Radio Nowhere
Νύν & Αήρ
Λίγα λόγια για εμένα
... λίγα και καλά
(διαβάστε περισσότερα)
Ανθολόγιον
Σύνδεσμοι


Hungry heart
826 αναγνώστες
Σάββατο, 12 Ιουλίου 2008
11:39

Τα Starbucks αυτη την ωρα ειναι ενας βαβελικος βιοτοπος.

Κινεζοι εξι, Αμερικανοι πεντε, Κορεατες δυο, Αργεντινοι δυο, Γαλλοι τρεις, Ρωσοι τρεις, Ιταλοι δυο, Γιαπωνεζος ενας, Ελληνας ενας.

Νοσταλγιες και λεξεις λεπτης αποχρωσας διαφορας νοηματος πλανωνται σε σκεψεις, βλεμματα και προσδοκιες.

Καμια ασυνενοησια δε χανεται, δημιουργει την αναγκη για το χτισιμο μιας νεας γεφυρας και συγχρονως μιας ακομα πιο εντονης νοσταλγιας.

Κανενας δε θελει να κανει τον πρεσβη, το παιδικο του δωματιο θελει μονο χτισει, αναχωμα στην εισβολη της εξωτικης παραδοξοτητας.

Ο πιο ωραιος, ο πιο κουλ θα επικρατησει. Η επικρατηση δηλωνεται μεσω βλεμματων και οβολων ματαιοδοξιας. Τη νυχτα ο καθενας θα μετρησει τα λαφυρα και τις πληγες του. Τωρα ομως ειναι μερα. Μπορεις και πρεπει να δειξεις οτι ολα ειναι καλα. Τελεια.

Η ψυχραιμια, τα σωστα ρουχα, το περιποιημενο μαλλι, η μη προκληση μεσω υπερβολικης εκθεσης, η ηρεμη προβολη της αυταρκειας σου αυτα ειναι τα οπλα σου.

Μαθε να παιζεις μ' αυτα. Παρε τα μαθηματα σου. Προχωρα.

Κανε τους να πιστεψουν οτι εισαι χορτατος. Ο χορτατος κερδιζει παντα. Προκαλει τη ζηλεια γιατι ολοι ειναι πεινασμενοι. Η ζηλεια ειναι η πρωτη ηττα. Η σκατοπορτα που απο μεσα θα περασουν οι δηθεν χορτατοι πεινασμενοι.

Ο Σπυρος μια ζωη προσπαθει να βγαλει γκομενα μιλωντας τους για το Πλατωνα και για το Θωδορακη. Ο Φαμπιο με το ζελ στο μαλλι και τα Αρμανι πουκαμισα, η Ναστα απο τη Τουλα νοτιως της Μοσχας μαζευοντας τα υπεροχα ποδια της στη πολυθρονα ετσι που το γονατο να σε τυφλωνει, ο Τζέι με την αυτοπεποιθηση του Αμερικανου που κατεχει τα κλειδια της γλωσσας της Βαβελ, η Μιν Μιν λεπτο εξωτικο παρασιτο που ψαχνει τον επομενο ξενιστη μετα τη φυγη του Ολιβερ.

Τη παρασταση για μενα κερδιζει ο Κιμ ο Κορεατης. Βουλιαγμενος στη πολυθρονα, χυμα με ενα μικρο λαπτοπ στη κοιλια, ακουστικα και σηκωμενο αθλια το δεξι μπατζακι. Αδιαφορει και νικαει.

Τη νικη δηλαδη?

Ποτε δε θα κανει δικια του τη Νάστα, τη Χιονατη μας.

Α, η νικη του ειναι οτι δεν αφηνει το εφημερο χιονακι της να χαλασει τη λιακαδα της ηρεμιας του.

Εμενα μου'χει καψει τον αμφιβληστροειδη ξερεις.

 

 

 

Σχόλια

12/07 12:27  napoleon
ομορφη μερα και εδω. στο καφε διπλα μου δεν υπαρχει πολυεθνικη συνθεση αλλα ολες οι γειτονιες τις αθηνας αλλα δη οι βορειες και οι νοτιες. πιθανον καθε ενας απο αυτους να μπορει να παρει την μορφη ενος απο τους δικους σου εκει. βασικη διαφορα οτι υπαρχουν περισσοτερες γυναικες και αρα ο χωρος μοιαζει με τοπο διακοπων. πλακα πλακα ειναι ενας χιμα μαλλον σκωτσεζος με λαπτοπ και χιμα μαλλι που δεν θα τον κοιταξει ουτε η θεια η καλλιοπη-αλλα ουτε αυτος κοιταει. (ζωντανη ανταποκριση απο φραξο)
υγ:εκει δεν εχετε κιτσους? καμια μερα θα κανω φωτορεπορταζ εδω και μεχρι που θα τις πουλησω τις φωτο. αλλο να σου λεω και αλλο να το βλεπεις.
12/07 12:28  elenitsa 1
Καλυτερα να σε ζηλευουν παρα να σε λυπουνται δεν λενε?
12/07 13:05  pipini
μηπως ειστε σπονσορας του σταρμπακ...δεν εχει και φραπε να ξυπνήσω...καλημέρα
12/07 14:14  Nikolet
Πες μου Yanni σε παρακαλώ...τι θα σημαίνε για σένα να κάνεις δικιά σου την "Νάστα την χιονάτη" σας (υποθετικά μιλώντας πάντα)...Τι θ'άλλαζε για σένα...τι θα σηματοδοτούσε...γιατί αυτός ο μισόλεπτος σπασμός να ήταν τόσο διαφορετικός μ΄αυτήν...Επειδή μόνο και μόνο είναι όμορφη...επειδή έχει μακριά ωραία πόδια και γαλάζια ίσως μάτια...επειδή τί...???? Πες μου αν θέλεις...
12/07 14:27  Yannis K.
Nikolet δε σου λεω.
12/07 14:28  Yannis K.
elenitsa μιλαω απ' τη πλευρα του υποκειμενου της ζηλειας και οχι του αντικειμενου :)
Για ξαναδες το τωρα
12/07 14:32  Yannis K.
pipini ειναι το μονο μερος με κανονικο κι ωραιο καφε. Συν οτι απο το χωρο λειπει αυτη η μυκητοειδης Κινεζιλα.
Α, δοκιμασε τον καφε φιλτρου, the spirit of coffee
12/07 14:35  Yannis K.
napoleon, εχεις διαβασει το Μαγο ή απλως το αποσπασμα πονηρουλη?
Αληθεια εισαι κει?
Το πρασινο οξυ της ζηλειας μου κοντευει να καψει το πληκτρολογιο.
Οσο για τους Κιτσους, τιγκα ειναι (εκτος Σταρμπακς) μονο που δεν εχουνε την πλακακ που εχουνε οι δικοι μας
12/07 14:38  Nikolet
οκ όπως θέλεις...Μάλλον μπήκα ακάλεστη στην Αίθουσα του Θρόνου...όπου ξέρεις...αν ο Βασιλιάς δεν σήκωνε το σκήπτρο...η ποινή για τον ασεβή επισκέπτη ήταν θάνατος...Αλλά εγώ το τολμώ...άλλωστε μόνο με τέτοια ,ολόγυμνη,και καθαρή αλήθεια αξίζουν οι συζητήσεις μας...διαφορετικά διαβάζουμε και το παραμυθάκι της "Χιονάτης" που έχει κι huppy end...
12/07 14:44  Yannis K.
Εισαι ωραια.
Φερνεις λιγο καλοκαιρακι στη γκριζα παραλια μου :)
12/07 14:47  Nikolet
κοίτα να δείς...και εγώ που νόμιζα πως στο έφερνε η Νάστα..??? Εξ ού και το έγκαυμα στον αμφιβληστροειδή...!
12/07 14:52  Nikolet
Αλλά μάλλον τώρα κατάλαβα...μάλλον μιλάς για εκείνη την δύσβατη, απόκρημνη παραλία στην Σχοινούσα,που για να κατέβεις και να την βρείς, πρέπει να έχεις κάνει και λίγο λοκατζής...κι όχι για την Super Paradise της Μυκόνου που είναι προορισμός των απανταχού "ταλαίπωρων" που προσπαθώντας να βγούν απ την αφάνεια τους...εξαφανίζονται πιο πολύ...μέσα στους άπειρα πολλούς...
12/07 14:53  Yannis K.
Εεεε ... θεωρητικα παντα.

Βλεπω ομως να τα φτιαχνει με τη Μιν Μιν και να τελειωνει το παραμυθι.
12/07 15:02  Nikolet
Αστα Υanni...είναι δύσκολα σπορ αυτά...δύσβατες, μοναχικές , απείρου κάλλους παραλίες, όπως ίσως κι η δική σου...αλλά με ακανθώδη συρμάτινη ισχυρή περίφραξη...κι αλλοίμονο μου, που βρήκα μια μικρή τρύπα και μπήκα...για λίγο??...μάλλον...θα δείξει...
12/07 15:05  Yannis K.
Κατσε. Αραξε.
Ανοιξε το βιβλιαρακι σου κι απολαυσε.
Μπορει και να με δεις καπου ανοιχτα να βγαζω τα νερα απο το βαρκακι μου :)
12/07 15:10  Nikolet
Πως χαλάς έτσι την αριστουργηματική σου πένα..?? Τι είμαι καμμιά μαούνα ν'αράξω...άκου κάτσε...άραξε...Πάντως πρέπει να είσαι άνθρωπος αντιθέσεων...και ίσως και λίγο αυτοκαταστροφικός...φτιάχνεις μια υπέροχη εικόνα...δεν την αντέχεις...και την γκρεμίζεις...και ξανά απ' την αρχή...σαν το μαρτύριο του Σίσυφου ένα πράμα...
12/07 15:19  Yannis K.
Αραξε στη παραλια λεω.
Με την ηυσυχια σου. Την ανεση σου.

Δε το λετε στα μερη σας?
12/07 15:21  Nikolet
Το λέμε...αλλά όταν μιλάω μ'ένα μάγο...ένα γητευτή των λέξεων...περιμένω άλλες λέξεις...άλλες φράσεις κι εκφράσεις...
12/07 15:54  Usοund
Έτσι και ξανααναφέρεις τό όνομα Νάστα, θάχει παντόφλα!
12/07 16:04  Nikolet
Usound...
Πρέπει να είσαι πολύ πειραχτήρι...Τόσο που αν δεν το πεις...θα εκραγείς που λένε...αδύνατο να μην σχολιάσεις...να μην πετάξεις την μπηχτή σου...έτσι?
12/07 16:07  elenitsa 1
Τι εχει το ονομα βρε παιδια?Τοσο ξεχωριστο ειναι?
12/07 16:20  Nikolet
Οχι Ελενίτσα μου...Δεν έχει τίποτα το ξεχωριστό το όνομα... Η Νάστα...πρέπει να το έχει αλλού το ξεχωριστό...στο μυαλό...στην σκέψη...Ξέρεις Βόρεια κουλτούρα...Λέω εγώ τώρα...Για ρώτα κι εσύ τον Yanni...γιατί όταν του είπα να μου πεί..."με άδειασε" μ' ένα απλό δεν σου λέω...μου είπε και ν΄ αράξω...κι έτσι κάθισα στην...γωνιά μου...
12/07 16:30  elenitsa 1
"...η Ναστα απο τη Τουλα νοτιως της Μοσχας μαζευοντας τα υπεροχα ποδια της στη πολυθρονα ετσι που το γονατο να σε τυφλωνει..."

Ολοι οι αντρες ονειρευονται ομορφους και γερους απογονους.Ολοι.Και μονο με μια Ναστα μπορουν να τους εξασφαλισουν,Νikolet.Σαν τρελλοι θα εκαναν να πλαγιασουν μαζι της.Καποιοι θα εφταναν και στον φονο,ισως...Σ'αλλες εποχες,σ'αλλους τοπους.Οι εποχες αλλαξαν,η σκεψη που τους παρακινει ειναι τοσο βαθεια ριζωμενη ομως!Μπορουμε να τους αδικησουμε?Μηπως,απ'τη μερια μας,το ιδιο δεν σκεπτομαστε κι εμεις?
12/07 16:57  Nikolet
Oχι βέβαια Ελενίτσα...αλλά οι καιροί άλλαξαν...και δεν ξέρω κατα πόσο πλέον Ελενίτσα...οι πανέμορφες ναρκισσίστριες μπορούν να αναθρέψουν υγιή παιδιά...ξεπερνώντας την ερωτική σχεδόν σχέση που έχουν με τον ευατό τους...για να αφοσιωθούν στους...απογόνους τους...Τα συγκεκριμένα άτομα πιστεύουν ότι μια ολόκληρη ζωή θα "εξαργυρώνουν" την ομορφιά τους...ζητώντας...απαιτώντας...επιδιώκοντας...και ποτέ μα ποτέ δίνοντας...δεν τις κατηγορώ...δεν τις άφησαν ποτέ να μάθουν...τους τα παρείχαν όλα ευθύς εξ αρχής...απλόχερα...για μία τους ματιά...για ένα τους χάδι...για ένα τους φιλί...Για ποιούς απογόνους λοιπόν μου μιλάς...για να μεγαλώσεις παιδιά και να τα κάνεις ευτυχισμένα χρειάζεται να δώσεις το απόλυτο συναίσθημα...την αγάπη...και ξέρεις τι σημαίνει αγάπη...σημαίνει θυσία...η απολύτη θυσία του ευατού σου για κάποιον άλλον...κι αυτο δεν το ξέρουν αυτές...γιατί πάντα θυσιάζονταν οι άλλοι γι αυτές...και ποτέ εκείνες...
12/07 17:09  Nikolet
Και για να μη παρεξηγηθώ...έτυχε να ζήσω απο κοντά τους γάμους τριών τουλάχιστον πανέμορφων κοριτσιών(το ένα εκ των οποίων πολύ συγγενικό μου)...που μη μπορώντας ποτέ να ξεφύγουν απο τον ιστό της ομορφιάς τους...δεν αναπτύχθηκαν ...δεν ωρίμασαν ποτέ...δεν καλλιέργησαν ποτέ το πνεύμα τους...κι όταν έκανα κάποια κουβέντα γι αυτά-τουλάχιστον στο συγγενικό μου άτομο- μου έδινε πάντα την εξής χαρακτηριστική απάντηση "αφού ξέρεις ότι εγώ είμαι του ελαφρού ρεπερτορίου...τι το ψάχνεις για τα ποιο σοβαρά έχουμε εσένα"...κι αυτή η γυναίκα έκανε 3 παιδιά...3 δυστυχισμένα παιδιά που τα μεγάλωσαν οι γιαγιάδες κι οι θειάδες...κι ένα δυστυχισμένο σύζυγο...που όταν έμαθε ότι έχει γκόμενα και την είδε...το μόνο που αναρωτήθηκε ήταν...μα πως είναι δυνατόν...αφού δεν είναι πιο όμορφη απο 'μένα...
12/07 18:24  Τριαντάφυλλος Κατσαρέλης
Καταθέτω ένσταση : ΔΕΝ είσαι ο μόνος έλληνας στο μαγαζί...
Γνεύσε στη πχ. στη Νάστα να κοιτάξει πίσω από τον ώμο σου... τουλάχιστον εκατό (100) Δροσουλίτες και Δροσουλίτισσες αναγνώστες και αναγνώστριες ,.. αρκετοί να της κατακαύσουν το δικό της αμφιβληστροειδή !..
www.youtube.com/watch?v=dmp4s6chkiU
12/07 18:46  Τριαντάφυλλος Κατσαρέλης
@ Nicolet : Διάβασε, ή μάλλον πρότεινε στη φιλενάδα σου να διαβάσει ΠΡΟΜΗΘΕΑ - EFQM.
Μοντέλου Αριστείας Οργανισμών ΚΑΙ ατόμων...
Πόσο αξιολογείται το "αφού δεν είναι πιο όμορφη απο 'μένα..."
Πρόχειρη εκτίμηση του γράφοντος : 10% (πλούσια - πλούσια)
12/07 19:22  Yannis K.
Πω πω, χαμος.

Λοιπον κει που καθοτανε η Ναστα, ξεμαζευει τα ποδια της κι ερχεται προς το μερος μου.
Φεγγοβολησαν τα Σταρμπακς.
Το ζελ του Φαμπιο ελιωσε ή μηπως ηταν δακρυα αυτα που εβλεπα να γυαλιζουν?
Η Μιν Μιν επαιξε τις φλεβαριδες της κι μια φλεβιτσα τρεμοπαιξε στο λεπτο λαιμο της.
Ο Σπυρος αρχισε να τραγουδαει τη Φραγκοσυριανη.
Ηρθε κοντα μου. Εσκυψε προς το μερος μου. Η ανασα της ειχε τη δροσια της στεππας και η φωνη της εβγαινε μεσα απο ενα κρυφο γιουκαλιλι.
"Μπορω να κατσω" μου ειπε
"Αραξε" της ειπα εγω.
Κι αυτη αραξε.
12/07 19:24  Nikolet
Και να της το προτείνω καλέ μου Τριαντάφυλλε...ούτε που πρόκειται να το διαβάσει...αν θέλεις το πιστεύεις...αν θέλεις όχι...είναι 40 χρονών...και δεν έχει διαβάσει σ όλη της την ζωή ποτέ ένα λογοτεχνικό βιβλίο...ένα απλό βιβλίο...ένα Αρλεκιν βρε αδερφέ...τίποτα...και τώρα που τα χρόνια περνούν και υπάρχουν χιλιάδες ποιο ωραίες κοπέλλες απ 'κείνη...μελαγχολεί...και κακιώνει...πως είναι έτσι η μιά πως είναι έτσι η άλλη...ακόμη και στην ίδια την 17χρονη κόρη της λέει πως είναι ποιο ωραία απ εκείνη, κι ότι στην ηλικία της κάνανε ουρές οι άντρες ξοπίσω της...Αυτό είν όλο γι αυτήν...μέχρι εκεί...δεν έχει άλλο...ούτε παραμέσα...ούτε παραέξω...Κι όπως μπορείτε σαφώς να φανταστείτε...κι εκείνα τα έρμα παιδιά που έχει...κι αυτά φαντάστηκαν ότι αυτό είναι το μόνο εφόδιο στην ζωή...κι όταν ο μεγάλος της γυιός έβγαλε μια φοβερή ακμή στο πρόσωπο του κατά τα 17του κι αμαυρώθηκε το μόνο "εφόδιο" που είχε στην ζωή - την εμφάνιση του- εμφάνιση βαριά κατάθλιψη...κι ακόμη αναρωτιέται γιατί να του συμβεί αυτό...για φαντάσου το μέγα κακό...
12/07 19:29  Nikolet
Ο αμφιβληστροειδής σου ιάθηκε τουλάχιστον, ή κάηκε κι άλλος απ'την ανάσα της "γαζέλας"???
12/07 19:31  Yannis K.
Ειμαι μ' ενα ματι τωρα.
Αλλα της αρεσει λεει το νεο μου λουκ.
Πειρατικο, λεει.
12/07 19:33  Nikolet
Χιούμορ,αυτοσαρκασμός...εύκολη γνωστή διέξοδος...ασφαλής καταφυγή...
12/07 19:39  Nikolet
Και για πές μου τώρα...ή μάλλον όχι δεν σε ρωτώ...πάλι θα μου απαντήσεις "Nikolet δε σου λεω."...πρόσεξε όμως καλέ μου Υanni μη την πατήσεις σαν την ελαφίνα της χθεσινής σου φωτογραφίας στο άρθρο...δεν ξέρεις σίγουρα άν είναι απ τα είδη που εξημερώνονται... κι αν όχι δαγκώνουν...πολύ...κι άσχημα...εγώ σαν "ιντερνετική σου φίλη" οφείλω να σε προειδοποιήσω...
12/07 20:09  Yannis K.
Κοιταω λοξα τωρα.
Θυμομουνα παιδι που προσπαθουσα να κοιταξω τον ηλιο απλως και μονο γιατι μου ειχαν πει οτι δεν κανει.
Αλλα αυτο ειναι ακομα πιο δυσκολο.
Και πιο πολυ απο ματαιο.
Δεν μπορω να αναπνευσω την ομορφια της, δεν μπορω να τη φαω.
Κοιταω λοξα. Αποφευγω το προσωπο της.
Μισο δευτερολεπτο μονο γυριζω και αρκει η λαμψη της για να μου παγωσει την οψη.
Αυτη ανεφελη, αθωα, βαζει σπειρι σπειρι τη ζαχαρη στο καφε μου κι ανακατευει αργα σιγοψιθυριζοντας ενα παλιο Ρωσικο τραγουδι.

www.youtube.com/watch?v=gube5QCD8qg&feature=related
12/07 20:20  Yannis K.
(Τριανταφυλλε, τωρα το ειδα. Απο τους αγαπημενους μου δισκους. Ειδικα αυτα που τραγουδαει ο Χρυσανθος, το ξωτικο)
12/07 20:53  Yannis K.
Λαθος, αυτο σιγοτραγουδαγε:

www.youtube.com/watch?v=GMEVNTs3m7o&NR=1
12/07 20:59  Nikolet
Πολύ ωραίο τραγούδι...συγκινητικό...τρυφερό...μελωδικό...
13/07 01:39  Nikolet

Aφιερωμένο σε σένα και στη Νάστα...



www.youtube.com/watch?v=-wcuqRtqwpk.

13/07 01:44  Nikolet
www.youtube.com/watch?v=-wcuqRtqwpk

Αυτό είναι το τραγούδι (λάθος link το προηγούμενο)...δεν ξέρω αν το έχεις ξανακούσει...άκουσε το όλο...αξίζει τον κόπο...
13/07 06:18  Yannis K.
μ' αυτη τη ταινια ειχε γινει το μοναδικο:
την ειδα τρεις φορες στη σειρα την ιδια μερα.
Εχει πολυ μαγκια μεσα της!
Κατι σαν η Ευδοκια των 90'ς.
13/07 14:22  Nikolet
Ξέρεις τι είναι να καταπιέζεις τόση "μάγκια" μέσα σου, χρόνια και χρόνια,...γιατί πρέπει...γιατί δεν βρήκες ποτέ την κερκόπορτα να ξεφύγεις ή κι αν την βρήκες...πήγες ίσως κοντά της... και δεν την άνοιξες ποτέ...Αστα σου λέω...γι αυτό προσπαθώ να βρώ τρόπους κι άνθρώπους και να "ζήσω ακίνδυνα" - αν μπορεί να το πεί κάποιος αυτό- αυτό που θα ήθελα να ζήσω πραγματικά...αλλά δεν γίνεται...
Το σχόλιό σας

Σχετικά με το blog
Και ανατέλλει ο ήλιος, και δύει ο ήλιος.
Εκκλησιαστής Α, 5
Αναζήτηση
Προηγούμενα ’ρθρα
Τελευταίες δημοσιεύσεις