Radio Nowhere
Νύν & Αήρ
Λίγα λόγια για εμένα
... λίγα και καλά
(διαβάστε περισσότερα)
Ανθολόγιον
Σύνδεσμοι


Ελληνικό Καλοκαίρι
807 αναγνώστες
Τετάρτη, 9 Ιουλίου 2008
16:39

Ποθω τον ηλιο με ολο μου το προσωπο.

Και φωνες καθαρες "ελα", "ζεστη", "πω πω", "πειναω", "φιλα με".

Φωνες που τις φερνει ο αερας, που τις ακους με τα σπλαχνα σου, που εχουν τη δυναμη να σε γκρεμισουν στην αγαπη σα να μην εμαθες ποτε σου τιποτ' αλλο.

Μεσημεριανα τζιτζικια και νυχτερινα τριζονια.

Φωνες στο καμπο, φωτιες στην αμμουδια.

Ροδακινα.

Θελω η πατουσα μου να νιωσει την καυτη αμμο και η καρδια μου την θεια διασπαση του καλοκαιριου.

Η μονη ματαιοδοξια που βλεπω ν' αξιζει το κόπο της ειναι το ποσο αγαθος μπορει να γινεις μεσα απο την αεργια ή την φιληδονια.

Περπατημα μεσα σε ξερολιθιες, βουτιες απο βραχια, κοκκοι ψιλης αμμου στο ανοιχτο βιβλιο, ποτο στο χερι στο πεζουλι του φεγγαριου, μυριστικα στο μπαλκονι, καφες και καναρινι. Αγαπη.

Θυμαμαι μια σαυρα σ' ενα μικρο τοιχακι στη Σεριφο,

τις καλαμιες που 'παιρνε ο αερας στην Ανδρο,

κεινη την αρχαια κολωνα που 'χε ξεχαστει να στηριζει ενα μπαλκονι στο Καστρο,

τα προβατα που πινανε θαλασσα στην Αλλονησο,

τα κρυα νερα της Ιερισου,

την αμμο στο σλιμπινγκ μπακ στην Αντιπαρο,

τα φιδακια στο τοιχο στο ξωκλησι στη Σιφνο,

τον υπνο κατω απ' τις ελιες στην Ιθακη,

το παιδι να παιζει με τα βοτσαλα στη Σκοπελο.

Ελληνικο Καλοκαιρι.

Αναμαρτητο.

Απιαστο μες στο χερι σου.

Παιδι με το γρατζουνισμενο γονατο.

Τρεχει με το τσουλουφι του να δειχνει τον ηλιο.

 

Σας ικετευω δειτε αυτη τη ταινια.

Σχόλια

09/07 16:44  CANYON
5*...
09/07 17:08  elenitsa 1
Κι οχι μονο τα νησια,Γιαννη.Κι ο κορμος της Ελλαδας εχει ονειρεμενες παραλιες,με πλατανια που φτανουν ως το κυμα,πηγες με κρυα νερα στην παραλια,αμμουδιες πεντακαθαρες,βοτσαλακια τσουρουφλιστα κατω απ'την καψα του ηλιου.Μερη μοναδικα,απιστευτα ομορφα.Κι αγνωστα στους πολλους.Που θα καταντησουν τα νησια,με την κοσμοσυρροη,θερινη πλατεια Ομονοιας.
09/07 17:13  ARETEOS
Τέλεια όμορφη εικόνα ...
Είμαστε τυχεροί που το χαιρόμαστε!
Ελπίζω να γυρίσεις να το χαρείς και εσύ
09/07 17:13  Yannis K.
απολυτο δικιο εχεις Ελενη.
οι συνειρμοι με πηγανε στα νησια.
το καλοκαιρι αρχιζε στο καταστρωμα του βαποριου και να βλεπεις τον Αγιο Διονυση στο Πειραια ν' απομακρυνεται.
Εκεινη τη στιγμη αρχιζε η μεταμορφωση.
09/07 17:15  Yannis K.
φιλε Αρεταιο,
επιασες το Επικουρειο και εσκασες μυτη ε ;)

09/07 20:04  ARETEOS
εννοείται Γιάννη...
09/07 21:15  Τριαντάφυλλος Κατσαρέλης
Από την Αντίπαρο πάντως σήμερα επανήλθε - μετά από τετραήμερες διακοπές με τις φιλενάδες της - η Νάσια... έχει γεμίσει το σπίτι άμμο...
09/07 21:18  Yannis K.
Για ρωτα τη εαν υπαρχει ακομα η ντισκο Λα Λουνα διπλα στο καμπινγκ
09/07 21:35  Τριαντάφυλλος Κατσαρέλης
Σιγά μη μου αποκαλύψει "ευαίσθητα προσωπικά δεδομένα"... χαίντε πηγαινε για ύπνο... ή μάλλον άκουσε πρώτα σε "ιδιωτική ακρόαση" αυτό : www.youtube.com/watch?v=06O1TwTZo-8&feature=related
ο φυλάω ξέρεις... όταν οριστικοποιηθεί η Μρσλ...
Άσε τι άκρες ανεκάλυψε.. όταν συνέλθω θα στο γράψω...
10/07 00:45  Nikolet
Υanni...
Υπέροχο και πάλι...μοναδικό...το ταξίδι που μας προσφέρεις...Πως γίνεται...πως το κάνεις να συμβαίνει...πως καίει στην πλάτη μας ο ήλιος αυτή στην στιγμή...πως μυρίζουμε θάλασσα και γευόμαστε αλμύρα, στον καναπέ μας...πως ακούω την τσιριχτή φωνή κάποιας γιαγιάς "Νικολάααακη τ'αυγό σου"...όπως και να το κάνεις...Ευχαριστούμε...Καλό καλοκαίρι
10/07 01:09  Nikolet
Υanni...
Γιατί όμως μια μελαγχολία ελοχεύει στην ψυχή...γιατί ένας ακαθόριστος φόβος ανεκπλήρωτης προσδοκίας αιωρείται? Μήπως παλεύουμε να "χωρέσουμε" ότι δεν κάναμε, ότι δεν χαρήκαμε, ότι αναβάλαμε να ζήσουμε όλους τους προηγούμενους μήνες...μέσα σε 15-20 μέρες που όσο κι αν θέλαμε να έχουν παραπάνω, έχουν κι αυτές μόνο 24 ώρες...Η μήπως γιατί μαζί με τις διακοπές έχει ήδη αρχίσει κι η "επιστροφή"...Μήπως τελικά τα πάντα είναι το "ταξίδι" κι όχι ο "προορισμός"...
10/07 03:08  Yannis K.
Ετσι νομιζω κι εγω Νικολετ.
Ο προορισμος αλλαζει την ασκοπη περιπλανηση σε ταξιδι
το ταξιδι αλλαζει τον προορισμο απλως σε μια σταση.
Το ιδιο το ταξιδι μεταμορφωνει τον ταξιδιωτη απο τον αφελη που εβαλε τον προορισμο σαν στοχο, σε ταξιδευτη.
Α, και δε πα να κανεις το γυρο της Γης το ταξιδι παντα μεσα σου ειναι.
Το σχόλιό σας

Σχετικά με το blog
Και ανατέλλει ο ήλιος, και δύει ο ήλιος.
Εκκλησιαστής Α, 5
Αναζήτηση
Προηγούμενα ’ρθρα
Τελευταίες δημοσιεύσεις