Radio Nowhere
Νύν & Αήρ
Λίγα λόγια για εμένα
... λίγα και καλά
(διαβάστε περισσότερα)
Ανθολόγιον
Σύνδεσμοι


Ιστορικό λάθος
1081 αναγνώστες
Πέμπτη, 10 Ιουλίου 2008
16:55

Ειχαμε επι ενα διμηνο επιδοθει σε γαστριμαργικους μαραθωνιους με φρουτα της θαλασσας. Οστρακοειδη που στην Ελλαδα τα ειχα φορεσει μονο σα μενταγιον κατι μισοαξέχαστα μισοαλήτικα καλοκαιρια, καβουρακια στο μεγεθος εφηβης χελωνας, γαριδες ποταμισιες και θαλασινες, αστακους ταχα μου πολεμιστες και κατι αλλους μικρους κοκκινους σε καυτερη σαλτσα τσιλι, ψαρια διαφορα στον ατμο.

Ολα αυτα με μαζι μ' ενα ικανοποιητικο Σαρντονε βοηθαγαν ν' ανοιξει μεσα σε μακριες συζητησεις το κλειστο οστρακο της καρδιας της Παμ Παμ και μαζι του να μαθω να εκτιμαω κι εγω μικρα Κινεζικα μυστικα αυτοτελους ομορφιας και αφελους αναιτιοτητας.

Μονο ενα μυστικο δεν μου ειχε αποκαλυψει η Παμ Παμ, το κοριτσι της ησυχιας.

Θελησα να τις κανω ενα δωρο περι ορεξεως και μαζι ενα διαλειμα απο αυτα τα τσιλικα γευστικα επεισοδια.

Καμαρωνα και δικαιως οτι τελειως μονος μου ειχα βρει το καλυτερο σουσι στη πολη που παρεα με ενα καυτο σακε μπορουσε να σε παει πετωντας μεσα σε ενα βραδακι στο επομενο εξελικτικο ανθρωπινο σταδιο.

Καθησαμε, κι οντας κιμπαρης απο τη πρωτη Δημοτικου τοτε που εδινα ολη τη σακουλα με τα τζιτζιφα στη Βιβη με ανταλλαγμα να καθεται μαζι μου στο πεζουλι μεχρι να τα τελειωσει, παρηγγειλα το μεγαλο πιατο σουσι, σασιμι και σακε απο το καλυτερο. Εβαλα και κατεβασα δυο στα γρηγορα προσδοκωντας λαιμαργα την χαρα της επερχομενης κουβεντας.

Η Παμ Παμ ομως, που για συντομια την ελεγα σκετα Παμ ειχε αρχισει και ειχε μια συμπεριφορα ασυνηθιστη. Με το σακε μολις που εβρεξε τα χειλη της. Το σουσι ουτε που το αγγιξε και απο ενα γυρο που εκαναν τα ματια της στο χωρο ειχαν τωρα προσγειωθει επιμονα σ' ενα μικρο ψαθακι απο μπαμπoύ που κειτοταν τελειως ακινητο στο τραπεζι.

Εγω φλυαρουσα ανηξερος, εκθειαζοντας τις ζωγραφιες του Φουτζιγιάμα και των κυματων του Χοκουσάι στο τοιχο. Τις ελεγα για την μαγεια και το μηνυμα των Γιαπωνεζικων κηπων, τη χαρα του μινιμαλισμου και την απεριττη σοφια του ζεν. Εφτασα ακομα και να τη προτρεψω να δει κοιτα ποσο πιο σωστα καθονται και τρωνε μια παρεα Γιαπωνεζοι σε αντιθεση με τους θορυβωδεις και αγενεις μες στη χωριατια τους Κινεζους.

Εκει ηταν που σηκωθηκε και αφου σκουπισε τα στεγνα της χειλη με την ακρη ακρη της πετσετας μου πεταξε ενα δυνατο "Μαλακα", τοσο δυνατο που εκανε το Φουτζιγιαμα να τρανταχτει στο απεναντι τοιχο κι ενα μικρο μπονζάι διπλα μας χασει τα φυλλα του. Τα Ελληνικα της ειχαν βελτιωθει σημαντικα, αυτο οπωσδηποτε.

Εμεινα αποσβωλομενος και αφου εριξα μια λυπημενη ματια στο σουσι που ζεσταινοταν στο πιατο και στα σακε που κρυωνε στο κουπακι του, βγηκα να τη βρω.

Καπνιζε και συγχρονως κλωτσαγε ενα δεντρο με τα ασπροροζ νάικ της.

Αφου σταθηκα σε μια αποσταση ασφαλειας την ακουσα να μου λεει για εκατομυρια βιασμους και κακοποιησεις γυναικων καθε ηλικίας, για ομαδικους ταφους, δολοφονιες γερων και νηπίων. Και οτι αυτα τα πραγματα δε ξεχνιοντουσαν, δεν διαγραφοντουσαν, μαλακα ε μαλακα.

Χωρις να με αγγιζει τοσο η οργη της  οσο η τρομερη μου αγνοια της ζητησα συγνωμη και της υποσχεθηκα οτι ποτε ξανα δεν θα την εβαζα στη δοκιμασια να βρεθει στον ιδιο χωρο με Γιαπωνεζο, ακομα κι αν αυτο ηταν η συναυλια του Χιρόσι Γουατανάμπε.

Δεν ηταν αρκετο. Η Παμ της ησυχιας τα ειχε παρει πολυ αγρια στο ομορφο σινικο της κρανιο.

Εφυγε και δε τη ξαναειδα ποτε.

Μετα επρεπε για ενα διαστημα να πινω μονος μου το Σαρντονε μου και να εξοστρακιζω επισης μονος μου μυδια, στρειδια και καβουρια.

Αυτο με πειραξε.

Καθολου ομως δε με πειραξε που μπορουσα να παω οποτε ηθελα να ευχαριστηθω το ζεστο μου σακε κοιτωντας τα αφρισμενα κυματα του Χοκουσάι.

Οσο για το μικρο μπονζάι ξαναβρηκε τα φυλλα του.

 

Εχετε ανακαλύψει τον Χιρόσι Γουατανάμπε?

Σχόλια

10/07 17:19  Bluesman
Καλός ο Χιρόσι...
www.youtube.com/watch?v=7rBjpjEAi24
...τίποτα καλό από Κίνα;
10/07 17:26  Yannis K.
Το μονο που εχω βρει ν' αξιζει μεχρι στιγμης ειναι αυτες οι κουκλιτσες εδω που πραγματι ειναι το κατι αλλο:
www.youtube.com/watch?v=OhuYROg09MI&feature=related
10/07 17:28  Bluesman
Ωραιότατες, έχουν και ένα πάθος με το θέαμα οι κινέζοι...
10/07 17:32  evie
Ωραίος ο Χοκουσάι !
www.el.wikipedia.org/wiki/%ce%a7%ce%bf%ce%ba%ce%bf%cf%85%cf%83%ce%ac%ce%b9
10/07 17:51  Yannis K.
Ναι evie, πολυ ωραιος.
Η Γιαπωνεζικη τεχνη ειχε καθορισει και τον Βαν Γκονγκ.
Υπηρξε κι ενα καλλιτεχνικο ρευμα εκει στα τελη του 19ου επηρεασμενο απο τη Γιαπωνεζικη ζωγραφικη (japonisme).
10/07 17:59  Nikolet
yanni Καλησπέρα...

Αλήθεια πες μου...αναζήτησες ποτέ ένα σοφό κινέζο γέροντα, να σου μεταλαμπαδεύσει την ουσία και την σοφία της ζωής...να σε μυήσει σε ένα τρόπο ζωής που η υλική μας υπόσταση κι οι επιθυμίες της να μην έχουν πιά καμμιά σημασία, να σε διδάξει ποιό είναι τελικά αυτό το νόημα της ζωής,και να προλάβουμε να το ζήσουμε πριν κατασπαταληθούμε στην ανεύρεση του...
Η μήπως τελικά είναι κι αυτό ένα "ιστορικό λάθος" και που στην πραγματικότητα δεν υπάρχει...και λειτουργεί μέσα μας μόνο σαν δεικλίδα ασφαλείας...του τύπου ότι άν κάποτε θέλησω , μπορέσω, τολμήσω, θα πάω εκεί κάπου στα βάθη της Κίνας και θα Τον Βρώ...θα βρώ... θα μάθω...θα καταλάβω...
10/07 18:03  Yannis K.
Blues, εξαιρετικη ειναι και η μουσικη απο τις ταινιες του Ζανγκ Γιμου.
Παρε λιγο απο το Hero εδω:
www.youtube.com/watch?v=w3Q2DeuTfK0&feature=related
10/07 18:13  Bluesman
Εχεις δίκιο, πολύ καλή... θα επιμείνω με το παρακάτω ψυχοπλάκωμα...
www.youtube.com/watch?v=jQEAQS1GVRI&feature=related
10/07 18:14  Yannis K.
Νικολετ, ειλικρινα η Κινεζικη κουλτουρα και τεχνη δεν με αγγιζει ιδιαιτερα. Σε αντιθεση με τη Γιαπωνεζικη.
Σεβομαι βαθυτατα και λατρευω τον Ζανγκ Γιμου ή την εννοια του Ταο (οσο εχω πιασει)αλλα μεχρις εκει.
Οσο για σοφους γεροντες που ειμαι σιγουρος οτι υπαρχουν, δε νομιζω οτι εχουν κατι παραπανω απο τους Ελληνες γεροντες ή και απ' οσους γεροντες οπουδηποτε δεν εχουν μπλεξει τη σοφια της ζωης με θρησκευτικες ή μεταφυσικες ψυχωσεις.
Επιπλεον νομιζω η "Κινεζικη σοφια" ειναι προσαρμοσμενη στον μικροχωρο της, την Κινα.
Ειναι συνεπεια του κλιματος, του περιβαλλοντος, της ιστοριας της.
Καποια σημεια της ειναι αξιοπροσεκτα αλλα δεν θα με κανουν να δακρυσω και απο χαρα που λεει ο λογος.
10/07 18:27  Yannis K.
Μ' αρεσει τετοιο ψυχοπλακωμα :)

Το πολυ αγαπημενο μου ειναι απο τα Ιπταμνενα Στιλετα
www.youtube.com/watch?v=5h13aC7dVUY&feature=related

ή εδω αν το θες με στιχους
http://radionowhere.capitalblogs.gr/showArticle.asp?id=7196&blid=91
10/07 18:30  Nikolet
Υanni...
Ναι δίκιο έχεις...Απλά σε μια ξένη κουλτούρα αναζητάς το αλλιώτικο...το διαφορετικό...ίσως και το ίδιο κάποιες φορές...Προαιώνιες αλήθειες, αξίες,ιδέες...Πρότεινε μου ένα εξαιρετικό λογοτεχνικό βιβλίο...κάποιον συγγραφέα που να γράφει σαν κι εσένα (άν υπάρχει)...έτσι τώρα για το καλοκαίρι...Ευχαριστώ...
10/07 18:35  Nikolet
και κάτι ακόμη, γιατί δυστυχώς είμαι λίγο ανιστόρητη...Το ξέσπαμα της Παμ Παμ αλλά και το "ζόρι" του φίλου σου με την δίλιτρη Toyota...έχει να κάνει με τον πόλεμο του Βιετνάμ ή με κάτι άλλο..???
10/07 18:38  Yannis K.
Θα σου πω αυτο που εχω παθει την πλακα μου αυτο τον καιρο:
Tαξιδι στην Ακρη της Νυχτας, Λουί Φερντινάρντ Σελίν.
Παραφραζοντας μια παλια πατατα θα ελεγα οτι ολη η μεταπολεμικη λογοτεχνια ειναι μια υποσημειωση αυτου του βιβλιου.
Προπερσι στη Σκιαθο τα ειδα ολα με το Αμερικανικο Ειδυλειο, του Φιλιπ Ροθ.
Λατρεμενο ειναι Ο Μαγος, το Κατω απο το Ηφαιστιο, Ο Παρασκευας στις Μονες του Ειρηνικου, Ανδριανου Απομνημονευματα, To Zεν και η Συντηρηση της Μοτοσυκλετας, το Γουωλντεν (Θορω) ...
Ουφ παρασυρθηκα, αλλα οποτε μιλαω για βιβλια μεθαω :)
10/07 18:42  Yannis K.
Το ξεσπασμα της Παμ και του Τσεν εχει να κανει με το παλιο μισος των Κινεζων εναντι των Γιαπωνεζων που ηταν επιδρομεις στη Κινα και δυναστες και πραγματι προεβησαν σε φοβερες φρικαλεοτητες.
Το μισος ειναι ασβεστο, τοσο βασιμο οσο και συντηρουμενο (ισως και δικαιως, δεν μπορω να το κρινω) απο την Κινεζικη ηγεσια.
10/07 18:45  Nikolet
Yanni...
Μου 'βαλες δύσκολα τώρα...Ποιο να διαλέξω..?? Εχω κι ένα σωρό άλλα να ολοκληρώσω...Απ το λίγo που με "γνώρισες" εδώ μέσα στο blog σου...ποιο θα μου ταίριαζε καλύτερα...?????
10/07 18:47  Black Mamba
Καλησπέρα
Ήταν λοιπόν ένας τύπος που έψαχνε το νόημα της ζωής, την υπέρτατη αλήθεια.
Ρώτησε απο δω, ρώτησε απο κει, τον στείλαν σε διάφορα μέρη και ανθρώπους, άκρη δε βρήκε.
Τελικά, του είπαν για ένα σοφό γεροντα που ζούσε δίπλα σε ένα ποτάμι.
Διέχισε κάμπους και βουνά και πανηγύρια πέρασε και τελικά έφτασε στον γέροντα. Τον βρήκε γαλήνιο να κάθεται δίπλα στο ποτάμι, φως να τον περιβάλλει, τα ζώα να τρώνε απο το χέρι του, τα γνωστά.
- Ω σοφέ γέροντα του λέει, ποιό είναι το νόημα της ζωής?
- Το νόημα της ζωής καλέ μου άνθρωπε είναι το ποτάμι του απαντά ο γέρος
- ΤΟ ΠΟΤΑΜΙ???
- Τι, ΔΕΝ ειναι το ποτάμι?
10/07 18:50  Nikolet
Yanni...
Kάτι σαν εμάς με τους Τούρκους δηλαδή...κι αν θέλεις και δεν σε κουράζω (αλήθεια δεν θα βγείς σήμερα?)...πες σε ποιον αιώνα έγιναν αυτά...Και πως έγιναν...Οι Κινέζοι δεν υπερέχουν πολύ τουλάχιστον αριθμητικά ,των Γιαπωνέζων..???
10/07 18:52  Yannis K.
Αν βγαλεις στην ακρη κογω ελαφρου ψυχοπλακωματος το Κατω απο το Ηφαιστιο θα εκδηλωνα μια ελαφρα προτιμηση απλως και μονο λογω "καλοκαιρινοτητας" στο Μαγο ή στις Μονες του Ειρηνικου.
Αντε διαλεξε τωρα εσυ ή διαβασε και καμια κριτικη απο κανα πιο αξιοπιστο :)
10/07 18:53  Nikolet
Black Maba
Πολύ ωραίο...ευχαριστώ...Ισως τελικά να είναι και κυνήγι χίμαιρας...ίσως κι όχι...κι ίσως τελικά αυτό να είναι το ταξίδι της ζωής του καθενός μας...Η ανακάλυψη της δικής του, μοναδικής, υπέρτατης αλήθειας...
10/07 18:56  Yannis K.
παλια εχθρα (μπορεις να ψαξεις και στο ιντερνετ για περισσοτερα, sino japanese war) το τελευταιο επεισοδιο, εξ ου και το μισος 1937-1945.

10/07 18:58  Yannis K.
Ωραιο Black Maba, και με βρισκει και συμφωνο (δεν ειναι το ποταμι τελικα, δηλαδη μαλλον...)
10/07 19:02  Nikolet
Υanni...
Eπειδή έχω και γνώσεις ψυχολογίας θ'αποτολμούσα να σου 'γράφα κάτι...για σένα...πράγματα που διακρίνω μέσα απ'τις ευγενικές απαντήσεις σου...αλλά επειδή όπως θυμάσαι πρόσφατα έγινε ένας χαμός...δεν θα το κάνω αυτή τη φορά...Κι έτσι ο harros δεν θα έχει λόγω να σηκώσει ολόκληρο άρθρο με τίτλο ..."Ζηλεύω"...ίσως κάπου...κάποτε...Αναφορικά τώρα με τα βιβλία, όπως πιθανόν μπορείς να φανταστείς ,έχω τον δικό μου βιβλιοπώλη, και θα μπορούσα να ρωτήσω εκείνον...αλλά για να ρωτώ εσένα...την δική σου αξιόπιστη γνώμη ήθελα...Οταν θα διαλέξω ένα απ τα δύο θα σου πώ...
10/07 19:10  Yannis K.
ο haros μας αφησε χρονους, οποτε μη φοβασαι :) εκτος κι αν καταφερεις και τον αναστησεις (που δεν το αποκλειω :)


οσο για τα ψυχολογικα (που δεν εχω καμια ορεξη να με κανεις βουκινο) οπως περιπου ειχε πει κι ενας κακοπιστος δω περα τα blogs ειναι για κατι φτωχομπινεδες σα και μενα που δεν εχουν να πληρωσουν κανονικο ψυχολογο (λαθος εκανε βεβαια, αλλα κι εγω το ιδιο).
10/07 19:15  Nikolet
Υanni...
Mε απογοητεύεις...Θα μπορούσα ποτέ να γράψω κάτι, σε τόσο προσωπικό επίπεδο ...και σε τόσο δημόσιο χώρο...και να σε κάνω "Βούκινο"...και γιατί να έχω δίκιο εγώ ας πούμε σ'αυτά που θα σου γράψω...και να μην έχεις εσύ άν πεις ότι τελικά δεν είχα δίκιο σ' αυτά που κατάλαβα...Λες να ιχύει και εδώ ο Γκεμπελισμός...?????
10/07 19:17  Τριαντάφυλλος Κατσαρέλης
Νάτα μας...
Γέρασα φαίνεται και ζώντας τόσα χρόνια εφησυχασμένος μέσα στη "λεγκαλιστική αυταπάτη" ξέχασα ακόμη και τους βασικούς κανόνες της "παράνομης δράσης"...
Ακολουθησαν με άνεση τα ίχνη μου και σε βρήκαν...
Ζητώ συγνώμη !
10/07 19:26  Yannis K.
Πρωτον: μετα απο ειλικρινη κι επιμονη σκεψη εχω να σου προτεινω τελικα: Ο Μαγος, Τζων Φάουλς
εδω για μια πρεζουλα

www.tovima.gr/print_article.php?e=B&f=12431&m=S08&aa=1

Εχει δε ενα τελος που θα σου αλλαξει το κοσμο ολο.

Δευτερον: δεν λεω αν θα εχεις δικιο ή αδικο. Οπως το ειπες αυτη την εντυπωση μου εδωσες. Παντως ανοιχτο βιβλιο ειμαι δω περα :) Δε μιλαω ουτε για τζιπ, ουτε για μετοχες, ουτε για πολιτικη. Για τον εαυτο μου μιλαω. Και αυτο νομιζω οτι αξιζει κιολας αν πεις οτι κραταω μπλογκ.
10/07 19:28  Yannis K.
Για το αν πρεπει να ζητας συγνωμη ή οχι εχει σχεση με το ποσο καλα ειχες περασει τοτε πονηρε (ι)λεγκαλιστη :)
10/07 19:31  Τριαντάφυλλος Κατσαρέλης
Ας προσπαθήσω να συμβάλλω και λίγο επί της ουσίας (γιατί πρέπει να γράψω και το άρθρο μου).
1. Η συσχέτιση Τούρκων / Ελλήνων δεν είναι τόσο αντιπροσωπευτική.
2. Οι Κίνέζοι είχαν έναν ακμάζοντα πολιτισμό αιώνων, ενώ οι Ιάπωνες ήταν ένας απομονωμένος, αμόρφωτος και "ότι άλλο κακό" λαός. Από τους Κινέζους ουσιαστικώς πήραν ακόμη και τη γραφή και λίγο- λίγο εξελίχθηκαν. Βόηθησε η κατάρρευση της Κίνας λόγω των Δυτικών. ενά τους άλλους έσωσε η απομόνωση και έλλειψη πρώτων υλών. Εν ολίγοις τους άγησαν στην ησυχία τους και δυναμώσανε.
Ε, μετά χουμίξανε και αυτοί στο κουφάρι της πάλαι ποτέ κραταιάς Κίνας, με όλο το "μίσος του χωριάτη" που με τον τασαμπουκά και τη δύναμή του "ανέβηκε στο (μεταφορικώς) κρεβάτι".
3. Η ορθή κατά το γράφοντα συσχέτιση είναι Αλβανοί / Έλληνες και ελπίζω να μγν επαναληφθεί η ιστορία.

Υ.Γ. Είμαι γνωστός υπεράνω πάσης υποψίας αντιρατσιστής... Προφανώς δεν αναφέρομαι στους φτωχοδιάβολους μετανάστες ως άτομα, αλλά στην ενδεχόμενη κατάρρευση της δικής πλαστής "αναπτυξης" και της αντίστοιχης πραγματικής γιγάντωσης των "άλλων" ως εθνοτική οντότητα και κράτος.
10/07 19:40  Nikolet
Υanni...
Eυχαριστώ τελικά για την επιλογή...Σίγουρα και αξίζει να έχεις blog με τόση ειλικρίνια και κατάθεση ψυχής που γενναία καταγράφεις σχεδόν καθημερινά...Δεν είναι τυχαίο άλλωστε που έχεις ένα απο τα πιο αγαπημένα πολυδιαβασμένα και πολυσχολιασμένα blog...αυτό τα λέει όλα...
10/07 19:41  Yannis K.
Ευχαριστω Τριανταφυλλε. Πολυτιμο.

Πραγματι ο ΑγγλοΚινεζικος πολεμος του Οπιου ειχε ανεκτιμητα καταστροφικες συνεπειες για την παλαι ποτε κραταια Κινα.

Και ναι, το χαρακτηριστικο των Ιαπωνων ειναι η απομονωση τους για αιωνες απο τον αλλο κοσμο και τις επιρροες του, αλλωστε τι ειναι? ενα νησι στην ακρη του Κοσμου.
10/07 19:46  Yannis K.
Νικολετ, σιγουρα υπαρχουν αυτα, σε καποιο βαθμο ομως.
Υπαρχει και αλλες φορες μια υπερβολη, αλλες μια εκδραματιση ασημαντων, αλλες μια κωμικοποιηση σημαντικων, αναλογα τι εχω αναγκη (λες τελικα να ειχε δικιο ο κακοπιστος?)
10/07 20:57  Nikolet
Yanni

και βέβαια δεν είχε δίκιο ο κακόπιστος, αγαπητέ Γιάννη...Αλλωστε τι είναι ο άνθρωπος, παρά ένας υπέροχος συγκερασμός συναισθημάτων, κι εμείς αβοήθητοι μπροστά στην δύναμη τους, ευάλωτοι στην κάθε διάθεση τους...Την μιά βρίσκομαστε στο ζενίθ την άλλη στο ναδίρ...κι αυτή είναι η ομορφιά ότι εσύ γράφεις...ξορκίζεις την διάθεση την "ντύνεις" την "στολίζεις" και μας την παρουσιάζεις...και μη νομίζεις ότι δεν καταλαβαίνουμε...καταλαβαίνουμε και την υπερβολή, και τον πεσσιμισμό, και το παράπονο...ξέρεις οι λέξεις στην πραγματικότητα είναι γυάλινες,δίαφανες,καθάριες...δεν κρύβουν, δεν κρύβονται...αλλά εξωτερικεύουν , χαλαρώνουν, λυτρώνουν...
10/07 21:05  Nikolet
Κε Τριαντάφυλλε
Ευχαριστώ για τον χρόνο που διαθέσατε να γράψετε για την Κίνα και την Ιαπωνία...Απλά ξαφνικά συνειδητοποίησα ότι δεν είχα "ιδέα" τι είχε γίνει στην Κίνα...Την είχα πάντα στο μυαλό μου σαν ένα σιδερένιο απόρθητο κράτος με δύνατη εξουσία,ισχυρή πυγμή, και αφοσιωμένους (μέχρι θανάτου) υπηκόποους, που δεν θα μπορούσε να κινδυνεύσει απο κανένα κι από τίποτα...
Ευκαιρία λοιπόν να μάθω τώρα...
10/07 21:47  CANYON
5*...για τα μαγκιορικα τζιτζιφα...
10/07 21:51  Black Mamba
Ας εκτεθώ λοιπόν, άλλωστε τι είμαι, ένα νικ στο internet...
Διάβασα που λέτε το Μαγο, και ενώ μου άρεσε αρκετα, και με "κρατούσε" το βιβλίο, το τέλος το βρήκα πολύ κατώτερο αυτού που περίμενα.
Σχεδόν δεν το θυμάμαι να πω την αλήθεια. Ήμουν και σχετικά μικρός βεβαια, οπότε πολύ πιθανον κάτι να μου διέφυγε.
Αν μπορείς Γιάννη ή κανας άλλος που το έχει διαβάσει να με διαφωτίσει, γιατί δεν το ξαναδιαβαζω, ήταν και ψιλοτούβλο
10/07 22:02  Yannis K.
Ωραιο αυτο για τις λεξεις.

Λοιπον ενας ευχαριστος τροπος να μαθεις (λιγα) περισσοτερα για την Κινεζικη ιστορια.
Φιλμογραφια

-Προσοχη ποθος, www.youtube.com/watch?v=CizN-DvGhrc πιο κοντα στο θεμα μας,
βραβευμενη στη Βενετια

-Αγαπημενη μου Παλλακιδα

-Ο Τελευταιος Αυτοκρατορας

-Σηκωστε τα Κοκκινα Φαναρια (Γιμου, απο τις κορυφαιες του παγκοσμιου κινηματογραφου)

Εχω χασει βεβαια αρκετες προσφατες (Tuya's Marriage, Still Life, In love we trust κ.α.)

Βεβαια, απεχουν πολυ απο το να περιγραφουν τη σημερινη πραγματικοτητα καθως η λογοκρισια εδω ειναι πολυ εντονη.
Για την ταινια Προσοχη ποθος η ηθοποιος Tang Wei ειχε δεχτει εντονο πολεμο επειδη ειχε γυρισει σε ταινια τολμηρες ερωτικες σκηνες με καποιον που υποδυοταν τον Γιαπωνεζο, κι ενω το εκανε οντας κατασκοπος τελικα τον ερωτευτηκε.
Επρεπε ν' ακουγες Κινεζους με τι μισος μιλαγαν γι αυτη θα απορουσες και θα γελαγες.
10/07 22:08  Yannis K.
Black Maba, σιγουρα το Μαγο διαβασες? :)
Αφου ομως λες οτι ηταν τουβλο (κανονικο, οχι ψιλο-) μαλλον αυτο ηταν.
Το τελος του ειναι τοσο εκπληκτικο που κυριολεκτικα σε πιανει απ' τα μαλλια.
Η ψυχικη αποδομηση και μετα η ανασυσταση ενος ανθρωπου, σε ενα εκπληκτικο κρεσεντο.
Μου ειναι αδυνατο να ξεχασω το τελος του, οπως και τη μαγικη προταση που αφηνεται παρακαταθηκη στο πρωταγωνιστη (δεν θα τη πω βεβαια, μη χαλασω τη μαγεια της αγαπητης Νικολετ)
10/07 22:13  Black Mamba
ΟΚ, θα ξαναδιαβασω τα τελευταία κεφάλαια, κάπου στη βιβλιοθήκη θα είναι, κάτι μου ξέφυγε προφανώς.
Thanx
Α, και το κάτω απο το ηφαίστειο είναι οτι πιο βαρύ έχω διαβάσει, καταπληκτική ταινία πάντως
10/07 22:19  Yannis K.
Οντως εκπληκτικη ταινια, κυριως λογω Αλμπερτ Φινευ. Μνημειωδης ερμηνεια.
Το βιβλιο ομως ακομα καλυτερο.
Το σχόλιό σας

Σχετικά με το blog
Και ανατέλλει ο ήλιος, και δύει ο ήλιος.
Εκκλησιαστής Α, 5
Αναζήτηση
Προηγούμενα ’ρθρα
Τελευταίες δημοσιεύσεις