Radio Nowhere
Νύν & Αήρ
Λίγα λόγια για εμένα
... λίγα και καλά
(διαβάστε περισσότερα)
Ανθολόγιον
Σύνδεσμοι


Κόκκινο ...
991 αναγνώστες
Τρίτη, 8 Ιουλίου 2008
16:54

Μ' αυτο το κοκκινο σπυρι που μου 'χε φυτρωσει ακριβως στο κεντρο της μυτης δεν θα ειχα καμια τυχη αλλα το μονο που ηθελα ητανε να ξεφυγω απο την ομιχλη που 'μπαινε απο τη μπαλκονοπορτα, μου ριπιζε τη προσωπο και μου στεγνωνε τη καρδια.

Ητανε η μερα που θ' αρχιζα την ασκητικη μου, σπιτι, βιβλια, μουσικη, λιγους -πολυ λιγους- κοιλιακους και πειραματικη αυτοπεποιθηση. Αλλα οχι σημερα. Αυριο ισως. Οχι ομως  σημερα.

Ετσι με το κοκκινο σπυρι μου να διασχιζει πρωτο την ομιχλη κι εγω ν' ακολουθω εφυγα προς στο κεντρο της βρωμοπολης που ουτε καν ενα καλοκαιρακι δεν μπορουσε να υποδεχτει.

Σπυρι εβγαζα με μια τακτικοτητα ενα το μηνα περιπου. Αυτη ηταν η περιοδος μου. Ολες οι αξοδευτες τοξινες μου δουλεμενες με τη κρυφη κακια μου σπρωχνονταν και συνωθουνταν στην ακρη της μυτης μου καλλιτεχνωντας αυτο το μικρο κομπο τριημερης προσωπικης διαφανειας. Γιατι μ' ενα τετοιο σημαδι πως θα μπορουσες να κρυφτεις; Ητανε φανερο πως κατι ειχες. Καλυτερο πειστηριο αυταρκειας απο ενα ανεκφραστο προσωπο δεν υπηρχε κι εγω πλεον αυτο το πειστηριο το ειχα χασει.

Λυπημενα κοιταζα στις πορτες των αλλων μπαρ οπου μικροσκοπικα γελια και οριγκαμι θα μπορουσαν να προσφερουν το μεγαλο δωρο της σημερινης ληθης.

Το ενα ποδι μου εμπαινε μπροστα απο το αλλο και με μια ηρεμη κανονικοτητα μ' εφεραν στο μπαρ των ασχημων.  

Τα ιδια συναισθηματα ανεμελης υποταγης αλλα και μια αορατη γραμμη κεχριμπαρι να σκιζει τον αερα σα χορδη τεντωμενη. Πουθε?

Ηταν στην αλλη ακρη του μπαρ, μονη κι ενα χρυσαφί ποταμι επεφτε στους ωμους της. Επινε ενα μπλε ποτο εχοντας σκυψει ολη απο πανω του σα να ετοιμαζοταν να το εισπνευσει με ολο το κρυμμενο προσωπο της.

Αφησα δυο κενα σκαμπω και καθισα εχοντας αποφασισει ηδη την αλλαγη. Αντι την ληθη το προσωπο της.

Παραγγειλα κατι κοκκινο και περιμενα σαν κυνηγος τροφοσυλλεκτης στις λοχμες.

Καποια στιγμη τιναζοντας το χρυσαφι της, σηκωσε το κεφαλι κι εκανε με το ματια της το μισο γυρο της αιθουσας.

Ηταν αρκετο και κατι παραπανω.

Αυτο το υποθετικο απο καποια καλλιτεχνικη φαντασια προσωπο ηταν εκει με σαρκα και οστα. Μαγουλα, χειλη, ματια ολα ευθεως ασυμβιβαστα με οτιδηποτε  εκτος απο ομορφια.

Χαρα του κοσμου.

Σαν μεσα σε μια κοκκινη αστραπη ειδα το διαμαντι που στεφανωνε τη μυτουλα της. Ενα τοσο δα λαμπεροκοκκινο σπυρακι εστεκε εκει επιμονο, αχρηστο κι αταιριαστο.

Σα να τα καταλαβα ολα μεσα στην στιγμη αυτης της αστραπης.

Τις δικες της μικρες αξοδευτες λυπες, τις δικες της κρυφες μικρες κακιες, τη μοναξια της.

Ηρθε κι αυτη να βρει το καταφυγιο της, τη κρυψωνα της, την μιση αληθεια της.

Την θαυμασα για το θαρρος της και για την αδυναμια της να βρει στοχο για το θυμο και για τη λυπη της.

Καποια στιγμη αργοτερα ο  ασχημουλης Ζακ θα της πηγαινε κερασμενο ενα ποτο. Κοκκινο.

Θα σηκωνε το κεφαλι να δει απο ποιον ηταν κερασμενο.

Δεν θα 'βλεπε κανεναν.

 

       

Σχόλια

08/07 17:04  coldplay
Ρε μπαγασα διαβασα κοκκινο και λεω κοιτα σαλταρε και ο δικος μου και γραφει για το ΧΑΑ...
Μετα ομως ενταξει ειπα καποιοι ανθρωποι ειναι σταθεροι στις αποψεις τους...
Βρε δεν πιστευω να ενωσατε τα 2 κοκκινα σπυρακια σας βλεποντας ο ενας στο σπυρι του αλλου τις σεξουαλικες στερησεις και την μοναξια?:)
08/07 17:07  Yannis K.
Δυο μοναξιες δεν κανουνε μια καλη παρεα φιλε coldy.
08/07 17:14  coldplay
Γιατι βρε φιλε...πες οτι πας σε μια ερημικη παραλια και διπλα στα 100 μετρα βλεπεις μια κοπελα μονη ...και κανεναν αλλο...περπαταει με τον τροπο που σου αρεσει,κολυμπαει με το γνωστο θηλυκο στυλ,γελαει χαριτωμενα...εκεινη την ωρα δεν θες τιποτα αλλο...μια κουβεντα ...δεν συνεχιζω...για την λογοκρισια...
Κυρα μου που γυριζεις μονη...Χειμερινοι Κολυμβητες..
08/07 17:21  Yannis K.
δεν εχεις κι αδικο ετσι που τα λες.

μονο που εδω εχουμε κανει εμβολιο μη και μας πιασει το καλοκαιρι.
08/07 17:27  coldplay
να κανεις εμβολιο και την ανοιξη να μην σε πιανει η ανοιξη...
να κανεις και τον Σεπτεμβρη να μην σε πιανει ο χαρτινος Σεπτεμβρης...
08/07 17:29  Yannis K.
δε καταλαβες :)
Δεν μας πιανει γιατι δεν υπαρχει εδω.
Αυτο ειναι το εμβολιο.
Η απουσια της αιτιας.

08/07 17:31  haros
μπλιαααχ...
08/07 17:33  coldplay
γυρνα πισω αρχηγε...εδω μας πιανει...για τα καλα...σαν δελφινια παμε απο το ενα νησι στο αλλο...
08/07 17:33  Yannis K.
:) ελα ρε πως κανεις ετσι,

ενα τοσο δα σπυρακι ητανε
δεν ητανε δα και το Μανχαταν :)
08/07 17:47  Swearengen
Γιάννη, δεν ξέρω τί λές εσύ, αλλά το πράγμα με την Κίνα γίνεται όλο και καλύτερο, μεσ' από τις περιγραφές σου :
-Πυκνή επίμονη ομίχλη = 10 points
-Απουσία Θέρους = 10 points

To ιδανικό μέρος για μένα. Πρόσθεσε σ' αυτά, ότι μόνον Κινέζος πρωταθλητής μπορεί να με αντιμετωπίσει στο πινγκ-πονγκ (10 points), ε, τί άλλο χρειάζομαι ?
-Άλλους 20 πόντους κι έρχομαι.
08/07 17:51  Yannis K.
Καλως να ορισεις.
Μονο κανε γρηγορα γιατι θα χασεις τις ομιχλες.
Κανω σχεδια για μετεγγραφη στη Νοτια Κινα.
Κι απο θαλασσα ποταμι.
Ζεστη και υγρασια να σου βραζει το μυαλο και το δερμα.
08/07 17:55  Usοund
Το πιό σπαστικό είναι που ,όταν το σπας , λερώνεται ο καθρέφτης.
08/07 17:58  Swearengen
Γιατρέ, μπορείς να το αποφύγεις, βάζοντας AZAX για τα τζάμια στη μύτη σου.
08/07 18:04  elenitsa 1
Μα ο καθρεφτης ειναι το προβλημα?Παντως, ειναι γεγονος,ενα τετοιο σπυρακι σε υποβιβαζει αυτοματως στην κατηγορια των "αορατων".
08/07 21:29  Τριαντάφυλλος Κατσαρέλης
Είναι τόσο υπέροχο το κείμενό σου (στα 5 πρώτα ...) που άφωνος δεν θα μπω σε " ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΙΚΕΣ τεχνικές πρακτικές αντιμετώπισης" (της μακαρίτισσας λατρευτής Βλάχας πεθεράς μου)...
΄Άλλη φορά... τα ιατρικά... όποιος δεν έχει ζήσει αντίστοιχες καταστάσεις... (ο γράφων <τοτε> ακμή...)
Warning : "η Μυρσίνη έφυγε- το άσμα έρχεται"...
09/07 00:08  CANYON
5*...
Το σχόλιό σας

Σχετικά με το blog
Και ανατέλλει ο ήλιος, και δύει ο ήλιος.
Εκκλησιαστής Α, 5
Αναζήτηση
Προηγούμενα ’ρθρα
Τελευταίες δημοσιεύσεις