τους αφησα μονους τους στο θλιβερο πανηγυρι τους.

Η ζωη σου παιζει τη μουσικη που εχεις μεσα σου. Αυτο παντα. Το μονο σιγουρο.

Βγηκα εξω. Η νυχτα κι εγω. Φιλαρακια.

Δεν εχει ιστορια σημερα.

Εκτος κι αν ειναι ιστορια η Αιλιν που επαιζε μια κιθαρα μονη της κατω απο μιαν ανθισμενη παιωνια η ωρα δωδεκα.

Ταξιδεψε να βρει το Βουδα και βρηκε τη Κινεζικη σκονη.

Καλως τη. Παιξε αυτο το πως το λενε dust in the wind.

Μετα θα μου πεις κι εσυ για το δικο σου πεισμα.

Εισαι μικρη ακομα. Εσυ το δικαιουσαι.

Σχόλια

14/07 17:43  Τριαντάφυλλος Κατσαρέλης
<Δεν έχει ιστορία σήμερα>... δηλαδή η "ιστορία νοείται μόνο με τη συμμετοχή των Νάστα και Μίν-μίν...
Ε, συμφώνώ τότε : "This is not a pipe"...
14/07 18:06  Yannis K.
Το κερδος της ημερας περα απο τη μη-ιστορια ειναι η μη-πιπα του Magritte.
14/07 18:25  Τριαντάφυλλος Κατσαρέλης
<Ακόμη και η σκόνη που φέρνει με τα παπούτσια του ο Πελάτης στο μαγαζί - και ας μην αγοράσει τίποτα - είναι κέρδος.>
Εβραϊκό μοντέλο Αριστείας (*): Υποκριτήριο 6β

(*)Δεν αναλύθηκε επαρκώς, κατατασσόμενο ως "έλλασον"...
14/07 21:30  Nikolet
Υanni...
Σου το έχω πεί αλλά θα στο ξαναπώ...ότι γράφεις...όπως το γράφεις...όπως περιγράφεις...είναι σαν ν'ανοίγει ένα τούνελ γεμάτο φώς... και να μας ρουφά,χωρίς να μας ρωτήσει...και να μας μεταφέρει με την ταχύτητα του φωτός...εκεί δίπλα σου...σ'αυτά που περιγράφεις σ'αυτά που ζείς...με την άϋλη λοιπόν μορφή μας είμαστε και 'μείς εκεί...δίπλα στον οργισμένο καπετάνιο που δεν κατάφερε ποτέ να κάνει ειρήνη με τον ευατό του, να συμφιλιωθεί, να ηρεμήσει,κι είναι τόση η ματαιοδοξία του ακόμη κι σ΄αυτήν την ηλικία που δεν κάθεται...δεν σταματά.. να αξιολογήσει,να ακούσει ένα λεπτό τι λέει...μόνο ψάχνει για οπαδούς, για να στηρίξει αυτή την στείρα ματαιοδοξία και φιλοδοξία που δεν τον πάει πουθενά...Στην άλλη σκηνή όμως, όλα είναι υπέροχα...η Αϊλίν να παίζει την κιθάρα της κάτω απο την ανθισμένη παιώνια...ψάχνοντας κι αυτή για οπαδούς στο δικό της πείσμα...σ' άλλα μέρη όμως...με άλλους τρόπους...πιο υγιής...πιο μελωδικούς...πιο αληθινούς...
15/07 10:00  CANYON
5*...
15/07 14:00  CANYON
Γιαννη...αστα να πανε...θα το κανουν αλλωστε,με η χωρις την ψευδαισθηση της δικιας μας συγκαταβασης η αρνησης...
Συνεχιζεις βλεπω παρα το θορυβο της εξεδρας να βλεπεις διχτυα...υποκλινομαι ...
21/07 12:35  CANYON
Που να εισαι,χαθηκες...
22/07 03:08  ditaset
ενταξει,δε λεω,α-ναστια και παλι α-ναστια,παρε ομως και μια ανασα,ριξε και απο δω στους πιστους κανα ξεροκοματο,η στερηση μας τριγυριζει και μας απειλει.
23/07 15:19  Nikolet
Aγαπητέ Yanni...
Eύχομαι πάνω απ'όλα να είσαι καλά...Οπως προφανώς μπορείς να καταλάβεις "μας λείπεις" αφάνταστα...Δεν ξέρω τι σε κρατάει μακρυά μας, τι στάματησε αυτή την μαγική πένα να γράφει(να στέρεψε η εμπνευσή σου το αποκλείω)τι φίμωσε τον έλευθερο,λυτρωτικό σου λόγο,ποιας μορφής ανώτερη βία μπορεί να σε νίκησε...Απλά αναρωτιέμαι...κι εύχομαι και πάλι να είσαι καλά...
Το σχόλιό σας

Σχετικά με το blog
Και ανατέλλει ο ήλιος, και δύει ο ήλιος.
Εκκλησιαστής Α, 5
Αναζήτηση
Προηγούμενα ’ρθρα
Τελευταίες δημοσιεύσεις